pierzeja zachodnia

nr nieparzyste

pierzeja wschodnia

nr parzyste

Strona

główna

Kontakt

INDEKS

właściciele nieruchomości

INDEKS

przedsiębiorcy

Piotrkowska_165

Piotrkowska 165

nr hip. 727 (do 1850 r. – 175-176)

 

W 1828 r. place nr 175 i 176 (dz. Piotrkowska 165), oraz plac nr 177 (dz. Piotrkowska 167) objął Fryderyk Krystian Irgang.

Nowy właściciel złożył projekt budowy narożnego, piętrowego obiektu murowanego, mieszczącego dwie obszerne izby warsztatowe, oraz pomieszczenia mieszkalne.

Wprawdzie zamierzenie Irganga nie zostało zrealizowane, ale ówczesny plan wystawienia na froncie Piotrkowskiej domu o piętrze, jest wart odnotowania. Pierwsze frontowe, piętrowe domy przy ulicy Piotrkowskiej, na odcinku od obecnego pl. Wolności, do Radwańskiej/Brzeźnej, powstały przeszło 30 lat później.

 

Na mocy Protokołu Deklaracyjnego, spisanego w lipcu 1834 r., place nr 175 i 176 przy ulicy Piotrkowskiej (dz. Piotrkowska 165) objął tkacz Karol Trenkler.

Nowy właściciel zobowiązał się do utrzymywania w ciągłym ruchu fabryki wyrobów bawełnianych, składającej się z 10 warsztatów, przy której 15 czeladzi użytych będzie, oraz do wystawienia domu drewnianego dachówką krytego.

Trudno powiedzieć czy Trenkler zmienił zdanie i wystawił od razu dom z cegły, czy wybudował go później, w miejscu pierwotnego drewniaka, ale pod koniec lat 40-tych stał narożny dom murowany.

Karol (notarialnie Karol Gottlieb) Trenkler urodził się w 1801 r. w Rawiczu, w ówczesnym Wielkim Księstwie Poznańskim. Jego główną profesją był handel. Pod koniec życia (zmarł w 1860 r. akt 460) Trenkler zaliczał się do grona najzamożniejszych kupców przędzy. Córka Karola, Adelma Paulina Trenkler, wyszła za mąż za Ludwika Grohmana (ślub 1861 akt 18). Wiano Adelmy Karoliny przyczyniło się do rozwoju przedsiębiorstwa rodziny Grohman.

 

Kontraktem z sierpnia 1858 r. Trenkler sprzedał nieruchomość Karolowi Wilhelmowi Gehlig.

 

W październiku 1861 r. Gehlig sprzedał nieruchomość Karolowi Janowi Merkens.

Powyższy dokument opisuje obiekt frontowy jako dom murowany mieszkalny pod dachówką, mający długości łokci* 40, szerokości łokci 25, a wysokości łokci 5½ nowej miary polskiej.

* - 1 łokieć = 0,576 m

 

Na podstawie umowy spisanej w Magistracie miasta Łodzi, w marcu 1865 r., Merkens sprzedał nieruchomość Karolowi Ebhardt.

Postać Karola Ebhardta była związana również z Piotrkowską 115 (podobnie jak wymienieni poniżej Rudolf i Matylda Pfennig), Piotrkowską 10, oraz Piotrkowską 99.

 

W latach 1897-1908 nieruchomość należała do Rudolfa, następnie Matyldy Pfennig.

 

Można przypuszczać, iż na przełomie XIX i XX w. na froncie Piotrkowskiej 165 stały dwa domy różnej wysokości - większy, narożny budynek dwupiętrowy, oraz mniejszy, jednopiętrowy dom po stronie południowej.

 

Pod koniec pierwszej dekady XX w. posesja przeszła w ręce Kasriela Milgrom.

Ok. 1911 r. nowy właściciel scalił bryłę kamienicy frontowej od strony ulicy Piotrkowskiej - podwyższył część narożną o jedno piętro (elewacja dziewięcioosiowa), a mniejszy budynek, po stronie południowej, o dwa piętra (elewacja pięcioosiowa). Dom stojący od strony ulicy Anny (pod adresem Anny 2, później Bandurskiego i Mickiewicza 2) pozostał do końca jednopiętrowy (MA).

Nieruchomość pozostawała własnością Ryfki i Kasriela Milgrom jeszcze w latach 20-tych okresu międzywojennego.

Warto w tym miejscu przybliżyć w kilku słowach postać Kasriela Milgrom. Pochodził z żydowskiej rodziny kupieckiej i był synem Icka Milgroma, właściciela narożnej nieruchomości przy Ogrodowej 1, gdzie funkcjonował rodzinny skład sukna i kortów (MA). Posesja przy Ogrodowej 1 należała do rodziny Milgrom przynajmniej od lat 80-tych XIX w., do wybuchu II wojny światowej. W tym czasie przebudowano stare obiekty frontowe, widoczne jeszcze na dalszym planie fotografii E. Stummana (MA) i wzniesiono dwupiętrową kamienicę narożną, oraz trzypiętrową kamienicę od strony ulicy Ogrodowej (MA).

Osoba Kasriela Milgroma była również związana z posesją przy Andrzeja 14 (wcześniej Andrzeja 16). W okresie drugiej dekady XX w., gdy nieruchomość przy Andrzeja należała do Milgroma, wystawiono tam drukarnię mechaniczną na potrzeby Łódzkiego Towarzystwa Wydawniczego. Działalność Wydawnictwa mogła mieć związek z wybraniem lokalizacji dla pierwszej łódzkiej Biblioteki Publicznej.

 

W 1884 r. funkcjonowała pod tym adresem apteka Mieczysława Samborskiego. W latach późniejszych aptekę prowadził W. Borejsza, następnie A. Krafft.

 

Na Piotrkowskiej 165, w latach 20-tych XX w., miała swoją siedzibę, później oddział, spółka Przemysł Powroźniczy „Napęd”, której udziałowcem był Ignacy Rassalski (zobacz poniżej).

 

Otto Jan Schultz prowadził tutaj Przedstawicielstwo Rosyjskiego Wzajemnego Związku Asekuracyjnego.

 

MA (materiały archiwalne) - zobacz

 

Archiwalne dokumenty budowlane:

1910 – „Projekt na nadbudowę przez Kasriela Milgroma drugiego i trzeciego piętra nad piętrowym domem i przebudowę wnętrz pod numerem 165/727 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

1910/11 - "Projekt na nadbudowę przez Kasriela Milgroma trzeciego piętra nad murowanym, dwupiętrowym domem pod numerem 165/727 na rogu ulic Piotrkowskiej i [św.] Anny w mieście Łodzi" [zobacz]

 

Ogłoszenia prasowe:

  • W. Borejsza Apteka
  • A. Krafft Apteka
  • B-cia Schultz Dom agenturowo-komisowy
  • Otto Jan Schultz Przedstawicielstwo Rosyjskiego Wzajemnego Związku Asekuracyjnego
  • E. Gundelach Kwiaciarnia
  • Przemysł Powroźniczy „Napęd” Oddział w Łodzi
  • Tow. Akc. Powszechne Towarzystwo Elektryczne
  • „Tanie Źródło” Magazyn ubiorów, bielizny, galanterii i obuwia
  • Stanisław Nowak Zakład krawiecki

 

Ignacy Rassalski

Przedstawiciele rodziny Rassalskich przybyli z Piątku i osiedlili się w Łodzi w pierwszej połowie XIX w.

Ignacy Rassalski, urodzony w 1887 r., nie wybrał zawodu ojca i dziadka, rzeźnictwa (sklep wędliniarski Rassalskich mieścił się, między innymi, przy Piotrkowskiej 54), lecz odkupił od teścia, w 1912 r., niewielka fabrykę lin transmisyjnych w Rudzie Pabianickiej.

W 1920 r. powstała spółka "Przemysł Powroźniczy Dresslerowie, Rassalski, Amer i Gesner" (w 1921 r. zmieniono nazwę na Przemysł Powroźniczy „Napęd”), z adresem na Piotrkowskiej 165.

W 1922 r. firma kupiła nieruchomości na ulicy Pustej (numery 4-6-8), oraz działkę na ulicy Napiórkowskiego 20/22 (dz. Przybyszewskiego 12). W latach 1923-25 wystawiono na Napiórkowskiego zabudowania fabryczne. W 1930 r., pod szyldem "Przemysł Powroźniczy Ignacy Rassalski i S-ka", firma zatrudniała 200 osób i produkowała liny transmisyjne, okrętowe, przędzę sizalową i szpagat do snopowiązałek.

Firma funkcjonowała nieprzerwanie w czasie II wojny i utrzymała nazwę do 1949 r. Zabudowania na Przybyszewskiego przetrwały do dzisiaj.

W 1923 r. Ignacy Rassalski odkupił od firmy parcele przy ulicy Pustej i w 1925 r. ukończył budowę willi pod numerem 4 (dz. Wigury 4/6). Autorem projektu, w stylu modernizmu historyzującego, był Leon Lubotynowicz. Urodę obiektu możemy podziwiać do dzisiaj.

 

30 marca 2015

Zostań PATRONEM piotrkowska-nr

________________________________________________________________________________________________________________________________________

 

piotrkowska-nr.pl

© Wszystkie prawa zastrzeżone