Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej

piotrkowska-nr.pl

© Wszystkie prawa zastrzeżone

Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej
Piotrkowska_152
27 marca 2015
Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej

 

ulica Piotrkowska 152

ulica Piotrkowska 152 nr hip. 554

do 1850 r. nr 61

 

 

Na mocy Protokołu Deklaracyjnego, spisanego we wrześniu 1833 r., plac przy Piotrkowskiej 61 (dz. Piotrkowska 152) objął tkacz przybyły z Czech, Karol Luniak.

Nowy właściciel zobowiązał się do utrzymywania w ciągłym ruchu fabryki płucienno bawełnianej, składającej się z 4 warsztatów, przy której 3 czeladzi użytych będzie, oraz do wystawienia domu drewnianego jednofamilijnego.

 

Stosownie do protokołu z czerwca 1856 r., Luniak sprzedał nieruchomość Florianowi Diesner, tez zaś, już we wrześniu tego samego roku, sprzedał ją Karolowi Rathe.

Na froncie Piotrkowskiej stał w tym czasie dom z drzewa mieszkalny pod gontami mający długości łokci* 26½, szerokości łokci 14, a wysokości łokci 4 nowej miary polskiej.

* - 1 łokieć = 0,576 m

 

Według protokołu z października 1866 r. Rathe sprzedał nieruchomość Karolowi Süssmann.

 

Przynajmniej od początku lat 80-tych XIX w. nieruchomość należała do Henryka Bauer, który w tym czasie wykupił grunt działki.

1883 - "O wykupie czynszów przez Henryka Bauera z gruntu nr 61/554 w mieście Łodzi". [zobacz]

 

Taryfy domów z lat 1888-1911 wymieniają jako właścicieli członków rodziny Schlösser , do których należała w tym czasie również sąsiednia posesja, przy Piotrkowskiej 150.

 

Czteropiętrowa kamienica frontowa została zbudowana ok. 1913 r. przez Ryszarda Adolfa Bechtold.

Bechtold uzyskał pożyczkę w Towarzystwie Kredytowym, w wysokości 145 tys. rubli.

 

Przy Piotrkowskiej 152, w okresie międzywojennym, mieściła się restauracja i kawiarnia "Roma", w której często występowała, podobnie jak w Grand Hotelu, znana w całej Polsce orkiestra taneczna Kazimierza Englarda.

Poniższe informacje i materiały udostępnił Pan Grzegorz Engelhardt, krewny Kazimierza Englarda

Jedna z najbardziej rozpoznawalnych orkiestr tanecznych okresu międzywojennego, to zespół Kazimierza Englarda (właściwe nazwisko Engelhardt), grającego początkowo w orkiestrze Zygmunta Karasińskiego i składzie z Jerzym Petersburskim i Arturem Goldem.

Na bogaty dorobek orkiestry Englarda złożyły się koncerty w największych polskich miastach, transmisje radiowe i wykonania utrwalone na płytach gramofonowych.

Na trasach koncertowych Englarda nie zabrakło Łodzi. Wytworna publiczność miała wielokrotnie okazję nagradzać oklaskami występy zespołu w restauracji „Malinowa”, w Grand Hotelu” i „Roma”, przy Piotrkowskiej 152. Koncerty w Łodzi dawały Panu Kazimierzowi sposobność odwiedzania krewnych, mieszkających ówcześnie w nieodległym Piotrkowie Trybunalskim.

Postać Kazimierza Englarda (1894-1942) zapisała się na trwałe w historii polskiej muzyki, a kompozycja „Najpiękniejsze tango”, ze słowami Walerego Jastrzębca, jest znana do dzisiaj.

Zdjęcia i reklamy prasowe – zobacz.

 

Archiwalne dokumenty budowlane:

1913 - "Projekt budowy przez Ryszarda Bechtolda murowanego, czteropiętrowego z poddaszem i piwnicami frontowego domu mieszkalnego pod numerem 152 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi". [zobacz]

 

Ogłoszenia prasowe:

  • Anna Neuman Zakład fryzjerski dla pań
  • „La Czenstochovienne” Towarzystwo Włókiennicze Oddział w Łodzi
  • „Polmin” Państwowa Fabryka Olejów Mineralnych Odział w Łodzi
  • „Natawis” Zakłady Radiotechniczne Oddział w Łodzi
  • „Roma” Restauracja i kawiarnia

Próchnika

Więckowskiego

Zielona

6 Sierpnia

Andrzeja

Zamenhofa

Mickiewicza

Żwirki

pl. Wolności

Radwańska

pl. Wolności

Brzeźna

Rewolucji 1905

Jaracza

Narutowicza

Traugutta

Moniuszki

Tuwima

Nawrot

Roosevelta

Piłsudskiego

Wigury