Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej

piotrkowska-nr.pl

© Wszystkie prawa zastrzeżone

Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej
Piotrkowska_126
27 marca 2015
Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej

 

ulica Piotrkowska 126

ulica Piotrkowska 126 nr hip. 541

do 1850 r. nr 74

 

 

Na mocy Protokołu Deklaracyjnego, zatwierdzonego w październiku 1829 r., plac nr 74 przy ulicy Piotrkowskiej (dz. Piotrkowska 126) objął Albert Schütze.

 

Stosownie do protokołu spisanego w łódzkim Magistracie, w październiku 1842 r., Albert Schütze sprzedał nieruchomość Józefowi Schütze.

Nowy właściciel zobowiązał się do spłaty 400 złp Skarbowi Królestwa, wraz z odsetkami, z pożyczki 500 złp zaciągniętej przez poprzedniego właściciela.

Na froncie Piotrkowskiej stał w tym czasie dom drewniany mieszkalny pod gontami mający długości łokci* 28, szerokości łokci 15, a wysokości łokci 3pół nowej miary polskiej.

* - 1 łokieć = 0,576 m

Pod koniec lat 60-tych posesja należała do wdowy po Józefie, Teresy Schütze.

W połowie lat 70-tych spadkobiercy Józefa Schütze wykupili grunt działki.

1876 - "O wykupie czynszów przez spadkobierców Józefa Schütze z placów nr 74/541 i 1290 w mieście Łodzi". [zobacz]

Powyższy dokument mówi również o wykupie gruntu o nr hip. 1290, który obecnie odpowiada posesjom przy Nawrot 3-5.

 

Przynajmniej od drugiej połowy lat 80-tych właścicielem nieruchomości był Antoni Schumpich.

 

Na początku lat 90-tych, przez krótki czas, nieruchomość była w rękach Karola Bennich.

 

W drugiej połowie lat 90-tych nieruchomość należała do małżeństwa Estery i Ludwika (Lewka) Krykus,

Małżonkowie Krykus wystawili jednopiętrowy dom narożny, według projektu Dawida Lande z 1898 r.

W połowie lat 90-tych miała powstać trzypiętrowa kamienica narożna (trzecie zdjęcie w galerii), ale zamierzenie nie zostało zrealizowane.

Ludwik Krykus, kupiec, prowadził w latach 90-tych skład towarów bławatnych przy Piotrkowskiej 19.

 

Pod koniec pierwszej dekady XX w. właścicielem posesji został Roman Ritt, który figuruje jeszcze w taryfie domów z roku 1920.

 

W latach międzywojennych działała tutaj znana łódzka cukiernia Tadeusza Szaniawskiego. Wypieki prowadzono w zabudowaniach na ulicy Podleśnej (dz. Skłodowskiej-Curie 10), którą to nieruchomość Szaniawski kupił w 1913 r. W 1928 r. posesja na Podleśnej przeszła w ręce piekarza, Adolfa Berendta i pozostawała jego własnością do końca II wojny światowej.

Zabudowania na ulicy Skłodowskiej-Curie 10 zostały wyburzone. Obecnie jest tam pusty plac.

 

Archiwalne dokumenty budowlane:

1894 – „Projekt budowy murowanego, trzypiętrowego, podpiwniczonego, frontowego domu z poddaszem oraz parterowego budynku gospodarczego na nieruchomości Lewka Krykusa pod numerem 541, na rogu ulic Nawrot i Piotrkowskiej w mieście Łodzi”.[zobacz]

1894-95 – „O budowie przez Lewka Krykusa murowanego, trzypiętrowego domu i parterowego budynku gospodarczego pod numerem 126/541 na rogu ulic Nawrot i Piotrkowskiej”.[zobacz]

1910 – „Projekt na przebudowę przez Romana Ritta przejazdu [bramnego] na sklep w murowanym, piętrowym domu pod numerami 126/1, 541/54a na rogu ulic Piotrkowskiej i Nawrot w mieście Łodzi”.[zobacz]

 

Ogłoszenia prasowe:

  • Józefa Kowalewska Magazyn sukien i okryć damskich
  • Bajon, Wihan i S-ka Magazyn ubiorów
  • E. J. Wihan i S-ka Dom konfekcyjny
  • Anna Laferska Pracownia gorsetów
  • F. Boesig Skład wyrobów stalowych
  • Tadeusz Szaniawski Cukiernia szwajcarska
  • J. Wożnica Fabryka kajetów i skład materiałów piśmiennych
  • „Habana” Sprzedaż wyrobów tytuniowych

Próchnika

Więckowskiego

Zielona

6 Sierpnia

Andrzeja

Zamenhofa

Mickiewicza

Żwirki

pl. Wolności

Radwańska

pl. Wolności

Brzeźna

Rewolucji 1905

Jaracza

Narutowicza

Traugutta

Moniuszki

Tuwima

Nawrot

Roosevelta

Piłsudskiego

Wigury