Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej

piotrkowska-nr.pl

© Wszystkie prawa zastrzeżone

Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej
Piotrkowska_12
26 marca 2015
Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej

 

ulica Piotrkowska 12

ulica Piotrkowska 12 nr hip. 252

do 1850 r. nr 55

 

 

W lutym 1826 r. spisano w łódzkim Magistracie dokument następującej treści:

Przede mną, Burmistrzem miasta Łodzi, stanąwszy osobiście Jan Beyer, kupiec, z rekomendacji P. Maysner, kupca w mieście Zgierzu osiadłego, przybyły, zadeklarował co następuje.

Przybywszy do kraju tutejszego z Wielkiego Księstwa Warszawskiego, a mianowicie z miasta Międzyrzycza, zamierzyłem ostatecznie osiąść w mieście tutejszym, z obowiązkiem utrzymywania na zawsze kupiectwa Nowej Osadzie dotąd zbywającego.

Beyer zadeklarował również wystawienie domu dwufamilijnego długości łokci 32, szerokości łokci 22, z drzewa, na podmurowaniu, dachówką krytego.

* - 1 łokieć = 0,576 m

Trudno powiedzieć czy Beyer wystawił dom frontowy. Późniejsze dokumenty wymieniają nieco mniejszy obiekt.

 

Od 1847 r. narożna nieruchomość przy Piotrkowskiej 12 była w rękach kowala, Andrzeja Chałupskiego, który od 1838 r. zajmował pobliską posesję, przy ówczesnej Południowej 53 (dz. Rewolucji 1905 r. 5).

Po śmierci Andrzeja (zm. 1850 akt 117) i jego żony Anny Elżbiety Luizy Walter (zm. 1848 akt 181), nieruchomości przy Piotrkowskiej i Południowej przeszły w ręce ich dzieci: Henrietty, Pauliny, Augusta i Karola.

Na mocy wyroku Trybunału Cywilnego Guberni Warszawskiej, jedynymi właścicielami obu nieruchomości zostali ostatecznie Henrietta, córka Andrzeja i jej mąż (ślub 1848 akt 104), Józef Schultz.

 

Na mocy umowy kupna-sprzedaży, sporządzonej we wrześniu 1860 r., małżonkowie Henrietta i Józef Schultz sprzedali nieruchomość przy Piotrkowskiej 12 Józefowi Lisner za summę złotych polskich dwadzieścia sześć tysięcy czyli rubli srebrem trzy tysiące dziewięćset.

 

Na mocy kontraktu z lutego 1863 r. nieruchomość kupił Jakób Böhm.

Na froncie Piotrkowskiej stał w tym czasie parterowy dom drewniany mieszkalny pod dachówką, mający długości łokci 30, szerokości łokci 16, a wysokości łokci 5 nowej miary polskiej.

* - 1 łokieć = 0,576 m

 

W grudniu 1864 r. Böhm sprzedał nieruchomość rzeźnikowi, Konradowi Gröne.

W podaniu do Magistratu, w 1865 r., Gröne pisał:

Mam zamiar do domu jaki posiadam pod Nº 252 przy ulicy Piotrkowskiej [dz. Piotrkowska 12], z lewej strony plac pusty ogrodzić od ulicy parkanem murowanym, długości łokci 6½, szeroki 1.

 

Od 1874 r., przez kolejne 34 lata, nieruchomość należała do Izraela Sendrowicza.

Pierwszym obiektem murowanym na posesji przy Piotrkowskiej 12, wystawionym prawdopodobnie już przez Sendrowicza (nie jest jeszcze obecny na planie R. Micińskiego z 1873 r., a jest już naniesiony na planie tego samego autora z 1877 r.), był budynek we wschodniej części działki, stojący na froncie ulicy Południowej. W połowie lat 90-tych, przed wystawieniem kamienicy narożnej, był to dom dwupiętrowy.

W 1898 r. Sendrowicz wystawił trzypiętrową kamienicę narożną, według projektu Dawid Lande. Na jej budowę uzyskał pożyczkę od Towarzystwa Kredytowego, w wysokości 42.700 rubli. Według tego samego projektu podwyższono o jedno piętro kamienicę na froncie ulicy Południowej.

 

Pod koniec pierwszej dekady XX w. nieruchomość przeszła w ręce Ezriela Libermana. Taryfa domów z 1920 r. wymienia sukcesorów E. Libermana jako właścicieli.

 

Księgi Adresowe

 

 

Archiwalne dokumenty budowlane:

1897 – „O budowie przez Izraela Senderowicza murowanego, trzypiętrowego domu z podobnymi oficynami i nadbudowie trzeciego piętra nad istniejącym dwupiętrowym domem pod numerem 252 na rogu ulic Piotrkowskiej i Południowej”. [zobacz]

1910 – „Plan urządzenia cukierni i piekarni w piwnicy i projekt wyburzenia filarów z zastąpieniem ich żelaznymi belkami na parterze murowanego, trzypiętrowego, podpiwniczonego, frontowego domu z poddaszem [należącego do] Ezriela Libermana na rogu ulic Piotrkowskiej i Południowej pod numerami 252/12 i 2 w mieście Łodzi”. [zobacz]

 

Ogłoszenia prasowe:

  • Jakób Orbach Skład papieru, materiałów piśmiennych i rysunków
  • Henryk Hüffer Przędzalnia wigoni i wyrobów trykotowych
  • Henryk Górski Kantor agenturowo-komisowy
  • I. Baumzecer Skład oświetlenia gazożarowego
  • Jan Haneman Kantor wymiany i loterji
  • Jan Hauk Mechaniczna fabryka pończoch w Aleksandrowie

 

Próchnika

Więckowskiego

Zielona

6 Sierpnia

Andrzeja

Zamenhofa

Mickiewicza

Żwirki

pl. Wolności

Radwańska

pl. Wolności

Brzeźna

Rewolucji 1905

Jaracza

Narutowicza

Traugutta

Moniuszki

Tuwima

Nawrot

Roosevelta

Piłsudskiego

Wigury