Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej

piotrkowska-nr.pl

© Wszystkie prawa zastrzeżone

Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej
Piotrkowska_164
27 marca 2015
Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej

 

ulica Piotrkowska 164

ulica Piotrkowska 164 nr hip. 560

do 1850 r. nr 55

 

 

W 1827 r. na działce nr 55 przy ulicy Piotrkowskiej (dz. Piotrkowska 164), był zameldowany drukarz tkanin przybyły z Wrocławia, Antoni Wilhelm Potempa (ur. 1775). Z Panem Antonim zameldowano jego żonę Fryderykę (ur. 1791), córkę Amalię (ur. 1819), oraz synów Augusta (ur. 1808), Moritza (ur. 1815), Wilhelma (ur. 1822), Henryka (ur. 1824) i urodzonego już w Łodzi, w 1826 r. (akt 149), Teodora.

Antoni Wilhelm Potempa, który przybył do Łodzi jako uznany fabrykant, właściciel drukarni we Wrocławiu, otrzymał od rządu plac przy ówczesnej Piotrkowskiej 283 (dz. Piotrkowska 282), usytuowany po północnej stronie stawu na Jasieniu. Przedsiębiorca zobowiązał się do wystawienia tam piętrowego, murowanego domu mieszkalnego, stajni, wozowni, oraz murowanych i drewnianych obiektów fabrycznych, składających się na laboratorium kolorystyczne, drukarnię perkalu, farbiarnię, apreturę i składy towaru. Niewiele wyszło ze złożonych przyrzeczeń. Zbankrutowany Potempa, uwikłany w liczne nadużycia i malwersacje, w 1833 r. sprzedał nieruchomość przy Piotrkowskiej 283 Ludwikowi Geyerowi. W miejscu niedoszłej fabryki Potempy powstała "biała fabryka" Geyera, z pierwszą w Łodzi maszyną parową.

W pierwszej połowie lat 30-tych rodzina Potempów była zameldowana przy Piotrkowskiej 103.

Na uwagę zasługuje syn Antoniego Wilhelma, August Potempa (ur. 1808, zm. 1848 akt 72) doktor medycyny, absolwent Uniwersytetu Charkowskiego, pierwszy ordynator (w latach 1846-48) szpitala miejskiego im. św. Aleksandra przy Rynku Fabrycznym.

 

Zgodnie z decyzją wydaną przez Rząd Gubernialny Mazowiecki, w sierpniu 1844 r., nieruchomość należała do Franciszka Müllera.

 

Stosownie do kontraktu zawartego w łódzkim Magistracie, we wrześniu 1849 r., Müller sprzedał nieruchomość Franciszkowi Sieber - zobacz poniżej rodzina Franciszka Siebera.

Na froncie Piotrkowskiej stał w tym czasie dom drewniany mieszkalny pod dachówką mający długości łokci* 26, szerokości łokci 14, a wysokości łokci 4 nowej miary polskiej.

* - 1 łokieć = 0,576 m

W kwietniu 1857 r. Sieber otrzymał od Magistratu zgodę następującej treści:

Magistrat udziela pozwolenia Panu Franciszkowi Sieber do wystawienia na podwórzu possesyi jego pod Nº 560 officyny drewnianej długiej łokci 13, szerokiej łokci 12, wysokiej łokci 5, z nadmienieniem, ażeby była z bali w węgieł związana.

W pierwszej połowie lat 70-tych Sieber wykupił grunt działki.

1873-1874 - "O wykupie czynszów przez Franciszka Sieberta z gruntu dawniej nr 55, obecnie nr 560 w mieście Łodzi". [zobacz]

 

W pierwszych latach XX w. nieruchomość należała do córki Franciszka, Marii Franciszki (Fanny) Sieber i jej męża, Pawła Teodora Gustawa Biedermanna.

Parterowy dom frontowy jest jeszcze widoczny na fotografii z 1904 r. (drugie zdjęcie w galerii), wykonanym przez przedstawiciela rodziny Biedermann.

 

Okazałą kamienicę wystawiono ok. 1913 r., kiedy nieruchomość przeszła w ręce Adolfa (Arona) Żadiewicza. Nowy właściciel uzyskał pożyczkę w Towarzystwie Kredytowym Miejskim, w wysokości 100 tys. rubli.

Posesja pozostawała własnością Żadiewiczów do wybuchu II wojny.

Adolf Żadiewicz był właścicielem kliniki i szkoły lekarsko-dentystycznej, mieszczącej się na Piotrkowskiej 86.

 

 

Archiwalne dokumenty budowlane:

1912-1913 - "Projekt budowy przez Adolfa Żadewicza murowanego, czteropiętrowego domu i takich samych trzech oficyn bocznych i dwóch w podwórzu pod numerem 164 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi". [zobacz]

 

Ogłoszenia prasowe:

  • Mleczarnia Helenówka
  • B-cia H. i H. Wünsche Biuro fabryki i składu środków pomocniczych dla przemysłu włókienniczego i garbarskiego

 

 

rodzina Franciszka Siebera

Dzieje rodziny Franciszka Siebera, choć mało znane, stanowią interesujący fragment historii naszego miasta.

Franciszek Siebert, syn Franciszka i Ludmiły (Ludwiki?) Wittich, urodził się ok. 1811 r. w czeskim Wansdorf (dz. Vansdorf). W 1838 r. poślubił Anne Marię Braun (akt 36), urodzoną w Sulzbach w Badenii, córkę Filipa i Elżbiety Seiler. W 1847 r., 4 lata po śmierci żony (zm. 1843 akt 98), ożenił się z jej młodszą siostrą, Katarzyną (akt 63). Franciszek Sieber zmarł w wieku 88 lat (akt 580).

Z pierwszego małżeństwa Franciszka, w 1840 r., urodził się Teodor Sieber (akt 191). W 1865 r. poślubił Emmę Aurelię Braun (akt 142), urodzoną w Asch (dz. ) w Czechach, córkę Edwarda i Reginy Jung.

Z drugiego małżeństwa Franciszka, w 1849 r., urodziła się Maria Franciszka (Fanny) Sieber. W 1870 r. poślubiła Pawła Biedermanna (akt 24). Paweł był młodszym bratem Roberta, właściciela farbiarni, później dużego przedsiębiorstwa włókienniczego przy ulicy Widzewskiej (dz. Kilińskiego) i Smugowej.

Edward Braun (zobacz poniżej), teść Teodora Siebera, odegrał ważną rolę w rozwoju przedsiębiorstwa Roberta Biedermanna.  

Czy dwie żony Franciszka i żona jego syna, Teodora, były spokrewnione? Prawdopodobnie tak, ale nie znalazłem jeszcze na to bezpośrednich dowodów.

 

rodzina Edwarda Brauna

Edward (metrykalnie Fryderyk Edward) Braun, syn Jana Mikołaja i Ewy Marianny Wunderlich, urodził się w 1819 r. w czeskim Asch (dz. ). W 1838 r., razem ze starszym bratem Krystianem, przybył do Łodzi. W 1840 r. ożenił się z Reginą Jung (akt 101). Z tego związku przyszły na świat Emma Aurelia, żona Teodora Siebera i Emma Adelma, żona Roberta Biedermanna (ślub 1863 akt 24).

Edward Braun prowadził, z powodzeniem, ręczną fabrykę wyrobów półwełnianych. Pod koniec lat 50-tych produkował na 32 warsztatach żakardowych.

Stosownie do kontraktu z maja 1846 r., Edward Braun objął plac nr 227 przy ulicy Piotrkowskiej (dz. Piotrkowska 259). W 1864 r., gdy Braun sprzedawał nieruchomość Alojzemu Balle, plac był pusty z powodu pogorzeli domu.

Na mocy Protokołu Deklaracyjnego z marca 1858 r., Edward Braun objął puste place nr 663 i 664 przy placu Fabrycznym (dz. Piotrkowska 265/Kostki 2-4). W nowym miejscu wystawił parterowy, murowany dom narożny i murowaną, prawdopodobnie jednopiętrową tkalnię ręczną. W sierpniu 1864 r. sprzedał nieruchomość Robertowi Mönke za 10 tys. rubli.

W połowie lat 60-tych, po sprzedaży wszystkich dóbr, Edward Braun opuścił Łódź. Przed wyjazdem podarował córce, Emmie Adelmie i jej mężowi, Robertowi Biedermannowi, sumę 8 tys. rubli. Teść wspierał Roberta również w późniejszych latach.

 

Próchnika

Więckowskiego

Zielona

6 Sierpnia

Andrzeja

Zamenhofa

Mickiewicza

Żwirki

pl. Wolności

Radwańska

pl. Wolności

Brzeźna

Rewolucji 1905

Jaracza

Narutowicza

Traugutta

Moniuszki

Tuwima

Nawrot

Roosevelta

Piłsudskiego

Wigury