pierzeja zachodnia

nr nieparzyste

pierzeja wschodnia

nr parzyste

Piotrkowska_225

Piotrkowska 225/227 (dz. 225)

nr hip. 697 (do 1850 r. – 209-210)

 

Obecna posesja przy Piotrkowskiej 225 obejmuje numery 225 i 227. Następna posesja, po drugiej (południowej) stronie ulicy Radwańskiej, posiada numer 229.

 

Parcele o pierwotnych numerach 209 i 210 (obecnie Piotrkowska 225) przyjęły w okresie późniejszym, po 1850 r., pojedynczy numer hipoteczny 697.

Plany Józefa Lenartowskiego z 1849 r., oraz Rudolfa Micińskiego z 1873 r., przedstawiają na północnym rogu ulicy Piotrkowskiej i Radwańskiej dom drewniany.

 

Na początku lat 60-tych XIX w. właścicielem posesji był farbiarz Gustaw Reichelt. W czasie zamieszek spowodowanych tzw. "buntem tkaczy", 10 września 1861 r., podłożono ogień pod stodołę stojącą w podwórzu nieruchomości.

 

Pod koniec lat 60-tych XIX w. posesja należała do Juliusza Schmidta. Na początku lat 80-tych Schmidt wykupił grunt działki.

1881-1882 - "O wykupie czynszów przez Juliusza Schmidta z gruntu dawny nr 210 i 209, obecny nr 697 w mieście Łodzi". [zobacz]

Projekt z 1889 r., dotyczący budowy przez Emilię Schmidt piętrowego domu od strony ulicy Radwańskiej, przedstawia na froncie ulicy Piotrkowskie, w północnej części działki, istniejący obiekt murowany. Prawdopodobnie był to już dom w obecnym kształcie, jednopiętrowy, z trzyosiową elewacją.

 

W drugiej połowie lat 90-tych XIX w. nieruchomość przeszła w ręce małżeństwa Emilii i Emila Müller.

W 1899 r. małżonkowie Müller zakończyli budowę trzypiętrowej kamienicy narożnej. Autorem projektu był Edward Creutzburg.

 

Na początku XX w. nieruchomość przeszła w ręce małżeństwa Marii i Andrzeja Lutrosińskich (zobacz poniżej). Księga adresowa z lat 1937-39 wymienia Marię Lutrosińską jako właścicielkę.

 

W 1886 r. mieściła się tutaj apteka Natana Wałka.

 

Pod koniec lat 80-tych XIX w. funkcjonowała pod tym adresem odlewnia żelaza i fabryka maszyn "Diesner i Vorberg". Trudno w tej chwili jednoznacznie stwierdzić, w którym miejscu podwórza posesji, sięgającej pierwotnie do ulicy Wólczańskiej, mieściło się przedsiębiorstwo Diesnera i Vorberga. Można przypuszczać, że był to obiekt opisany w dokumencie budowlanym z 1889 r. jako "kuźnia", stojący w obszarze dzisiejszej "plomby" przy Radwańskiej 1. Gdyby tak było, to ok. 1890 r. zakład metalowy przestał istnieć, a w jego miejscu stanął piętrowy obiekt mieszkalny.

Istnieje prawdopodobny związek firmy "Diesner i Vorberg" z postacią Alojzego Diesnera, pod koniec lat 60-tych XIX w. właściciela posesji przy Piotrkowskiej 219, dołączonej w następnych latach do rozwijającego się przedsiębiorstwa Józefa Johna.

Zobacz również "Odlewnie żelaza na Piotrkowskiej".

 

Dokument archiwalny:

1889 – „ Projekt budowy przez wdowę Emilię Schmidt murowanego, jednopiętrowego domu z poddaszem pod numerem 697 przy ulicy Brzeźnej w mieście Łodzi”.

[zobacz]

1898 - "Projekt budowy murowanego, trzypiętrowego, podpiwniczonego, frontowego domu mieszkalnego z poddaszem i takiej samej oficyny na nieruchomości Emila Millera, pod numerem 697/227, na rogu ulic: Piotrkowskiej i Radwańskiej w mieście Łodzi". [zobacz]

 

Ogłoszenia prasowe:

  • Diesner i Vorberg Odlewnia żelaza i fabryka maszyn
  • Józef Bachman Cukiernia
  • J. Kozłowski Magazyn maszyn do pisania, rowerów i samojazdów firmy „Orzeł”
  • A. Małybowski Cukiernia

 

 

Andrzej Lutrosiński, majster rzeźnicki, urodził się w 1862 r. w Stęczewie (MA). Żoną Pana Andrzeja była Maria (Marianna) Michalska, akt 500.

W latach 90-tych XIX w. Lutrosiński przewodniczył czeladzi rzeźniczej, o czym możemy przeczytać w informacji zamieszczonej w dzienniku "Rozwój" z 1899 r. (MA).

Ręczna wytwórnia wędlin Lutrosińskiego, funkcjonująca przy ówczesnej Przędzalnianej 64 (dz. Przędzalniana 68), został zmechanizowana na początku XX w.

1900-1901 - "Plan zdjęty z natury murowanego, parterowego budynku na nieruchomości Towarzystwa Akcyjnego Karola Scheiblera w mieście Łodzi, przy ulicy Przędzalnianej pod numerem 64/962, w którym Andrzej Lutrosiński chce urządzić mechaniczną masarnię, która zastąpi ręczną, wraz z instalacją silnika gazowego". [zobacz]

Przed I wojną światową sklep firmowy działał przy Przędzalnianej 14, później w domu własnym, przy Piotrkowskiej 225. Podręczny Rejestr Handlowy z 1926 r. wymienia sklep rzeźniczy Andrzeja Lutrosińskiego pod adresem Księży Młyn 14.

Zakład przy Przędzalnianej 64, prowadzony w latach 20-tych XX w. pod szyldem "Masarnia Poznańska", został zlikwidowany ok. 1930 r.

Profesję ojca kontynuował jego syn, Eugeniusz Lutrosiński, urodzony w Łodzi, w 1886 r. MA (żona Zofia Piestrzyńska, akt 332).

Poniższe dokumenty dają świadectwo działalności Eugeniusza Lutrosińskiego w okresie międzywojennym.

1927-1939 - "Wędliniarnia przy ul. Kątnej 54, właściciel Eugeniusz Lutrosiński, dzierżawca Józef Szadkowski". [zobacz]

1931 - "Sklep rzeźniczy przy ul. Pomorskiej 99, właściciel Eugeniusz Lutrosiński". [zobacz]

 

MA (materiały archiwalne) - zobacz

 

31 marca 2015

Zostań PATRONEM piotrkowska-nr

________________________________________________________________________________________________________________________________________

 

piotrkowska-nr.pl

© Wszystkie prawa zastrzeżone