pierzeja zachodnia

nr nieparzyste

pierzeja wschodnia

nr parzyste

Strona

główna

Kontakt

INDEKS

właściciele nieruchomości

INDEKS

przedsiębiorcy

Piotrkowska_138-140

Piotrkowska 138-140

nr hip. 547 (do 1850 r. – nr 68)

nr hip. 548 (do 1850 r. – nr 67)

 

Piotrkowska 138

Na mocy Protokołu Deklaracyjnego, zatwierdzonego w maju 1835 r., plac nr 68 (dz. Piotrkowska 138) objął Traugott Witzbach.

 

Kontraktem sporządzonym w październiku 1841 r. Witzbach sprzedał nieruchomość Wolfgangowi Herbich.

Na froncie Piotrkowskiej stał w tym czasie parterowy dom drewniany kryty gontami, długości 27 łokci*, szerokości 15 łokci i wysokości 4 łokci.

* - 1 łokieć = 0,576 m

Wolfgang Herbich zmarł w listopadzie 1863 r., a spadkobiercami zostały 3 jego córki, Maria, Joanna i Helena.

W maju 1864 r. sporządzona została umowa, zgodnie z którą małżonkowie Helena (z domu Herbich) i Wilhelm Bocksleitner spłacili, po 333 ruble i 33⅓ kopiejki, Marię i Joannę i tym samym zostali jedynymi właścicielami nieruchomości. W 1880 r. Bocksleitner wykupił grunt działki.

1880 - "O wykupie czynszów przez Wilhelma Bocksleitnera z gruntu nr 547 w mieście Łodzi". [zobacz]

 

Podział nieruchomości

  • zachodnia połowa nieruchomości, od strony ulicy Piotrkowskiej

Kontraktem z kwietnia 1880 r. małżonkowie Bocksleitner sprzedali zachodnią połowę nieruchomości małżeństwu Zisły i Salomona Birnbaum, za kwotę 12.000 rubli.

 

W maju 1884 r. małżonkowie Birnbaum sprzedali nieruchomość Szymonowi Silberstein, za kwotę 10.250 rubli.

 

Kontraktem z sierpnia 1885 r. Silberstein sprzedał nieruchomość Wilhelmowi Ferdynandowi Hanneman, za kwotę 8.100 rubli.

W 1890 r. Hanneman wystawił dwupiętrową oficynę mieszkalną.

1890 – „O budowie przez Wilhelma Hannemana dwupiętrowej, murowanej oficyny pod numerem 547 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

 

We wrześniu 1890 r. Hanneman sprzedał nieruchomość dwóm małżeństwom, Rywce i Mendlowi Leman, oraz Fajdze i Henochowi Aronowi Herman, za kwotę 18.000 rubli.

 

W maju 1892 r. małżeństwa Leman i Herman sprzedały nieruchomość małżonkom Wandzie i Franciszkowi Ramisch, za kwotę 19.000 rubli.

 

  • wschodnia połowa nieruchomości, od strony ulicy Dzikiej/Mikołajewskiej (dz. Sienkiewicza 79)

Po śmierci Wilhelma Bocksleitner, w 1882 r., wschodnia połowa nieruchomość została podzielona pomiędzy jego sukcesorów.

W 1893 r. tylną część nieruchomości kupili małżonkowie Wanda i Franciszek Ramisch, za kwotę 1.100 rubli.

 

Piotrkowska 140

Na mocy Protokołu Deklaracyjnego, z października 1836 r., plac nr 67 (dz. Piotrkowska 140) objął tkacz przybyły z Saksonii, z miasta Bautzen [Budziszyn], Gottlieb Kuntze.

Nowy właściciel zobowiązał  się do utrzymywania w ciągłym ruchu fabryki bawełniano płucienniczej składającej się z 3 warsztatów tkackich przy których 2 czeladników użytych będzie, oraz do wystawienia domu drewnianego gontami krytego 26 łokci* długości, 16 łokci szerokości, a 5 wysokości.

Pan Kuntze wywiązał się z danego przyrzeczenia i wystawił nawet nieco większy dom, o długości 30 łokci.

 

Po 28 latach, w kwietniu 1864 r., małżonkowie Joanna i Gottlieb Kuntze sprzedali nieruchomość małżonkom Alwinie i Traugottowi Pfeiffer.

 

We wrześniu 1867 r. małżonkowie Pfeiffer sprzedali nieruchomość Karolowi Reinholdowi Fröhnel, za kwotę 2.500 rubli.

K. R. Fröhnel zmarł w 1871 r., w wieku 34 lat. Wdowa po Karolu Reinholdzie, Anna, wyszła powtórnie za mąż, za Wilhelma Optitz. W 1882 r., wyniku przeprowadzonego procesu spadkowego i orzeczenia sądu, nieruchomość została wystawiona na publiczną licytację. Najwyższe postąpienie, 16.190 rubli, złożyli małżonkowie Anna i Wilhelm Opitz.

Po śmierci Anny w kwietniu 1885 r., w wyniku przeprowadzonego procesu spadkowego i orzeczenia sądu, w 1887 r. nieruchomość została wystawiona na publiczną licytację. Najwyższe postąpienie złożył Juliusz Fröhnel, syn Karola Reinholda, w kwocie 8.502 rubli.

 

W maju 1888 r. Juliusz Fröhnel sprzedał nieruchomości Franciszkowi Ramisch, za kwotę 8.550 rubli.

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Przed 1888 r. posesje przy Piotrkowskiej 138 i 140 wyglądały mizernie. Front Piotrkowskiej "zdobiły" wysłużone drewniaki, a w podwórzach stały nieliczne, również drewniane, obiekty. Większą część obu posesji porastał ogród, kończący się na obecnej ulicy Sienkiewicza.

 

Na początku lat 90-tych XIX w.. cała nieruchomość przy Piotrkowskiej 140 (od 1888 r.), oraz większa część nieruchomości przy Piotrkowskiej 138 (od 1892 i 1893 r.), były w rękach Franciszka Ramisch.

Po dokupieniu 4 parceli przy ulicy Ewangelickiej (550b, 550c, 550d i 550e), w drugiej połowie lat 90-tych, teren fabryczny Franciszka Ramisch obejmował 36.854 łokcie kwadratowe (12.227 m²).

 

 

Franciszek Ramisch

Franciszek Ramisch (1856-1932), syn Jana Ramisch, brat przyrodni Edwarda Ramisch, rozpoczął karierę przemysłową w 1888 r. przy Piotrkowskiej 140. Pierwszy budynek tkalni mechanicznej stanął już w 1889 r. Na 64 krosnach mechanicznych pracowało 70 robotników.

W 1897 r. Ramisch zatrudniał 227, a w 1905 r. 452 robotników.

Rekwizycje Niemieckie w czasie I wojny światowej przyniosły spustoszenie w parku maszyn, ale firma przetrwała. W 1924 r. utworzono spółkę akcyjną, która prowadziła działalność do wybuchu II wojny światowej. Z okresu międzywojennego pochodzą zdjęcia fabryki, będące w zbiorach Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Łodzi.

Na terenie przedsiębiorstwa funkcjonowało, utworzone w 1929 r., Zrzeszenia Producentów Przędzy Bawełnianej w Polsce. W zrzeszeniu zasiadali znani łódzcy przemysłowcy, miedzy innymi, Gustaw Geyer, Stefan Osser, Arno Kindermann, Paweł Biedermann, Aleksander Piwkowski, Leon Albrecht.

 

Archiwalne dokumenty budowlane:

1889 – „ Projekt budowy dwupiętrowej tkalni, kotłowni, komina i parterowej szopy na nieruchomości Ramischa pod numerem 548 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

1891 - "Projekt na dobudowę przez Franciszka Ramischa dwupiętrowej tkalni i piętrowego budynku gospodarczego na nieruchomości pod numerem 548 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi". [zobacz]

1893 - „Oświetlenie elektryczne w fabryce Franciszka Ramischa w Łodzi". [zobacz]

1894 - "O instalacji przez Pawła Ramischa kotła parowego w istniejącej przędzalni wełny pod numerami 547 i 548 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi". [zobacz]

1898 – „Projekt dobudowy murowanego, trzypiętrowego budynku fabrycznego, dobudowy murowanej, parterowej kotłowni, budowy murowanej, parterowej ślusarni, murowanej parterowej oranżerii, murowanych parterowych magazynów i murowanej parterowej stróżówki, ambulatorium i stołówki na nieruchomości Franciszka Ramischa pod numerami 547, 548 przy ulicy Piotrkowskiej i pod numerem 550cde przy ulicy Ewangelickiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

1911 – „Projekt na budowę przez firmę "Franciszek Ramisch" murowanej, dwupiętrowej oficyny, nadbudowę pierwszych pięter nad parterowymi magazynami z ich przebudową pod numerem 548-550 przy ulicach Piotrkowskiej i Ewangelickiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

 

Ogłoszenia prasowe:

  • Rajmund Jakubek Fabryka wag
27 marca 2015

Zostań PATRONEM piotrkowska-nr

________________________________________________________________________________________________________________________________________

 

piotrkowska-nr.pl

© Wszystkie prawa zastrzeżone