pierzeja zachodnia

nr nieparzyste

pierzeja wschodnia

nr parzyste

Piotrkowska_138-140

Piotrkowska 138-140

nr hip. 547 (do 1850 r. – nr 68)

nr hip. 548 (do 1850 r. – nr 67)

 

Piotrkowska 138

Na mocy Protokołu Deklaracyjnego zatwierdzonego w maju 1835 r. plac nr 68 (dz. Piotrkowska 138) objął Traugott Witzbach.

Kontraktem sporządzonym w październiku 1841 r. Witzbach sprzedał nieruchomość Wolfgangowi Herbich. Na froncie stał parterowy dom drewniany kryty gontami, długości 27 łokci*, szerokości 15 łokci i wysokości 4 łokci.

Wolfgang Herbich zmarł w listopadzie 1863 r., a spadkobiercami zostały 3 jego córki, Maria, Joanna i Helena. W maju 1864 r. sporządzona została umowa, zgodnie z którą małżonkowie Helena (z domu Herbich) i Wilhelm Bocksleitner spłacili, po 333 ruble i 33⅓ kopiejki, Marię i Joannę i tym samym zostali jedynymi właścicielami nieruchomości. W 1880 r. Bocksleitner wykupił grunt działki.

1880 - "O wykupie czynszów przez Wilhelma Bocksleitnera z gruntu nr 547 w mieście Łodzi". [zobacz]

podział nieruchomości

  • zachodnia połowa nieruchomości, od strony ulicy Piotrkowskiej

Kontraktem z kwietnia 1880 r. małżonkowie Bocksleitner sprzedali zachodnią połowę nieruchomości małżeństwu Zisły i Salomona Birnbaum, za kwotę 12.000 rubli.

W maju 1884 r. małżonkowie Birnbaum sprzedali nieruchomość Szymonowi Silberstein, za kwotę 10.250 rubli.

Kontraktem z sierpnia 1885 r. Silberstein sprzedał nieruchomość Wilhelmowi Ferdynandowi Hanneman, za kwotę 8.100 rubli. W 1890 r. Hanneman wystawił dwupiętrową oficynę mieszkalną.

1890 – „Obudowie przez Wilhelma Hannemana dwupiętrowej, murowanej oficyny pod numerem 547 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

We wrześniu 1890 r. Hanneman sprzedał nieruchomość dwóm małżeństwom, Rywce i Mendlowi Leman, oraz Fajdze i Henochowi Aronowi Herman, za kwotę 18.000 rubli.

W maju 1892 r. małżeństwa Leman i Herman sprzedały nieruchomość małżonkom Wandzie i Franciszkowi Ramisch, za kwotę 19.000 rubli.

  • wschodnia połowa nieruchomości, od strony ulicy Dzikiej/Mikołajewskiej

Po śmierci Wilhelma Bocksleitner w 1882 r., wschodnia połowa nieruchomości nieruchomość została podzielona pomiędzy jego sukcesorów. Niezabudowaną część nieruchomości, stanowiacą przedłużenie posiadanej już działki od strony ulicy Piotrkowskiej, kupili w styczniu 1893 r. małżonkowie Wanda i Franciszek Ramisch, za kwotę 1.100 rubli.

* - 1 łokieć = 0,576 m

 

Piotrkowska 140

Na mocy Protokołu Deklaracyjnego z października 1836 r. plac nr 67 (dz. Piotrkowska 140) objął tkacz przybyły z Saksonii, z miasta Bautzen [Budziszyn], Gottlieb Kuntze. Nowy właściciel zobowiązał  się do utrzymywania w ciągłym ruchu fabryki bawełniano płucienniczej składającej się z 3 warsztatów tkackich przy których 2 czeladników użytych będzie, oraz do wystawienia domu drewnianego gontami krytego 26 łokci* długości, 16 łokci szerokości, a 5 wysokości. Pan Kuntze wywiązał się z danego przyrzeczenia i wystawił nawet większy dom, o długości 30 łokci.

Po 28 latach, w kwietniu 1864 r., małżonkowie Joanna i Gottlieb Kuntze sprzedali nieruchomość małżonkom Alwinie i Traugottowi Pfeiffer.

We wrześniu 1867 r. małżonkowie Pfeiffer sprzedali nieruchomość Karolowi Reinholdowi Fröhnel, za kwotę 2.500 rubli.

K. R. Fröhnel zmarł w 1871 r., w wieku 34 lat. Wdowa po Karolu Reinholdzie, Anna, wyszła powtórnie za mąż, za Wilhelma Optitz. W 1882 r., wyniku przeprowadzonego procesu spadkowego i orzeczenia sądu, nieruchomość została wystawiona na publiczną licytację. Najwyższe postąpienie, 16.190 rubli, złożyli małżonkowie Anna i Wilhelm Opitz.

Po śmierci Anny, w kwietniu 1885 r., w wyniku przeprowadzonego procesu spadkowego i orzeczenia sądu, w 1887 r. nieruchomość została wystawiona na publiczną licytację. Najwyższe postąpienie złożył Juliusz Fröhnel, syn Karola Reinholda, w kwocie 8.502 rubli.

W maju 1888 r. Juliusz Fröhnel sprzedał nieruchomości Franciszkowi Ramisch, za kwotę 8.550 rubli.

 

Przed 1889 r. posesje przy Piotrkowskiej 138 i 140 wyglądały mizernie. Front Piotrkowskiej "zdobiły" wysłużone drewniaki, a w podwórzach, poza dwupiętrową kamienicą Hannemana, stały nieliczne budynki, również drewniane. Większą część posesji Piotrkowskiej 140 porastał ogród, kończący się na obecnej ulicy Sienkiewicza. Drobny wyjątek stanowiła tylna część Piotrkowskiej 138, gdzie rodzina Bocksleitner wystawiła przy ulicy Mikołajewskiej murowane obiekty mieszkalne.

 

Na początku lat 90-tych XIX w.. cała nieruchomość przy Piotrkowskiej 140 (od 1888 r.), oraz większa część nieruchomości przy Piotrkowskiej 138 (od 1892 i 1893 r.), były w rękach Franciszka Ramisch. Po dokupieniu 4 parceli przy ulicy Ewangelickiej (550b, 550c, 550d i 550e), w drugiej połowie lat 90-tych, teren fabryczny Franciszka Ramisch obejmował 36.854 łokcie kwadratowe (12.227 m²).

 

Franciszek Ramisch (1856-1932), syn Jana Ramisch, brat przyrodni Edwarda Ramisch, rozpoczął karierę przemysłową w 1888 r. przy Piotrkowskiej 140. Pierwszy budynek tkalni mechanicznej stanął już w 1889 r. Na 64 krosnach mechanicznych pracowało 70 robotników.

W 1897 r. Ramisch zatrudniał 227, a w 1905 r. 452 robotników.

Rekwizycje Niemieckie w czasie I wojny światowej przyniosły spustoszenie w parku maszyn, ale firma przetrwała. W 1924 r. utworzono spółkę akcyjną, która prowadziła działalność do wybuchu II wojny światowej. Z okresu międzywojennego pochodzą zdjęcia fabryki, będące w zbiorach Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Łodzi.

Na terenie przedsiębiorstwa funkcjonowało, utworzone w 1929 r., Zrzeszenia Producentów Przędzy Bawełnianej w Polsce. W zrzeszeniu zasiadali znani łódzcy przemysłowcy, miedzy innymi, Gustaw Geyer, Stefan Osser, Arno Kindermann, Paweł Biedermann, Aleksander Piwkowski, Leon Albrecht.

 

Dokumenty archiwalne:

1889 – „ Projekt budowy dwupiętrowej tkalni, kotłowni, komina i parterowej szopy na nieruchomości Ramischa pod numerem 548 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

1891 - "Projekt na dobudowę przez Franciszka Ramischa dwupiętrowej tkalni i piętrowego budynku gospodarczego na nieruchomości pod numerem 548 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi". [zobacz]

1893 - „Oświetlenie elektryczne w fabryce Franciszka Ramischa w Łodzi". [zobacz]

1894 - "O instalacji przez Pawła Ramischa kotła parowego w istniejącej przędzalni wełny pod numerami 547 i 548 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi". [zobacz]

1898 – „Projekt dobudowy murowanego, trzypiętrowego budynku fabrycznego, dobudowy murowanej, parterowej kotłowni, budowy murowanej, parterowej ślusarni, murowanej parterowej oranżerii, murowanych parterowych magazynów i murowanej parterowej stróżówki, ambulatorium i stołówki na nieruchomości Franciszka Ramischa pod numerami 547, 548 przy ulicy Piotrkowskiej i pod numerem 550cde przy ulicy Ewangelickiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

1911 – „Projekt na budowę przez firmę "Franciszek Ramisch" murowanej, dwupiętrowej oficyny, nadbudowę pierwszych pięter nad parterowymi magazynami z ich przebudową pod numerem 548-550 przy ulicach Piotrkowskiej i Ewangelickiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

 

Ogłoszenia prasowe:

  • Rajmund Jakubek Fabryka wag
27 marca 2015

Zostań PATRONEM piotrkowska-nr

________________________________________________________________________________________________________________________________________

 

piotrkowska-nr.pl

© Wszystkie prawa zastrzeżone