Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej

piotrkowska-nr.pl

© Wszystkie prawa zastrzeżone

Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej
Piotrkowska_16
26 marca 2015
Ulica Piotrkowska. Historia ulicy Piotrkowskiej i Łodzi przemysłowej

Próchnika

Więckowskiego

Zielona

6 Sierpnia

Andrzeja

Zamenhofa

Mickiewicza

Żwirki

pl. Wolności

Radwańska

pl. Wolności

Brzeźna

Rewolucji 1905

Jaracza

Narutowicza

Traugutta

Moniuszki

Tuwima

Nawrot

Roosevelta

Piłsudskiego

Wigury

 

ulica Piotrkowska 16

ulica Piotrkowska 16 nr hip. 254

do 1850 r. nr 135

 

 

Na mocy Protokołu Deklaracyjnego spisanego w lutym 1927 r. plac nr 135 przy ulicy Piotrkowskiej (dz. Piotrkowska 16) objął Piotr Rutter.

Nowy właściciel zadeklarował co następuje:

Przybywszy do kraju tutejszego z Wielkiego Księstwa Poznańskiego, mianowicie z miasta Bromberg [Bydgoszcz] i tymczasowo osiadłem w Kolonii Antoniewie Gminie Stoki, skąd przybywszy nateraz zamierzyłem ostatecznie osiąść w mieście tutejszym, z obowiązkiem utrzymywania w ciągłym ruchu fabryki czyli rękodzielni malarskiej, składającej się z przynależnych mi narzędzi, przy których potrzebna ilość czeladzi użytych będzie.

Pan Piotr zobowiązał się również do wystawienia domu dwufamilijnego na podmurowaniu i dachówką krytego.

 

Kontraktem z kwietnia 1848 r. Rutter sprzedał nieruchomość Marcinowi Schultz.

Z powyższej umowy dowiadujemy się, że na froncie Piotrkowskiej stał dom drewniany mieszkalny pod dachówka długości łokci* 32, szerokości łokci 22, a wysokości łokci 5 nowej miary polskiej.

* - 1 łokieć = 0,576 m

 

W latach 60-tych XIX w. nieruchomość przy Piotrkowskiej 16 należała do Jana Müller.

W podaniu do Magistratu, w czerwcu 1861 r., Müller pisał:

Posiadając w mieście tutejszym dom pod Nº 254, dla własnej dogodności zamierzam w jednej stancyi, wchodząc po prawej stronie, w której egzystują dwa okna, wyrżnąć jeszcze trzecie.

 

W 1878 r. właścicielką posesji została Wanda Micińska, która wyburzyła drewniany dom frontowy i szopy w podwórzu, zaciągnęła pożyczkę 45 tys. rubli w Towarzystwie Kredytowym m. Łodzi i zbudowała dwupiętrową kamienicę frontową, oraz dwie trzypiętrowe oficyny.

Raty kredytu nie były spłacane we właściwym czasie i nieruchomość Pani Wandy została wystawiona na publiczną licytację.

 

W rekach nowego właściciela, Szmula Rosena, później jego sukcesorów, nieruchomość pozostawała do końca pierwszej dekady XX w.

Posesja Piotrkowskiej 16 przybrała kształt litery „L”. Jej krótszy bok utworzył zabudowę posesji nr 3 na ulicy Południowej (dz. Rewolucji 1905 r.).

 

Taryfy domów z lat 1912-1920 wymieniają jako właścicieli małżeństwo SuryAbrama Majera Kapłan.

 

Pod tym adresem mieści się salon znamienitego łódzkiego jubilera, Arona Kantora.

 

Archiwalne dokumenty budowlane:

1902 – „Zdjęty z natury plan części domu frontowego, na parterze którego zamierza się urządzić piec do wypieku chleba na nieruchomości S. L. Rozena pod numerem 16/254 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

 

Ogłoszenia prasowe:

  • Jakób Izraelsohn i S-ka Magazyn z wyrobami i materiałami wełnianymi, jedwabnymi, innymi
  • S. Stift Zakład grawerski
  • Dr Misiewicz Lecznica prywatna
  • J. M. Rutenberg Jubiler i zegarmistrz
  • M. Russak Skład win
  • M. Lisiecka Skład materiałów aptecznych, perfumeryi, wód mineralnych, farb
  • Sz. Pitowski Fabryka wyrobów dzianych i szewiotowych
  • Sucher Lewkowicz Magazyn okryć i sukien damskich
  • M. Jabłoń Skład wstążek, tiulu, koronek, haftów, innych
  • A. Kantor Magazyn zegarków i wyrobów jubilerskich
  • A. Mauerberger Biuro podróży
  • Sz. Kochański Fabryka bielizny męzkiej
  • Dr fil. G. Kummer Instytut języków nowożytnych
  • M. Hamburski Drukarnia i litografia
  • „Lodzer Tageblatt” Wydawnictwo
  • I. Spokojny Oprawa obrazów
  • N. Pomeranc Skład materiałów aptecznych
  • M. Srebrnik i S-ka Przemysł włókienniczy
  • N. Gnatek i S-wie Przemysł włókienniczy