Skorupki
Na mocy Protokołu Deklaracyjnego, spisanego w lipcu 1833 r., plac nr 88 przy ulicy Piotrkowskiej (dz. Piotrkowska 102) objął tkacz przybyły z Czech, Franciszek Müller.
Nowy właściciel zobowiązał się do utrzymywania w ciągłym ruchu fabryki tkanek bawełnianych, składającej się z 2 warsztatów, przy której 2 czeladzi użytych będzie, oraz do wystawienia domu drewnianego jednofamilijnego.
Pan Franciszek rozpoczął budowę domu frontowego, ale dzieła nie ukończył.
W październiku 1838 r. Müller sprzedał nieruchomość Ehrenfriedowi Kriegel.
W dokumencie Magistratu, spisanym w styczniu 1839 r., czytamy:
Pan Ehfrenfried Kriegel obowiązanym zostaje na nabytym jako wyżej placu rozpoczętą budowę domu drewnianego frontowego jeszcze w roku bieżącym w zupełności wykończyć, takowy w Towarzystwie Ogniowem zabezpieczyć i w nim fabrykę tkanin bawełnianych w ciągłym utrzymywać ruchu.
Zgodnie z protokołem spisanym w łódzkim Magistracie, w lipcu 1855 r., Kriegel sprzedał nieruchomość Augustowi Hüttmann jr..
Na froncie Piotrkowskiej stał w tym czasie dom drewniany mieszkalny pod gontem mający długości łokci* 28, szerokości łokci 16, a wysokości łokci 4½ nowej miary polskiej.
* - 1 łokieć = 0,576 m
Pod koniec lat 50-tych Hüttmann sprzedał nieruchomość Alojzemu Balle.
W latach 70-tych Balle wykupił grunt działki.
1874-1876 - "O wykupie czynszów przez Alojzego Balle z gruntu nr 88/527 w mieście Łodzi". [zobacz]
Plan Rudolfa Micińskiego z 1873 r. przedstawia już murowaną, lewą oficynę fabryczną.
Przynajmniej od początku lat 80-tych nieruchomość należała do Alberta Starke (zobacz poniżej rodzina Starke), który wystawił w podwórzu nowe obiekty fabryczne.
W miejscu frontowego drewniaka stanęła dwupiętrowa kamienica.
Na początku lat 90-tych XIX w. nieruchomość przy Piotrkowskiej 102 była już w rękach "Towarzystwa Akcyjnego Juliusza Heinzel".
Księga inwentarzowa i właściciele nieruchomości w latach 1930-1936 (zbiory Archiwum Państwowego w Łodzi) - zobacz
* * *
Pod adresem Piotrkowskiej 102 mieścił się skład hurtowy firmy"Karol Wilhelm Gehlig".
Archiwalne dokumenty budowlane:
rodzina Starke
Zobacz przedstawicieli rodzin Starke, Schicht i Kahlert na Piotrkowska Tree.
Albert Starke (metr. Rudolf Albert Konstanty), syn Augusta Wilhelma i Julianny Krystyny Emilii z d. Seidel, z zawodu buchalter, urodził się w 1839 r., w Rawiczu. W 1863 r., już w Łodzi, ożenił się z Ludwiką Alwiną Florentyną z d. Böhme.
Brat Alberta, Otto Starke (metr. Emil Otto), poślubił w 1879 r. Amalię z d. Jarisch, siostrę Floriana i Juliusza - zobacz rodzina Jarisch.
Przynajmniej od lat 80-tych Otto Starke był właścicielem nieruchomości przy ulicy Nawrot 1308 (dz. Nawrot 30). W oficynach funkcjonowała, początkowo ręczna, później mechaniczna, tkalnia wyrobów wełnianych. Na froncie stanęła willa właściciela.
1888 - "Projekt budowy przez Otto Starke murowanej, trzypiętrowej fabryki dla warsztatów ręcznych, pod numerem 1308 przy ulicy Nawrot w mieście Łodzi". [zobacz]
1893 - "O zatwierdzeniu planu budowy przez Otto Starke, w mieście Łodzi, przy ulicy Nawrot, pod numerem 1308 murowanego, piętrowego domu mieszkalnego". [zobacz]
1899-1900 - "O oświetleniu elektrycznym fabryki Ottona Starke w mieście Łodzi". [zobacz]
Otto Stark zmarł w 1920 r., a jego druga żona, Gertruda z d. Wehl, rok później. Po ich śmierci nieruchomość przeszła w ręce firmy Fabryka Wyrobów Trykotowych "Schicht i Kahlert", należącej do Aleksandra Schichta i jego szwagra, Ryszarda Kahlerta. W latach 30-tych wyłącznymi właścicielami fabryki i całej nieruchomości przy Nawrot 30, byli przedstawiciele rodziny Schicht.
Wigury
Piłsudskiego
Roosevelta
Nawrot
Tuwima
Moniuszki
Traugutta
Narutowicza
Jaracza
Rewolucji 1905
Tymienieckiego
Brzeźna
pl. Wolności
Radwańska
pl. Wolności
Żwirki
Mickiewicza
Zamenhofa
Andrzeja
6 Sierpnia
Zielona
Więckowskiego
Próchnika
piotrkowska-nr.pl
© Wszystkie prawa zastrzeżone
Czerwona