Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej

piotrkowska-nr.pl

© Wszystkie prawa zastrzeżone

Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej
Piotrkowska_156
27 marca 2015
Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej

Próchnika

Więckowskiego

Zielona

6 Sierpnia

Andrzeja

Zamenhofa

Mickiewicza

Żwirki

pl. Wolności

Radwańska

pl. Wolności

Brzeźna

Rewolucji 1905

Jaracza

Narutowicza

Traugutta

Moniuszki

Tuwima

Nawrot

Roosevelta

Piłsudskiego

Wigury

 

ulica Piotrkowska 156

ulica Piotrkowska 156 nr hip. 556

do 1850 r. nr 59

 

 

Na mocy Protokołu Deklaracyjnego, spisanego w czerwcu 1832 r., plac nr 59 przy ulicy Piotrkowskiej (dz. Piotrkowska 156) objął tkacz przybyły z Saksonii, Jan Jerzy Petting.

Nowy właściciel zobowiązał się do utrzymywania w ciągłym ruchu fabryki bawełniano płuciennej, składającej się z 3 warsztatów tkackich, przy której 2 czeladzi użytych będzie, oraz do wystawienia domu drewnianego gontami krytego.

Petting nie dotrzymał zobowiązania i plac został mu odebrany.

 

Stosownie do protokołu spisanego w łódzkim Magistracie, w sierpniu 1839 r., nieruchomość objął Mateusz Schmidt. Dokument zawierał następujące zastrzeżenie:

Pan Mateusz Schmidt obowiązanym zostaje na nabytym jak wyżej placu, w przeciągu najdalej roku jednego, licząc od daty dzisiejszej, dom frontowy drewniany, zgodnie do normalnego rysunku dla tkaczy przepisanego, wystawić, takowy w Towarzystwie Ogniowem zabezpieczyć i w nim fabrykę tkanin bawełnianych w ciągłym utrzymywać ruchu.

 

W listopadzie 1848 r. Mateusz Schmidt sprzedał nieruchomość Fryderykowi Schmidt, zaś ten, miesiąc później, w grudniu 1848 r., sprzedał ją Mateuszowi Schmidt (prawdopodobnie Mateuszowi juniorowi) i Wilhelmowi Zosel.

Na froncie Piotrkowskiej stał w tym czasie dom drewniany mieszkalny pod dachówką mający długości łokci* 24, szerokości łokci 20, a wysokości łokci 4pół nowej miary polskiej.

* - 1 łokieć = 0,576 m

W 1867 r. nieruchomość pozostawał nadal własnością członków rodziny Schmidt i Zosel.

 

Pod koniec lat 60-tych posesja przeszła w ręce blacharza, Karola Rühmanna.

 

Przynajmniej od lat 80-tych nieruchomość należała do Józefa Lissnera.

W podwórzu funkcjonowała nieduża, początkowo ręczna, później mechaniczna tkalnia. W 1897 r. zakład zatrudniał 21 robotników.

Józef Lissner, syn Wawrzyńca i Heleny Schefer, urodził się w Zduńskiej Woli w 1850 r. (akt 35). W 1874 r. poślubił w Łodzi Annę Bayer (akt 148). Od 1904 r., do śmierci (zmarł 1912 akt 747), pełnił funkcję starszego Zgromadzenia Majstrów Tkackich. Dzięki energii i inicjatywom Józefa Liessnera powstał nowy gmach Zgromadzenia przy ulicy Przejazd, a tereny przy obecnej Piotrkowskiej 100 i 100a zostały wydzierżawione i zabudowane przez pierwszych najemców.

 

Taryfa domów z roku 1920 podaje jako właścicieli nieruchomości małżeństwo Heleny i Ferdynanda Petzold.

 

 

Archiwalne dokumenty budowlane:

1889 - "Projekt na budowę przez Józefa Lissnera piętrowej tkalni ze strychem i dwupiętrowej klatki schodowej na nieruchomości pod numerem 556 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi". [zobacz]

1892 - "O zatwierdzeniu planu na budowę przez Józefa Lisnera murowanego, piętrowego magazynu towarów pod numerem 556 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi". [zobacz]

1894 - "O budowie przez Józefa Lissnera tkalni mechanicznej przy istniejącej tkalni ręcznej, komina, a także kotłowni i maszynowni, jak również projekt kotła przewidzianego do instalacji pod numerem 156/556 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi". [zobacz]

 

Ogłoszenia prasowe:

  • Józef Lissner Tkalnia wyrobów wełnianych i bawełnianych
  • E. Jakubek Fabryka wag
  • M. Macura Skład materiałów piśmiennych
  • M. Zajaczkowski Części zamienne do samochodów