Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej

piotrkowska-nr.pl

© Wszystkie prawa zastrzeżone

Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej
Piotrkowska_197
31 marca 2015
Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej

Próchnika

Więckowskiego

Zielona

6 Sierpnia

Andrzeja

Zamenhofa

Mickiewicza

Żwirki

pl. Wolności

Radwańska

pl. Wolności

Brzeźna

Rewolucji 1905

Jaracza

Narutowicza

Traugutta

Moniuszki

Tuwima

Nawrot

Roosevelta

Piłsudskiego

Wigury

 

ulica Piotrkowska 197

ulica Piotrkowska 197 nr hip. 711

do 1850 r. nr 194

 

 

Na mocy Protokołu Deklaracyjnego, spisanego w sierpniu 1828 r., nieruchomość nr 194 przy ulicy Piotrkowskiej (dz. Piotrkowska 197), ze stojącym na froncie murowanym domem rządowym, objął Jan Gottlieb Jacobi.

 

Stosownie do protokołu spisanego w łódzkim Magistracie, w marcu 1842 r., Jacobi sprzedał nieruchomość Bernardowi Eifler.

Na froncie Piotrkowskiej stał w tym czasie dom drewniany mieszkalny pod gontami mający długości łokci* 26, szerokości łokci 15, a wysokości łokci 4 nowej miary polskiej.

* - 1 łokieć = 0,576 m

Od 1831 r. Eifler był także właścicielem sąsiedniej posesji, przy Piotrkowskiej 195.

 

Zgodnie z aktem urzędowym, ze stycznia 1868 r., sukcesorzy Bernarda Eifler sprzedali nieruchomość małżonkom Matyldzie i Fryderykowi Schmidt, ci zaś, kilka miesięcy później, w czerwcu 1868 r., sprzedali ją Janowi Józefowi Brenner.

 

W kwietniu 1869 r. Brenner sprzedał nieruchomość Janowi Thume.

 

Przynajmniej od początku lat 80-tych posesja należała do Henryka Bauer.

Bauer wykupił grunt działki przy Piotrkowskiej 197 i Piotrkowskiej 202.

1880 - "O wykupie czynszów przez Henryka Bauera z gruntów nr 26/578 [powinno być 36/578] i 194/711 w mieście Łodzi". [zobacz]

 

Przynajmniej od drugiej połowy lat 80-tych, do ok. 1897 r. właścicielem nieruchomości był Teodor Schöpke.

 

Pod koniec lat 90-tych XIX w. posesja przeszła w ręce braci Mendla i Wolfa Makower, oraz Icka Wojdysławskiego, którzy prowadzili w podwórzu niewielką fabrykę wyrobów wełnianych.

Taryfy domów z lat 1904-1920 wymieniają braci Makower jako samodzielnych właścicieli nieruchomości.

 

W okresie międzywojennym przędzalnia braci Makower funkcjonowała w pomieszczeniach dzierżawionych od Leona (Lewka) Laskowskiego, na ulicy Pomorskiej 40.

Fabryka na Pomorskiej 40 (tkalnia i przędzalnia) została wystawiona przez Laskowskiego na początku drugiej dekady XX w. i odbudowana po pożarze w 1912 r.

1910 - "Projekt budowy przez Lewka Laskowskiego murowanej, piętrowej tkalni i trzypiętrowej przędzalni, budynku dla wilkowni oraz magazynu gotowych wyrobów pod numerem 40/353 przy ulicy Średniej w mieście Łodzi".

1912 - "Projekt odbudowy fabryki po pożarze przez Lewka Laskowskiego, nadbudowy poddasza, komina, klatki schodowej i murowanej, jednopiętrowej wiaty pod numerem 353/40 przy ulicy Średniej w mieście Łodzi".

Wcześniejsza produkcja włókiennicza Laskowskiego była prowadzona w dzierżawionych obiektach na Zawadzkiej 16, należących do Pawła Schultza.

W okresie międzywojennym, w latach 1928-1938, na Pomorskiej 40 funkcjonowała "Fabryka Szpulek Papierowych Laskowski i S-ka".

 

Na Piotrkowskiej 197 funkcjonowała przez wiele lat fabryka cukrów Stefana Karczewskiego. Szyld firmy jest widoczny, nad bramą, na drugim zdjęciu w galerii.

 

 

Archiwalne dokumenty budowlane:

1894 – „O nadbudowie przez Teodora Schöpke pierwszego piętra nad parterową ślusarnią pod numerem 197/711 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

 

Ogłoszenia prasowe:

  • B-cia Makower Fabryka wyrobów wełnianych i półwełnianych
  • S. Karczewski i S-ka Fabryka cukrów
  • S. Karczewski i P. Ziółkowski Fabryka cukrów
  • Stefan Karczewski Fabryka cukrów i przetworów owocowych