Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej

piotrkowska-nr.pl

© Wszystkie prawa zastrzeżone

Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej
Piotrkowska_173
30 marca 2015
Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej

Próchnika

Więckowskiego

Zielona

6 Sierpnia

Andrzeja

Zamenhofa

Mickiewicza

Żwirki

pl. Wolności

Radwańska

pl. Wolności

Brzeźna

Rewolucji 1905

Jaracza

Narutowicza

Traugutta

Moniuszki

Tuwima

Nawrot

Roosevelta

Piłsudskiego

Wigury

 

ulica Piotrkowska 173

ulica Piotrkowska 173 nr hip. 723

do 1850 r. nr 180

 

 

Na mocy Protokołu Deklaracyjnego, spisanego w lipcu 1834 r., plac  nr 180 przy ulicy Piotrkowskiej (dz. Piotrkowska 173) objął tkacz przybyły z Saksonii, Ernest Zeman.

Właściciel zobowiązał się do wystawienia, w ciągu 2 lat, frontowego domu drewnianego.

Trudno powiedzieć czy Pan Ernest zmienił plany, czy było to zasługą następnego właściciela, ale na froncie Piotrkowskiej stanął parterowy dom murowany - taki stan przedstawia plan Józefa Lenartowskiego z 1849 r.

 

W latach 30-tych Dawid Lande (zobacz poniżej), zamożny kupiec żydowski z Kalisza, prowadził pod tym adresem skład przędzy bawełnianej. W latach 40-tych skład firmował, na imię ojca, syn Dawida, Samuel Lande.

W pierwszej połowie XIX w. tylko trzej przedstawiciele społeczności żydowskiej, Dawid Lande, drugi kupiec kaliski, Ludwik MamrothAdolf Abram Likiernik, uzyskali prawo osiedlenia się i prowadzenia działalności poza rewirem wyznaczonym dla starozakonnych, na Starym Mieście.

 

Przynajmniej od początku lat 60-tych nieruchomość należała do Wilhelma  Lehman.

 

Pod koniec lat 60-tych właścicielem posesji był Efraim Dembiński. W tym czasie do Dembińskiego należała również nieruchomość przy Piotrkowskiej 10.

 

W latach 70-tych nieruchomość przeszła w ręce Adolfa Daube, który kilka lat później kupił również sąsiednią posesję, przy Piotrkowskiej 171.

Parterowy dom frontowy wyburzono po II wojnie światowej.

 

Ogłoszenia prasowe:

  • H. Kross Fabryka mydła domowego i przemysłowego
  • „Union Textile” SA Biuro sprzedaży na Polskę fabryk włókienniczych
  • „Union Textile” SA Przedstawicielstwo Fabryki Przędzy i Tkanin Sztucznych „Chodaków” SA

 

 

Dawid Lande (1786-1858), bogaty kupiec z Kalisza, rozpoczął działalność w Łodzi w latach 30-tych XIX w. Podobnie jak inny kaliszanin, Ludwik Mamroth, prowadził skład przędzy bawełnianej.

Lande i Mamroth, a w połowie lat 40-tych XIX w. również Adolf Abram Likiernik, byli ówcześnie jedynymi Żydami w Łodzi, którym zezwolono zamieszkać i prowadzić działalność poza rewirem na starym mieście.

Na początku lat 40-tych XIX w. Dawid Lande kupił trzymorgową parcelę u zbiegu ulicy Kątnej i Wólczańskiej (dz. Wróblewskiego 3). Stanęła tam dwupiętrowa, mechaniczna przędzalnia bawełny, magazyny i parterowy dom mieszkalny dla robotników.

W 1846 r. Lande otrzymał zgodę na uruchomienie fabryki. W 1847 r. pracowały na Kątnej 3762 wrzeciona, a w 1849 r. już 5692. W tym czasie zakład zatrudniał ok. 160 robotników.

W połowie XIX w. fabryka Lande była drugą, po zakładach Geyera, największa łódzka przędzalnią bawełny.

Światowy kryzys na rynku bawełny, spowodowany amerykańską wojną secesyjną, oraz śmierć założyciela, doprowadziły przedsiębiorstwo do upadłości.

W połowie lat 60-tych XIX w. tereny przy Kątnej przeszły w ręce Emanuela Lohsteina, a w 1878 r. dawne zabudowania Landego kupił Karol Scheibler. Powstała tutaj tkalnia „Tivoli” , w której pracowało 840 mechanicznych krosien. Nazwa „Tivoli” wywodziła się prawdopodobnie od parku i ogródka piwnego, który funkcjonował w tym miejscu na przełomie lat 30-tych i 40-tych XIX w.