Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej

piotrkowska-nr.pl

© Wszystkie prawa zastrzeżone

Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej
Piotrkowska_29
28 marca 2015
Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej

Próchnika

Więckowskiego

Zielona

6 Sierpnia

Andrzeja

Zamenhofa

Mickiewicza

Żwirki

pl. Wolności

Radwańska

pl. Wolności

Brzeźna

Rewolucji 1905

Jaracza

Narutowicza

Traugutta

Moniuszki

Tuwima

Nawrot

Roosevelta

Piłsudskiego

Wigury

 

ulica Piotrkowska 29

ulica Piotrkowska 29 nr hip. 271

do 1850 r. nr 198

 

 

W listopadzie 1830 r. Jan Adamowski, właściciel "Paradyzu" (wcześniej szynku przy Nowym Rynku 16), złożył w łódzkim Magistracie następującą deklarację:

Nabywszy od mieszczan Starego Miasta plac przy ulicy Piotrkowskiej w Nowej Osadzie Sukienniczej pod numerem 198 położony [dz. Piotrkowska 29], przy którym od ulicy jest kawałek gruntu rządowego, mały klinik, życzyłbym sobie na pomienionym placu wystawić dom massiv murowany dachówką kryty, jednofamilijny, wedle normalnego rysunku. Budowę pomienionego domu ukończyć przyrzekam najdalej w przeciągu lat dwóch.

Adamowski nie wystawił planowanego domu frontowego.

 

W 1858 r., po sprzedaży nieruchomości przy Piotrkowskiej 50, nieruchomość narożną przy Piotrkowskiej 29, zabudowaną tylko drewnianymi obiektami w podwórzu, kupił Antoni Wesołowski.

Antoni Wesołowski, tkacz, urodził się ok. 1824 r. w Ozorkowie. Już w Łodzi, w 1848 r., ożenił się z Karoliną Wittmann (akt 35). Zmarł w 1869 r. (akt 102).

W kwietniu 1858 r. Pan Antoni złożył na ręce prezydenta Łodzi pismo następującej treści:

Mam zamiar wybudować dom murowany z cegły palonej, parterowy, na podmurowaniu kamiennym, pod dachówką kryty, długi łokci* 32, szeroki łokci 21, wysoki łokci [?] na placu pod Nº [?] przy ulicy Piotrkowskiej położonego.

* - 1 łokieć = 0,576 m

Powyższy tekst nie zawiera numeru posesji, ale należy sądzić, że dotyczy budowy domu przy Piotrkowskiej 29. Ogłoszenie zamieszczone przez Antoniego Wesołowskiego w 1864 r. w Lodzer Zeitung (MA) informuje, że jest do natychmiastowej sprzedaży dom przy Piotrkowskiej 271 [Piotrkowska 29], na przeciwko poczty.

W podaniu do Magistratu z sierpnia 1859 r. Wesołowski pisał:

Mając w podwórzu swej posesyi pod Nº 271 przy ulicy Piotrkowskiej zabudowanie tylne drewniane na podmurowaniu kamiennym, zamierzam takowe przeistoczyć na domek mieszkalny, przez urządzenie w takowem komina, okien i tym podobnych restauracyi.

Podanie zostało zaopiniowane pozytywnie, o czym mówi notatka z lipca 1859 r.:

Ponieważ zabudowanie tylne wystawiono w zamiarze zrobienia u niego oficyny i jest położone w odpowiedniej od domu frontowego odległości, przez to może mieć dane pozwolenie na takową restauracyę - pod tym wszakże warunkiem, aby dach pokrył dachówką lub tekturą smołowaną.

Przebudowana oficyna stała na froncie wytyczonej, w tym czasie jeszcze niezabudowanej, ulicy Cegielnianej (dz. Więckowskiego).

 

W drugiej połowie lat 60-tych nieruchomość przeszła w ręce Karola Hoffrichtera.

 

W niedługim czasie, pod koniec lat 60-tych, Hiffrichter sprzedał nieruchomość Wincentemu Simma, do którego wcześniej należała (wspólnie z Augustem Stephanus) nieruchomość przy Piotrkowskiej 33.

Na początku lat 70-tych w rękach Simmy była także nieruchomość po drugie stronie ulicy Cegielnianej, o nr hip. 272a (Cegielniana 30, dz. Więckowskiego 3), którą sprzedał w marcu 1872 r. Wolfowi Zand i Józefowi Treubel.

Zgodnie z dokumentem ze stycznia 1870 r. Simma wystawił przy Piotrkowskiej 29 parterową, murowaną oficynę. Nowy budynek zastąpił obiekt drewniany, przeistoczony na domek mieszkalny przez Antoniego Wesołowskiego. Ówczesną zabudowę posesji przy Piotrkowskiej 29 obrazuje plan Rudolfa Micińskiego z 1873 r. - zobacz

 

W 1873 r. urodził się pod tym adresem Tadeusz Miciński, pisarz i poeta Młodej Polski, syn Wandy Micińskiej i wymienionego powyżej geometry, Rudolfa Micińskiego.

 

W latach późniejszych, do końca XIX w., nieruchomość była w rękach rodziny Poznańskich.

 

Na początku XX w. posesję kupił Dom Bankowy "Wilhelm Landau”, z siedzibą w Warszawie. Po śmierci Wilhelma Landau, pod koniec XIX w., bankiem kierował jego brat.

Okazały budynek narożny, łączący cechy neobarokowe i secesyjne, wzniesiono w 1903 r. według projektu Gustawa Landau-Gutentegera. Parter zajmowały lokale handlowe, na pierwszym piętrze mieścił się Dom Bankowy, a pozostałe pomieszczenia przeznaczono na ekskluzywne mieszkania.

 

W nowym Domu Bankowym mieści się salon znamienitego łódzkiego jubilera, Arona Kantora.

 

Po II wojnie światowej otworzono na parterze Piotrkowskiej 29 sklep Państwowej Spółdzielni Spożywców (MA). Administracja Spółdzielni zajęła lokale na I pietrze.

 

MA (materiały archiwalne) - zobacz

 

Archiwalne dokumenty budowlane:

1895 – „O zatwierdzeniu projektu na przeróbkę przez Sendera Poznańskiego okna na drzwi wejściowe w piętrowym domu pod numerem 29/271 w Łodzi”. [zobacz]

1902 – „ O budowie przez "Wilhelma Landau" murowanego, trzypiętrowego, podpiwniczonego, frontowego domu i czteropiętrowej oficyny na rogu ulic Piotrkowskiej i Cegielnianej pod numerem 29/271 w mieście Łodzi”. [zobacz]

 

Ogłoszenia prasowe:

  • Wilhelm Landau Dom Bankowy w Warszawie filia w Łodzi
  • Ludwik Henig Skład fabryczny lamp i wyrobów brązowych
  • „L’Urbaine” Francuskie Towarzystwo Ubezpieczeń
  • A. Kantor Zakład jubilerski
  • Józef Tyger Handel futrami