pierzeja zachodnia

nr nieparzyste

pierzeja wschodnia

nr parzyste

Piotrkowska_14

Piotrkowska 14

nr hip. 253 (do 1850 r. – nr 136)

 

Pierwsze zdjęcie w galerii przedstawia ReFotografię autorstwa Stefana Brajtera

 

Kontraktem z września 1834 r. nieruchomość przy Piotrkowskiej 136 (dz. Piotrkowska 14) kupił Antoni Stentsel.

 

W październiku 1841 r. Stentsel sprzedał nieruchomość Ernestowi Fibich.

Front posesji był w tym czasie jeszcze niezabudowany, a w podwórzu stał drewniany domek tylny mieszkalny pod gontami, mający długości łokci* 14, szerokości łokci 12, a wysokości łokci 4 nowej miary polskiej.

* - 1 łokieć = 0,576 m

 

Po śmierci Ernesta Fibich nieruchomość przeszła w ręce jego dwóch synów, Berncholda i Oswalda.

W październiku 1856 r. Bernchold sprzedał połowę nieruchomości Józefowi Lissner. Już w lipcu 1857 r. Lissner sprzedał posiadaną połowę Fryderykowi Hems, a ten, w kwietniu 1859 r., sprzedał ją Gottliebowi Kühn.

Drugą połowę, należącą do Oswalda, kupił we wrześniu 1863 r. również Gottlieb Kühn i tym samym stał się właścicielem całej, narożnej nieruchomości.

W 1863 r. na froncie Piotrkowskiej stał parterowy dom drewniany.

W podaniu do Magistratu, w kwietniu 1864 r., Kühn pisał:

Posiadając dom w mieście tutejszem pod Nº 253 przy ulicy Piotrkowskiej [dz. Piotrkowska 14], przy którym to domu mam jeszcze placu niezabudowanego do frontu ulicy łokci 7, życzeniem przeto jest mojem obecnie, czyli z nadchodzącą wiosną, wybudować na tymże placu oficynę w podwórze wchodzącą, murowaną o piętrze.

Pismo Magistratu z lipca 1864 r. informuje, że Kühn zamierza również pobudować dom massiv murowany o parterze i 1 piętrze kryty blachą, oraz oficynę na tymże placu również massiv murowaną o parterze i piętrze - pod blachę.

Kühn zrealizował swoje plany. W 1864 r. stanęła jednopiętrowa, prawa oficyna, zaś w 1865 r. wystawiono jednopiętrową kamienicę wzdłuż ulicy Południowej (dz. Rewolucji 1905 r.) i prostopadłą do niej oficynę. Ówczesną zabudowę posesji przy Piotrkowskiej 14 obrazuje plan Rudolfa Micińskiego z 1873 r.

 

W latach 1880-85 posesja należała do Wandy Micińskiej (1848-1922), żony (ślub 1867, rozwód 1883) geometry Rudolfa Micińskiego (1820-1910), matki poety okresu Młodej Polski, Tadeusza Micińskiego (1873-1918). 

Na skutek problemów finansowych pani Wandy, w 1885 r. posesja (podobnie jak kilka lat wcześniej sąsiednia nieruchomość, przy Piotrkowskiej 16) została wystawiona na publiczną licytację (MA) i sprzedana Moszkowi Bławatowi.

 

Kolejny właściciel, Chaskiel Rozenblum, wystawił ok. 1896 r. trzypiętrową kamienicę. Nieruchomość należała do spadkobierców Rozenbluma jeszcze w 1920 r.

 

AIP (archiwalne informacje prasowe) - zobacz

 

Archiwalne dokumenty budowlane:

1895 – „O zatwierdzeniu projektu na budowę przez Chaskiela Rozenbluma murowanego, trzypiętrowego domu i dwóch takich samych oficyn”. [zobacz]

 

Ogłoszenia prasowe:

  • W. Górski Skład mebli
  • L. Altman Skład zegarków i wyrobów jubilerskich
  • H. Silberblatt Fabryka wyrobów kamgarnowych i wełnianych
  • L. Joskowicz Zakład grawersko-pieczątkarski
  • A. Szerem Czapki wojskowe, cywilne i uczniowskie
  • Ch. Untrecht Krawiec wojskowy
  • Bernard Kossowski Skład towarów jedwabnych i bławatnych
26 marca 2015

Zostań PATRONEM piotrkowska-nr

________________________________________________________________________________________________________________________________________

 

piotrkowska-nr.pl

© Wszystkie prawa zastrzeżone