pierzeja zachodnia

nr nieparzyste

pierzeja wschodnia

nr parzyste

Piotrkowska_112

Piotrkowska 112

nr hip. 534 (do 1850 r. – nr 81)

 

Przynajmniej od lat 60-tych XIX w. posesja należała do Friedricha Schnelke. W podwórzu funkcjonowała farbiarnia właściciela. W latach 70-tych XIX w. Schnelke wykupił grunt działki od gminy miasta Łodzi.

1872-1874 - "O wykupie czynszów przez Fryderyka Schnelke w mieście Łodzi". [zobacz]

 

W 1886 r. nieruchomość kupiła firma Franciszka Fischera (Franciszka juniora) i Jana Stüldta. Po rozwiązaniu spółki w 1889 r., posesja przeszła w ręce Franciszka Fischera, później jego spadkobierców.

W 1893 r. Fiszerowie mieli zatwierdzony projekt budowy kamienicy frontowej, dwupiętrowej od ulicy i trzypiętrowej od podwórza. Dom jednak nie powstał, czego powodem mogła być śmierć Franciszka w tym samym roku. Front posesji zajmował do końca parterowy drewniak, rozebrany prawdopodobnie tuż przed wybuchem II wojny światowej, w lipcu 1939 r. (AIP).

Czy Fischerowie z Piotrkowskiej 112 mieli coś wspólnego z właścicielami nieruchomości przy Piotrkowskiej 54? Zagadka rozwiązana - zobacz poniżej.

 

AIP (archiwalne informacje prasowe) - zobacz

 

Dokumenty archiwalne:

1893 – „Projekt budowy dwupiętrowego, a od podwórza, trzypiętrowego domu frontowego i podobnej oficyny na nieruchomości Fischera pod numerem 534 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

1895 – „O zatwierdzeniu projektu na budowę przez Amalię Fischer murowanego, parterowego, podpiwniczonego domu pod numerem 112/534 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

1902 – „Projekt przebudowy murowanej, dwupiętrowej oficyny z poddaszem na nieruchomości Franciszka Fischera pod numerem 534 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

 

Rodzina Fischerów

Franciszek Fischer junior (ur. ok. 1847 - zm. 1893) był synem Franciszka seniora  i Teresy Róży(?) Rudolf. W 1875 r. Franciszek junior poślubił Marię Wolanek (akt 261). Z tego związku przyszło na świat przynajmniej czworo dzieci - Alfred Kajetan (ur. 1876 - akt 866), Franciszek (ur. 1876 - akt 868), Albert (ur. 1878 - akt 15) i Antoni (ur. 1878 - akt 16). Po przedwczesnej śmierci Marii, w 1881 r. Franciszek ożenił się z jej siostrą, Amalią Wolanek (akt 528). Dzieci z drugiego małżeństwa, to przynajmniej: Otylia Amalia (ur. 1884 - akt 1314), Maksymilian Teodor (ur. 1886 - akt 2219), Stefania Amalia (ur. 1890 - akt 317) i Teodor Alfons (ur. 1892 - akt 251).

W 1876 r., u zbiegu ulicy Piotrkowskiej i Dzielnej, przy obecnej Piotrkowskiej 54, Franciszek Fischer junior wystawił ówcześnie okazałą, dwupiętrową kamienicę narożną. Posesja przy Piotrkowskiej 54 należała wcześniej do jego ojca, Franciszka seniora, przynajmniej od lat 60-tych XIX w. Jaka działalność pozwoliła juniorowi na tę inwestycję? Z pewnością nie była to produkcja we własnej fabryce. Rosnąca zamożność była prawdopodobnie związana z działalnością handlową i być może nakładczą.

Franciszek Fischer junior, już jako właściciel kamienicy przy Piotrkowskiej 54, założył spółkę z Janem Stüldtem. Zabudowania fabryczne firmy "Fischer i Stüldt" powstały przy ulicy Drewnowskiej (dz. Drewnowska 43), na działce kupionej parę lat wcześniej przez Fischera.

1887 - "O nadbudowie przez Franciszka Fischera Jana Stüldta piętra do istniejącej parterowej, murowanej suszarni, o dobudowie murowanej, parterowej kotłowni, o budowie murowanego, parterowego kantoru i stajni z wozownią pod numerami 91 i 92 przy ulicy Drewnowskiej w mieście Łodzi". [zobacz]

W 1886 r. firma kupiła kolejną nieruchomość, posesję przy Piotrkowskiej 112, gdzie w podwórzu istniały już zabudowania fabryczne poprzedniego właściciela.

1888 – „ O budowie przez współwłaścicieli Fischera i Stüldta murowanej, parterowej kotłowni i murowanego komina pod numerem 534 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi. [zobacz]

Po rozwiązaniu spółki w 1889 r., w rękach Stüldta pozostała fabryka przy Drewnowskiej, a Fischer przejął posesję mieszkalno fabryczną przy Piotrkowskiej.

Po śmierci Franciszka w 1893 r., firmą kierowała żona Amalia i dzieci, również z pierwszego małżeństwa.

Wąska działka przy Piotrkowskiej nie pozwalała na rozwój przedsiębiorstwa. W latach 1896-98 Fischerowie kupili tereny przy ówczesnej ulicy Dziadowskiej, później Żelaznej 22 (dz. obszar pomiędzy ul. Długosza i al. Włókniarzy – teren marketu „Lidl” i stacji benzynowej "BP"), należące wcześniej do Ludwika Meyera. Powstała tam piętrowa apretura, kotłownia, maszynownia, oraz oficyna mieszkalna na potrzeby właścicieli. W 1914 r. uruchomiono dodatkowo wytwórnię filcu.

 

Przedsiębiorstwo Jana Stüldta na Drewnowskiej 43 prowadziło suszarnię i wykończalnię, oraz produkowało trykotaże i chustki wełniane i półwełniane. Po śmierci założyciela w 1903 r., firmę przejęli synowie, Jan jr i Karol Stüldt. Do wybuchu I wojny światowej wybudowano nowe obiekty i zwiększono zakres wykonywanych prac.

W okresie międzywojennym firma "Jan Stuldt" nie odzyskała już dawnej pozycji. Pod koniec lat 20-tych ogłoszono upadłość przedsiębiorstwa.

 

Ogłoszenia prasowe:

  • Franciszek Fischer Apretura towarów wełnianych i półwełnianych
  • Feitel Wolf Fabryka chystek wełnianych
  • E. Sadokierski Drukarnia, litografia, fabryka kart kolekcyjnych
  • Walenty Kopczyński Sklep piekarni mechanicznej
  • Blum i Monitz Przetwory chemiczne
  • Erwin Proppe i S-ka Bawełna i surowce
  • Edward Leichman Fabryka firanek, portjer i kap
  • Adolf Brauer (daw. Franciszek Precel i S-ka) Fabryka pasów transmisyjnych
  • J. O. Majer Farbiarnia i pralnia chemiczna
  • M. F. Fischer Fabryka przetworów chemicznych i mydlarnia
  • F. Stempczyńska p. f. „Lech” Wytwórnia bielizny damskiej
  • W. Simonovic Pracownia ortopedyczna
  • St. Bochenek Wytwórnia maszyn swetrowych
  • S. L. Konsens Fabryka przyborów tkackich
27 marca 2015

Zostań PATRONEM piotrkowska-nr

________________________________________________________________________________________________________________________________________

 

piotrkowska-nr.pl

© Wszystkie prawa zastrzeżone