Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej

piotrkowska-nr.pl

© Wszystkie prawa zastrzeżone

Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej
Piotrkowska_166
27 marca 2015
Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej

Próchnika

Więckowskiego

Zielona

6 Sierpnia

Andrzeja

Zamenhofa

Mickiewicza

Żwirki

pl. Wolności

Radwańska

pl. Wolności

Brzeźna

Rewolucji 1905

Jaracza

Narutowicza

Traugutta

Moniuszki

Tuwima

Nawrot

Roosevelta

Piłsudskiego

Wigury

 

ulica Piotrkowska 166

ulica Piotrkowska 166 nr hip. 561

do 1850 r. nr 54

 

 

W 1827 r. na działce nr 54 przy ulicy Piotrkowskiej (dz. Piotrkowska 166), w nowo utworzonej osadzie rękodzielniczej Łódka, był zameldowany August Rundzieher - zobacz poniżej.

 

Na mocy Protokołu Deklaracyjnego, spisanego w lipcu 1833 r., plac nr 54 przy ulicy Piotrkowskiej (dz. Piotrkowska 166) objął tkacz przybyły z Saksonii, Jan Gottfryd Gärtner.

Nowy właściciel zobowiązał się do utrzymywania w ciągłym ruchu fabryki płucienno bawełnianej, składającej się z 4 warsztatów, przy której 3 czeladzi użytych będzie, oraz do wystawienia domu drewnianego pod gontami.

Gärtner nie dotrzymał przyrzeczenia i nie zbudował domu frontowego.

 

Stosownie do kontraktu zawartego w łódzkim Magistracie, w grudniu 1838 r., Gärtner sprzedał nieruchomość Gotthelfowi Eisert. Dokument zawierał następujące zastrzeżenie:

Pan Gotthelf Eisert obowiązanym zostaje na nabytym jako wyżej placu, w ciągu najdalej roku jednego, licząc od daty dzisiejszej, wystawić dom murowany parterowy, dachówką kryty, z własnych materiałów, zgodnie do normalnego rysunku, takowy w Towarzystwie Ogniowem zabezpieczyć i w nim fabrykę tkanek bawełnianych w ciągłym utrzymywać ruchu.

Eisert dotrzymał słowa i wybudował frontowy dom murowany.

 

Przynajmniej od końca lat 40-tych posesja należała do Floriana Pfeiffer. Po śmierci Floriana (zmarł w 1864 r.) nieruchomość należała do wdowy, Eleonory Pfeiffer.

Nadbudowa pierwszego piętra w domu frontowym miała miejsce nie później niż w latach 60-tych.

 

Kolejny właścicel, Beniamin Lose, wykupił w latach 70-tych grunt działki.

1876 - "O wykupie czynszów przez Beniamina Lose z placu 54/561 w mieście Łodzi". [zobacz]

Taryfa domów z 1888 r. wymienia nadal Beniamina Lose jako właściciela.

 

Nadbudowa pierwszego piętra została wykonana przez Fryderyka Wilhelma Schneider, według projektu z 1893 r.

 

Pod koniec lat 90-tych posesja przeszła w ręce członków rodziny Białek, później Ernestyny Hermsdorf (1902-1905), następnie Samuela Hertz (1905-1920).

 

Archiwalne dokumenty budowlane:

1893 – „O zatwierdzeniu planu na budowę przez Wilhelma Schneidera pierwszego piętra nad istniejącym parterowym domem pod numerem 561 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

1910 – „Projekt na przebudowę przez Szmula Hertza piętrowej, a w części parterowej oficyny pod numerem 166/561 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [na planie sytuacyjnym jest ulica Nawrot i Główna, powinna być Główna i Pusta] [zobacz]

 

Archiwalne dokumenty budowlane:

  • Erb i Braune Fabryka kapeluszy i czapek
  • D. S. Białek Skład żelaza, papy, smoły i cementu
  • A. Lubiński Fabryka i skład olei, smarów i tłuszczy technicznych
  • Feliks Grunwald Zakłady radiotechniczne „Audiofon”

 

 

August Rundzieher

August (Jan Krystian August) Rundzieher urodził się w Hanowerze, w 1787 r. W 1826 r. objął 11 placów przy ulicy Piotrkowskiej (dz. Piotrkowska 303-315). W końcu 1828 r. ukończył budowę dwupiętrowej przędzalni lnu przy obecnej Piotrkowskiej 303.

Szerzej o działalności Augusta Rundziehera można przeczytać w Roczniku Łódzkim z 1933 r. - zobacz.

Rundzieher zostawił żonę (i prawdopodobnie dzieci) w Saksonii, z zamiarem późniejszego sprowadzenia rodziny do nowego miejsca osiedlenia, jednak, jak w przypadku Daniela ILLa, wydarzenia potoczyły się inaczej. August związał się w Łodzi z Antoniną Porczyńską. Z nieformalnego związku przyszły na świat Augusta (ur. 1832) i Antonina (ur. 1834). W 1839 r., po uzyskaniu rozwodu, ożenił się z Antoniną (akt 11). Po ślubie urodziło się jeszcze pięcioro dzieci: Maria (ur. 1841), Apolonia (ur. 1842), Blandyna Amalia (ur. 1844), Jan Karol Teodor (ur. 1847) i Karol Gustaw Adolf (ur. 1849).

August Rundzieher zmarł w sędziwym wieku, w 1863 r. (akt 348).