pierzeja zachodnia

nr nieparzyste

pierzeja wschodnia

nr parzyste

Piotrkowska_2

Piotrkowska 2

nr hip. 246-247(do 1850 r. - nr 60)

 

Pierwotny, klasycystyczny kościół, nawiązujący architektonicznie do ratusza stojącego po drugiej stronie ulicy Piotrkowskiej, został zbudowany w latach 1826-28, według projektu Bonifacego Witkowskiego.

Obecny, neorenesansowy wygląd zyskał po generalnej przebudowie w latach 1891-92. Od momentu powstania, do zakończenia II wojny światowej, należał do parafii ewangelicko-augsburskiej pod wezwaniem św. Trójcy.

Po 1945 r. pełnił rolę kościoła garnizonowego.

Obecnie rzymsko-katolicki kościół parafialny pod wezwaniem Zesłania Ducha Świętego.

 

Kościół ewangelicko-augsburski, zwany powszechnie luterańskim, służył trzeciej, pod względem liczebności, grupie wyznaniowej Łodzi. W 1897 r. luteranie stanowili 18% (ponad 56 tys.) mieszkańców miasta i byli skupieni w dwóch ośrodkach duszpasterskich – w kościele św. Trójcy w Nowym Rynku, oraz św. Jana na ulicy Mikołajewskiej (daw. Dzika, dz. Sienkiewicza). Budowa trzeciego zboru luterańskiego, św. Mateusza, na Piotrkowskiej 283, została ukończona w 1928 r.

 

Proboszczem (głównym pastorem) kościoła św. Trójcy, w latach 1898-1922, był Rudolf Gustaw Gundlach (ur. 1850 r. – zm. 1922 r.). Pastor Gundlach, to postać wybitnego człowieka i łodzianina – charyzmatycznego duszpasterza, gorliwego społecznika, przyjaciela ubogich i potrzebujących.

Trudno w kilku zdaniach wymienić mnogość dokonań proboszcza kościoła św. Trójcy, szczególnie w obszarze życia społecznego. Najlepiej uczyni to artykuł  dr Joanny Sosnowskiej „Działalność duszpasterska i społeczna pastora Rudolfa Gustawa Gundlacha (1850–1922). Przyczynek do historii dobroczynności w Łodzi” - czytaj artykuł (wersja autorska).

25 marca 2015

Zostań PATRONEM piotrkowska-nr

________________________________________________________________________________________________________________________________________

 

piotrkowska-nr.pl

© Wszystkie prawa zastrzeżone