pierzeja zachodnia

nr nieparzyste

pierzeja wschodnia

nr parzyste

Strona

główna

Kontakt

Piotrkowska_105

Piotrkowska 105

nr hip. 757 (do 1850 r. - 145)

 

Na mocy protokołu deklaracyjnego z lipca 1833 r. plac nr 145 przy ulicy Piotrkowskiej (dz. Piotrkowska 105) objął tkacz przybyły z Prus, Jan Dawid Kessler.

Nowy właściciel zobowiązał się do utrzymywania w ciągłym ruchu fabryki tkanin bawełnianych składającej się z 3 warsztatów, oraz do wystawienia w przeciągu najdalej lat dwóch na obranym jako wyżej placu domu drewnianego jednofamilijnego.

Kessler wywiązał się z przyrzeczenia i zbudował dom drewniany mieszkalny pod gontami mający długości łokci* 28, szerokości łokci 15, a wysokości łokci 4 nowej miary polskiej.

* - 1 łokieć = 0,576 m

 

Na mocy umowy podpisanej w Magistracie, we wrześniu 1849 r., Kessler sprzedał nieruchomość tkaczowi Henrykowi Holzschuher.

Pan Henryk urodził się w 1814 r., w Bawarii. Jego żoną była Maria Seidel.

Henryk Holzschuher przewodził grupie wyznaniowej Bracia Morawscy. Więcej o łódzkich morawczykach możemy przeczytać na stronie Piotrkowskiej 139, w części poświęconej Franciszkowi Kindermann jr., mężowi Matyldy Holzschuher, córki Henryka.

W historii rodziny Holzschuher pojawia się jeszcze jedna postać o imieniu Matylda. Była nią Matylda Herbich, żona Adolfa Holzschuher (urodzonego w Łodzi, w 1853 r. akt 475), syna Henryka. Para wzięła ślub w 1875 r. (akt 125). Zdjęcia wykonane w 1925 r., z okazji złotych godów Adolfa i Matyldy, możemy zobaczyć na blogu Historie Łódzkie.

Po śmierci Henryka Holzschuher, w 1865 r. (akt 93) i przeprowadzeniu procesu spadkowego, w kwietniu 1867 r. nieruchomość wystawiono na publiczną licytację. Najwyższe postąpienie, w kwocie 3500 rubli srebrem, złożył Franciszek Kindermann jr. i tym samym stał się jedynym właścicielem nieruchomości.

 

Kontraktem podpisanym w Magistracie, w czerwcu 1867 r., Kindermann jr. sprzedał nieruchomość Franciszkowi Müller.

 

W latach 70-tych, kiedy posesja przeszła w ręce przyszłego przemysłowca, Karola Augusta Bennich (zobacz poniżej), wystawiono jednopiętrowy dom frontowy.

W początkowym okresie właściciel prowadził w podwórzu ręczną fabrykę wełnianą.

Pod koniec lat 70-tych Bennich wykupił grunt działki.

1879 - "O wykupie bezterminowych czynszów przez Karola Bennicha z gruntu nr 145/757 w mieście Łodzi". [zobacz]

Na początku XX w. parter budynku frontowego mieścił kantor i skład przedsiębiorstwa Spółka Akcyjna Manufaktura Wełniana "Karol Bennich".

 

Archiwalne dokumenty budowlane:

1889 – „O budowie przez Karola Bennicha trzypiętrowej oficyny fabrycznej i nadbudowie trzeciego piętra nad dwupiętrową oficyna fabryczną na nieruchomości pod numerem 757 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

1899 – „Projekt poszerzenia czterech okien [na parterze] murowanego, piętrowego domu na nieruchomości Karola Bennicha pod numerem 757 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

1910 – „Projekt na budowę przez Towarzystwo Akcyjne K. Bennicha murowanej, piętrowej stajni i parterowego budynku gospodarczego z ustępami, a także przebudowę murowanego, piętrowego budynku gospodarczego pod numerem 105/757 pomiędzy ulicami Piotrkowska i Promenadną w mieście Łodzi”. [zobacz]

 

Karol August Bennich

Karol August Bennich urodził się już w Łodzi, 8  kwietnia 1842 r. (akt 112). Pierwsze działania przemysłowe miały miejsce przy Piotrkowskiej 105, gdzie uruchomił ręczną fabrykę kortów, chustek wełnianych i serwet.

W pierwszej połowie lat 90-tych XIX w. powstały nowe obiekty fabryczne. Mechaniczna przędzalnia i tkalnia zostały wystawione w głębi posesji Piotrkowskiej 105 (również Piotrkowskiej 103), kończącej się w owym czasie na ulicy Wólczańskiej (dz. Wólczańska 66). Zabudowania stanęły w poprzek posesji, tyłem do wytyczonej już ulicy Nowo Spacerowej (dz. al. Kościuszki 49/51).

Na przełomie XIX i XX w. poczyniono następne poważne inwestycje. W 1900 r. utworzono spółkę akcyjną, która w 1905 r. rozpoczęła produkcję w nowych zabudowaniach przy ulicy Łąkowej (dz. Łąkowa 11). Przed I wojną światową przedsiębiorstwo zatrudniało 1200 osób.

Po śmierci założyciela, w 1905 r., kierowanie firmą przejął jego syn, Karol Bennich (1884–1947).

W okresie międzywojennym przedsiębiorstwo nie wróciło już do wcześniejszej świetności. W 1935 r. powstała Przędzalnia i Tkalnia Zarobkowa "Karol Bennich", która dzierżawiła urządzenia od postawionego w stan likwidacji przedsiębiorstwa Spółka Akcyjna Manufaktura Wełniana "Karol Bennich".

Brat Karola Bennicha juniora, Reinhold, zamieszkał w domu wystawionym przy ulicy Długiej 89 (dz. Gdańska 89). Autorem projektu był Dawid Lande.

Ok. 1910 r. rodzina Bennichów zbudowała willę na ówczesnej ulicy Badylowej (dawniej również ulica Helenówek, Stalingradzka), dzisiejszej ulicy L. Okulickiego-Niedźwiadka 23. Istniejący do dzisiaj obiekt możemy zobaczyć w blogu Baedeker Łódzki.

 

Ogłoszenia prasowe:

  • Karol Bennich Fabryka wyrobów lnianych i wełnianych, chustek i kortów
  • Karol T. Buhle Biuro sprzedaży zakładów włókienniczych
  • Gebethner i Wolff Księgarnia i skład nut
  • Franciszek Buc Hurtownia towarów galanteryjnych
  • E. Cukrowski „Foto-Fox” Zakład przyborów fotograficznych
  • Henryk Zdziebczyński Pracownia grawerska
  • Alfred W. Broemmer "Ozalid" Wytwórnia papierów światłoczułych
  • Adolf Sznell Przedstawicielstwo fabryki akumulatorów "Tudor" S.A.
  • Adolf Sznell Przedstawicielstwo zakładów kauczukowych "Piastów" S.A.
  • S. Szerszeński Wytwórnia deseni tkackich i etykiet krawieckich
  • M. Dawidowski i L. Szmit Spółka introligatorska
  • Tchórzewski i Sokołowski Zakład elektrotechniczny
  • "Elektrosan" Budowa aparatów elektromedycznych
30 marca 2015

Zostań PATRONEM piotrkowska-nr

________________________________________________________________________________________________________________________________________

 

piotrkowska-nr.pl

© Wszystkie prawa zastrzeżone