Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej

piotrkowska-nr.pl

© Wszystkie prawa zastrzeżone

Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej
Piotrkowska_230-232
28 marca 2015
Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej

Próchnika

Więckowskiego

Zielona

6 Sierpnia

Andrzeja

Zamenhofa

Mickiewicza

Żwirki

pl. Wolności

Radwańska

pl. Wolności

Brzeźna

Rewolucji 1905

Jaracza

Narutowicza

Traugutta

Moniuszki

Tuwima

Nawrot

Roosevelta

Piłsudskiego

Wigury

 

ulica Piotrkowska 230-232

ulica Piotrkowska 230 nr hip. 591

do 1850 r.  nr 22

ulica Piotrkowska 232 nr hip. 592

do 1850 r.  nr 21

 

 

Piotrkowska 230

Przynajmniej od połowy lat 30-tych XIX w. nieruchomość o nr 22 przy ulicy Piotrkowskiej (dz. Piotrkowska 230), ze stojącym na froncie murowanym domem rządowym, należała do Alojzego Diesner.

 

Stosownie do kontraktu spisanego w łódzkim Magistracie, w maju 1839 r., Alojzy Diesner sprzedał nieruchomość Franciszkowi Diesner.

 

Zgodnie z protokołem, z sierpnia 1853 r., Franciszek Diesner sprzedał nieruchomość Georgowi Hawel, ten zaś, w lipcu 1860 r. sprzedał ją Ernestowi Harich.

 

Na podstawie umowy kupna-sprzedaży, zawartej we wrześniu 1875 r., spadkobiercy Ernesta Harich sprzedali nieruchomość Szlamie Flatan i Lewkowi Dessan.

 

Przynajmniej od drugiej połowy lat 80-tych właścicielem nieruchomości był Naftali Margulies, który wykupił grunt działki.

1887-1892 - "O wykupie czynszów przez Naftalego Marguliesa z gruntu nr 22/591 w mieście Łodzi". [zobacz]

 

Taryfa domów z 1893 r. wymienia jako właściciela M. Silbersteina.

 

Piotrkowska 232

Przynajmniej od końca lat 20-tych XIX w. nieruchomość nr 21 przy ulicy Piotrkowskiej (dz. Piotrkowska 232), ze stojącym na froncie murowanym domem rządowym, należała do Józefa Berndt.

Po przedwczesnej śmierci Józefa (zm. 1830 akt 26) jego żona, Waldburga z d. Grunwald, wyszła powtórnie za mąż, za Ernesta Keslera.

Córka Józefa i Waldburgii, również Waldburga, poślubiła w 1839 r. Franciszka Richtera. W tym samym roku siostra Waldburgii, Anna, poślubiła młodszego brata Franciszka, Ignacego.

 

Stosownie do umowy kupna-sprzedaży, sporządzonej w czerwcu 1843 r., sukcesorzy Józefa Berndt sprzedali nieruchomość Gotthelfowi Eisert.

 

W lipcu 1851 r. ówczesny właściciel, Daniel Wutke, sprzedał nieruchomość Janowi Reiter.

 

Przynajmniej od 1853 r., do końca lat 60-tych, posesja należała do Karola Fryderyka Vogel.

 

Taryfa domów z 1888 r. wymienia jako właściciela Ludwika Bresler.

 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Pod koniec lat 90-tych XIX w. zabudowania fabryczne Towarzystwa Akcyjnego Manufaktur "Juliusz Heinzel" rozciągały się na odcinku Piotrkowskiej 222-232 i zajmowały duży obszar, wyznaczony ulicą Piotrkowską, Brzeźną i Mikołajewską (dz. Sienkiewicza). Funkcjonujące tam farbiarnie, drukarnie i apretury zamykały ciąg technologiczny produkcji włókienniczej zlokalizowanej przy Piotrkowskiej 104

Dawny i obecny obraz tego terenu możemy zobaczyć na refotografii Stefana Brajtera - zobacz.

 

W latach 30-tych XX w., po zakończeniu procesu upadłości przedsiębiorstwa rodziny Heinzel, obiekty fabryczne wyburzono i przygotowano rozległy teren, pomiędzy ulicą Piotrkowską, Brzeźną i Sienkiewicza, pod budownictwo mieszkaniowe.

Informację o zmianach w tej części Łodzi możemy znaleźć w czasopiśmie "Ilustracja Łódzka", z 1935 r. - zobacz. Z podobnego okresu pochodzi zdjęcie powstającej ulicy 10 Lutego, dające obraz wcześniejszego uprzemysłowienia tego terenu.

 

Obecny budynek przy Piotrkowskiej 230/232 został wystawiony po II wojnie światowej.