Skorupki
ulica Piotrkowska 247
ulica Piotrkowska 247 nr hip. 687
do 1850 r. nr 221
Zgodnie z protokołem deklaracyjnym, zatwierdzonym przez Komisję Województwa Mazowieckiego w październiku 1828 r., plac nr 221 przy ulicy Piotrkowskiej (dz. Piotrkowska 247) objął Jan Gottlieb Hering (Höring).
W 1830 r. Hering wystawił na froncie dom murowany parterowy pod dachówką.
Stosownie do protokołu sporządzonego w łódzkim Magistracie, w marcu 1842 r., Hering sprzedał nieruchomość piekarzowi, Filipowi Rohrer (Rohr). Na froncie Piotrkowskiej stał dom murowany mieszkalny pod dachówką mający długości łokci* 26, szerokości łokci 16, a wysokości łoci 5 nowej miary polskiej.
* 1 łokieć = 0,576 m
Faktyczna wydarzenia miały prawdopodobnie inny przebieg. Ok. połowy lat 30-tych Hering sprzedał nieruchomość młynarzowi, Janowi Fryderykowi Desselberger, ten zaś, na początku lat 40-tych, sprzedał ją szwagrowi, Filipowi Rohrer.
Syn Filipa i jego żony, Magdaleny z d. Desselberger, Karol Rohrer, ożenił się w 1851 r. z Julią z d. Frantzke.
Córka Karola i Julii, Natalia Rohrer, poślubiła w 1880 r. Jakuba Vive. Dwa lata wcześniej siostra Natalii, Julia Rohrer, wyszła za mąż za Henryka Federa, wspólnika Jakuba Vive - zobacz Henryk Feder i Jakub Vive.
Syn Karola i Julii, Gustaw Rohrer, poślubił w 1895 r. Olgę Elżbietę Dorotę von Oettingen, córkę Ottona von Oettingen, Naczelnika Powiatu Łódzkiego (Начальник Лодинсково Уезда). W latatch 90-tych Gustaw, w spółce z Wolfem Ziwem, wystawił dwa obiekty, na położonych blisko siebie nieruchomościach, przy ówczesnych ulicach Benedykta i Zakątnej (dz. 6 Sierpnia 47 i Pogonowskiego 44).
6 Sierpnia 47
1893 - "O zatwierdzeniu planu budowy przez Rohrera i Ziwa w mieście Łodzi, przy ulicy Św. Benedykta pod numerem 789u, murowanych: trzypiętrowej tkalni ręcznej i parterowego budynku gospodarczego". [zobacz]
Kolejny właściciel, Józef Frenkel, zmechanizował fabrykę.
1899 - "O budowie przez Józefa Frenkela parterowego budynku na magazyn w mieście Łodzi oraz instalacji lokomobilii". [zobacz]
Pogonowskiego 44
1897 - "O budowie przez Gustawa Rohrera i Wolfa Ziwa murowanego, dwupiętrowego lazaretu z budynkiem gospodarczym dla 37 Jekaterynburskiego Pułku Piechoty pod numerem 787y w Łodzi". [zobacz]
Po śmierci Filipa i Magdaleny (Filip zmarł w 1843 r., Magdalena dwa lata później) właścicielem nieruchomości był ich syn, Karol. Po śmierci Karola (zmarł w 1879 r.) posesja należała do jego żony, Julii, później do syna, Karola jr.
1891 - "O przejściu na Karola Rohrer prawa władania wieczno-czynszowymi nieruchomościami nr 224/684 i 221/687 w mieście Łodzi". [zobacz]
Do Karola Rohrer sr., później jego spadkobierców, należała również nieruchomość przy Piotrkowskiej 253.
Zobacz przedstawicieli rodziny Rohrer na Piotrkowska Tree.
Przynajmniej od 1893 r., do ok. 1901 r., nieruchomość należała do Augusta Härtiga.
W latach 1902-1911 właścicielem posesji był Karol Adolf Gerke, później, przynajmniej do 1920 r., Samuel Szmul Bornstein.
Księga inwentarzowa i właściciele nieruchomości w latach 1930-1936 (zbiory Archiwum Państwowego w Łodzi) - zobacz
Wigury
Piłsudskiego
Roosevelta
Nawrot
Tuwima
Moniuszki
Traugutta
Narutowicza
Jaracza
Rewolucji 1905
Tymienieckiego
Brzeźna
pl. Wolności
Radwańska
pl. Wolności
Żwirki
Mickiewicza
Zamenhofa
Andrzeja
6 Sierpnia
Zielona
Więckowskiego
Próchnika
piotrkowska-nr.pl
© Wszystkie prawa zastrzeżone
Czerwona