Skorupki

Piotrkowska

Tree

ulica Piotrkowska 223

ulica Piotrkowska 223 nr hip. 698

do 1850 r. nr 208 + ½ 209 zobacz

Zgodnie z Protokołami Deklaracyjnymi, spisanym w maju i listopadzie 1826 r., place nr 208, 209 i 210 (dz. Piotrkowska 223 i 225) objął Gottlieb Haussmann.

W październiku 1841 r. sukcesorzy Gottlieba Haussmann sprzedali północną połowę nieruchomości, to jest plac nr 208 i połowę placu 209 (dz. Piotrkowska 223), Fryderykowi Hoffmann.

Nowy właściciel wystawił na froncie dom murowany mieszkalny pod dachówką, mający długości łokci* 32, szerokości łokci 21, a wysokości łokci 5½ nowej miary polskiej.

* - 1 łokieć = 0,576 m

Przynajmniej od drugiej połowy lat 50-tych XIX w. posesja należała do Gottlieba Müllera.

Taryfy domów z lat 1888-1911 wymieniają jako właścicieli Prokofieja Wasiliewa, później małżeństwa Dwojry i Jakuba Lewi.

W północnej części obszaru frontowego, według projektu z 1897 r., Jakub Lewi wystawił piętrowy budynek mieszkalny z elewacją dwuosiową - projekt elewacji przedstawia trzecie zdjęcie w galerii. Budynek zachował się do dzisiaj.

Około 1912 r. nieruchomość przeszła w ręce Adolfa Dahliga.

Adolf Dahlig (metr. Karol Adolf), syn Karola Adolfa i Julii Amalii z d. Zippel, urodził się w 1865 r. w Zgierzu. W 1889 r. poślubił Olgę Bertę z d. Neumann, córkę Edwarda Traugotta Neumanna. W połowie pierwszej dekady XX w. Edward Traugott Neumann był właścieilem nieruchomości przy ówczesnej ulicy Benedykta 72 (dz. 6 Sierpnia 72) - zobacz poniżej fabryka przy Benedykta 72.

Adolf Dahlig zmarł w 1929 r.

Zobacz przedstawicieli rodzin Dahlig i Neumann na Piotrkowska Tree.

Księga inwentarzowa i właściciele nieruchomości w latach 1930-1936 (zbiory Archiwum Państwowego w Łodzi) - zobacz

Parterowy dom frontowy przy Piotrkowskiej 223 został wyburzony na początku XXI w.

* * *

Pod koniec XIX w. mieściła się pod tym adresem elementarna szkoła miejska. Szkoły miejskie były lokalizowane głównie poza ulicą Piotrkowską, ze względu na wysokość czynszu. Południowa część Piotrkowskiej oferowała czynsze relatywnie niższe.

Archiwalne dokumenty budowlane:

1887 – „O budowie przez Prokofieja Wasiliewa piętrowej oficyny mieszkalnej z poddaszem, pod nr 698 przy ulicy Piotrkowskiej w Łodzi”. [zobacz]

1894 – „Projekt budowy murowanej, trzypiętrowej oficyny mieszkalnej z poddaszem na nieruchomości Jakuba Lewi pod numerem 698 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

1899 – "O budowie przez Jakuba Lewi murowanego, piętrowego domu mieszkalnego pod numerem 698/223 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

Ogłoszenia prasowe:

Julian Schönwitz (Szenwic) Fabryka chemiczno-techniczna

fabryka przy Benedykta 72 (dz. 6 Sierpnia 72)

Pierwsze obiekty fabryczne (mechaniczna przędzalnia wełny) zostały wystawione przez Edwarda Scholza w latatch 80-tych XIX w.

W 1889 r. dwupietrowy budynek przędzalni został odbudowany po pożarze.

1889 - "Projekt odbudowy po pożarze przez Edwarda Scholtza przędzalni pod numerem 795kk przy ulicy św. Benedykta i prywatnej ulicy w mieście Łodzi". [zobacz]

Około 1905 r. nieruchomość przeszła w ręce Edwarda Traugotta Neumana, a po kilku latach Mowsze Herszfelda.

1910 - "Projekt przybudowy przez Mowsze Herszfelda do istniejącej murowanej, piętrowej fabryki takiej samej parterowej maszynowni pod numerem 72 na rogu ulic Benedykta i Leszno w mieście Łodzi". [zobacz]

Nie później niż w latach 20-tych okresu międzywojennego, dwupietrowy budynek fabryczny strawił kolejny pożar. Obiekt nie został odbudowany.

Nieruchomość pozostawała w rękach rodziny Herszfeldów do wybuchu II wojny światowej.

Wigury

Piłsudskiego

Roosevelta

Nawrot

Tuwima

Moniuszki

Traugutta

Narutowicza

Jaracza

Rewolucji 1905

Tymienieckiego

Brzeźna

pl. Wolności

Radwańska

pl. Wolności

Żwirki

Mickiewicza

Zamenhofa

Andrzeja

6 Sierpnia

Zielona

Więckowskiego

Próchnika

31 marca 2015

Piotrkowska_223

piotrkowska-nr.pl

Czerwona