Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej

piotrkowska-nr.pl

© Wszystkie prawa zastrzeżone

Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej
Piotrkowska_2
25 marca 2015
Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej

Próchnika

Więckowskiego

Zielona

6 Sierpnia

Andrzeja

Zamenhofa

Mickiewicza

Żwirki

pl. Wolności

Radwańska

pl. Wolności

Brzeźna

Rewolucji 1905

Jaracza

Narutowicza

Traugutta

Moniuszki

Tuwima

Nawrot

Roosevelta

Piłsudskiego

Wigury

 

ulica Piotrkowska 2

ulica Piotrkowska 2 nr hip. 246-247

do 1850 r. nr 60

 

 

Pierwotny, klasycystyczny kościół, nawiązujący architektonicznie do ratusza stojącego po drugiej stronie ulicy Piotrkowskiej, został zbudowany w latach 1826-28, według projektu Bonifacego Witkowskiego.

Obecny, neorenesansowy wygląd zyskał po generalnej przebudowie w latach 1889-91. Położenie kamienia węgielnego pod budowę nowego kościoła miało miejsce 7 sierpnia 1889 r.

Od momentu powstania, do zakończenia II wojny światowej, kościół należał do gminy ewangelicko-augsburskiej pod wezwaniem św. Trójcy. Kolejnymi ks. pastorami byli: Fryderyk Mentzer, Karol Manitius, Klemens Rondthaler, Rudolf Gundlach (zobacz poniżej).

Po 1945 r. pełnił rolę kościoła garnizonowego.

Obecnie rzymsko-katolicki kościół parafialny pod wezwaniem Zesłania Ducha Świętego.

 

Kościół ewangelicko-augsburski, zwany powszechnie luterańskim, służył trzeciej, pod względem liczebności, grupie wyznaniowej Łodzi. W 1897 r. luteranie stanowili 18% (ponad 56 tys.) mieszkańców miasta i byli skupieni w dwóch ośrodkach duszpasterskich – w kościele św. Trójcy w Nowym Rynku, oraz św. Jana na ulicy Mikołajewskiej (daw. Dzika, dz. Sienkiewicza). Budowa trzeciego zboru luterańskiego, św. Mateusza, na Piotrkowskiej 283, została ukończona w 1928 r.

Więcej informacji o parafiach ewangelicko-augsburskich na terenie dawnej Łodzi znajdziemy w publikacji Pana Andrzeja Grzegorczyka " Dzieje łódzkich parafii ewangelicko-augsburskich w XIX i na początku XX w." - zobacz.

 

Ks. pastorem kościoła św. Trójcy, w latach 1898-1922, był Rudolf Gustaw Gundlach (ur. 1850 r. – zm. 1922 r.). Pastor Gundlach, to postać wybitnego człowieka i łodzianina – charyzmatycznego duszpasterza, gorliwego społecznika, przyjaciela ubogich i potrzebujących.

Trudno w kilku zdaniach wymienić mnogość dokonań pastora Gundlacha, szczególnie w obszarze życia społecznego. Najlepiej uczyni to artykuł  dr Joanny Sosnowskiej „Działalność duszpasterska i społeczna pastora Rudolfa Gustawa Gundlacha (1850–1922). Przyczynek do historii dobroczynności w Łodzi” - czytaj artykuł (wersja autorska).