Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej

piotrkowska-nr.pl

© Wszystkie prawa zastrzeżone

Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej
Piotrkowska_19
28 marca 2015
Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej

Próchnika

Więckowskiego

Zielona

6 Sierpnia

Andrzeja

Zamenhofa

Mickiewicza

Żwirki

pl. Wolności

Radwańska

pl. Wolności

Brzeźna

Rewolucji 1905

Jaracza

Narutowicza

Traugutta

Moniuszki

Tuwima

Nawrot

Roosevelta

Piłsudskiego

Wigury

 

ulica Piotrkowska 19

ulica Piotrkowska 19 nr hip. 274

do 1850 r. nr 201

 

 

Na mocy Protokołu Deklaracyjnego, spisanego w lutym 1826 r., plac nr 201 przy ulicy Piotrkowskiej (dz. Piotrkowska 19-21) objął Fryderyk Sperling - zobacz rodzina Sperling.

Nowy właściciel zobowiązał się do utrzymywania w ciągłym ruchu rękodzielni mularskiej, składającej się z potrzebnych narzędzi, przy której pewna ilość ludzi użyta będzie, oraz wystawienia domu drewnianego na podmurowaniu, dachówką krytego, dwufamilijnego.

Sperling przejął plac z przysposobionem wcześniej materiałem [do budowy domu], przez Karola Langa opuszczony i przez tegoż już do zabudowania ustąpionym.

Zobacz przedstawicieli rodziny Sperling na Piotrkowska Tree.

 

Stosownie do umowy kupna-sprzedaży, sporządzonej w lutym 1831 r., Sperling sprzedał nieruchomość Wilhelmowi Neüman.

Na froncie Piotrkowskiej stał w tym czasie dom drewniany mieszkalny pod dachówką mający długości łokci* 32, szerokości łokci 20, a wysokości łokci 5 nowej miary polskiej.

* - 1 łokieć = 0,576 m

W 1850 r., w podaniu o pozwolenie na wybudowanie wozowni, Pan Wilhelm pisał tak:

Na placu Nº 201 w Nowym Mieście przy ulicy Piotrkowskiej posiadam dom drewniany pod dachówką i zabudowania tylne gospodarskie, gdy zaś mi zbywa na wozowni, a ta nieodbycie jest mi potrzebną, przeto mając zamiar wybudowania takowej ...

Powyższy tekst, napisany z pewnością przez Polaka (Neüman, choć piśmienny, używał języka niemieckiego), stanowi przykład pięknej staropolszczyzny.

Neüman prowadził w podwórzu apreturę. W październiku 1855 r. złożył podanie o wydanie zgody na powiększenie i wyrestaurowanie budynku apretury, dla wyższego prowadzenia fabrykacji.

 

Na mocy kontraktu z marca 1859 r. Neüman sprzedał nieruchomość małżonkom Karolinie i Ludwikowi Unbechaum.

 

Małżonkowie Unbechaum podzielili nieruchomość.

Kontraktem z lutego 1861 r. część południową (Piotrkowska 21) kupił Józef Zand.

Kontraktem z listopada 1864 r. część  północną (Piotrkowska 19) kupił Abram Lubiński. W tym czasie stał już jednopiętrowy budynek frontowy, o długości 30 łokci*, szerokości 20 łokci i wysokości 10 łokci.

* - 1 łokieć = 0,576 m

 

Pod koniec lat 90-tych XIX w. nieruchomość przeszła w ręce Berka Zajbert. Na początku XX w. nowy właściciel gruntownie przebudował kamienicę frontową.

Przedstawiciele tej samej rodziny, bracia Aron i Hersz Zajbert, właściciele przedsiębiorstwa włókienniczego, prowadzili pod tym adresem (później również we własnej kamienicy, przy Piotrkowskiej 175) kantor i skład towarów.

 

 

PODWÓRKA ULICY PIOTRKOWSKIEJ - Piotrkowska 19

 

Zdjęcie W. Pfeiffera z 1937 r., ze zbiorów Archiwum Państwowego w Łodzi, oraz zdjęcie współczesne autorstwa Ryszarda Elertazobacz

 

 

Archiwalny dokument budowlany:

1899 – „O budowie przez Berka Zajberta w mieście Łodzi murowanego, trzypiętrowego domu z pełną przebudową murowanego piętrowego domu i oficyny i nadbudową drugiego piętra”. [zobacz]

 

Ogłoszenia prasowe:

  • L. Kustow Skład mebli żelaznych
  • Józef Rutenberg Zakład jubilerski
  • B. Zeibert Skład wyrobów wełnianych
  • M. Szurek i P. Zelman Fabryka dekatyzacji i farbiarnia
  • L. Meyerowicz Magazyn jarosławski
  • B-cia Zeibert Skład fabryki wyrobów bawełnianych
  • Zeibert i Farba Fabryka podszewek i wyrobów kamgarnowych
  • B-cia Kaufman Skład towarów manufakturowych
  • Zusmanek i Dawidowicz Sprzedaż i kupno wyrobów futrzanych
  • A. M. Warszawski i S-wie Fabryka wyrobów wełnianych