pierzeja zachodnia

nr nieparzyste

pierzeja wschodnia

nr parzyste

Piotrkowska_165

Piotrkowska 165

nr hip. 727 (do 1850 r. – 175-176)

 

Posesja oznaczona pojedynczym nr hipotecznym 727 (później Piotrkowska 165) składała się pierwotnie z dwóch parceli, o numerach 175 i 176. Już pod koniec lat 40-tych XIX w. na froncie narożnej działki o nr 175, zarówno od strony ulicy Piotrkowskiej, jak i Anny (dz. al. Mickiewicza), stały obiekty murowane. Parcela 176, czyli południowa część późniejszej posesji 726, była na froncie nie zabudowana. Taki stan przedstawia zarówno plan Józefa Lenartowskiego z 1849 r., jak i plan Rudolfa Micińskiego z 1873 r.

 

Zgodnie z informacjami zawartymi w taryfach domów z lat 1870 – 1893, właścicielem posesji był Karol Ebhardt.

Postać Karola Ebhardta była związana również z Piotrkowską 115 (podobnie jak wymienieni poniżej Rudolf i Matylda Pfennig), oraz Piotrkowską 99.

 

W latach 1897-1908 nieruchomość należała do Rudolfa, następnie Matyldy Pfennig.

 

Można przypuszczać, iż na przełomie XIX i XX w. na froncie Piotrkowskiej 165 stały dwa domy różnej wysokości - większy, narożny budynek dwupiętrowy (stojący na pierwotnej działce o nr 175), oraz mniejszy, jednopiętrowy dom po stronie południowej (stojący na pierwotnej działce o nr 176). Domy naniesione na wspomnianym powyżej planie J. Lenartowskiego były prawdopodobnie obiektami parterowymi i do wyjaśnienia pozostaje czas i forma zmian nieruchomości w okresie następnych 50 lat.

 

Pod koniec pierwszej dekady XX w. posesja przeszła w ręce Kasriela Milgroma. Ok. 1911 r. nowy właściciel scalił bryłę kamienicy frontowej od strony ulicy Piotrkowskiej - podwyższył część narożną o jedno piętro (elewacja dziewięcioosiowa), a mniejszy budynek po stronie południowej o dwa piętra (elewacja pięcioosiowa). Dom stojący od strony ulicy Anny (pod adresem Anny 2, później Bandurskiego i Mickiewicza 2) pozostał do końca jednopiętrowy (MA). Nieruchomość pozostawała własnością Ryfki i Kasriela Milgromów jeszcze w latach 20-tych okresu międzywojennego.

Warto w tym miejscu przybliżyć w kilku słowach postać Kasriela Milgroma. Pochodził z żydowskiej rodziny kupieckiej i był synem Icka Milgroma, właściciela narożnej nieruchomości przy Ogrodowej 1, gdzie funkcjonował rodzinny skład sukna i kortów (MA). Posesja przy Ogrodowej 1 należała do rodziny Milgromów przynajmniej od lat 80-tych XIX w., do wybuchu II wojny światowej. W tym czasie przebudowano stare obiekty frontowe, widoczne jeszcze na dalszym planie fotografii E. Stummana (MA) i wzniesiono dwupiętrową kamienicę narożną, oraz trzypiętrową kamienicę od strony ulicy Ogrodowej (MA).

Osoba Kasriela Milgroma była również związana z posesją przy Andrzeja 14 (wcześniej Andrzeja 16). W okresie drugiej dekady XX w., gdy nieruchomość przy Andrzeja należała do Milgroma, wystawiono tam drukarnię mechaniczną na potrzeby Łódzkiego Towarzystwa Wydawniczego. Działalność Wydawnictwa mogła mieć związek z wybraniem nowej lokalizacji dla pierwszej łódzkiej Biblioteki Publicznej, funkcjonującej wcześniej przy Piotrkowskiej 150.

 

W 1884 r. funkcjonowała pod tym adresem apteka Mieczysława Samborskiego. W latach późniejszych aptekę prowadził W. Borejsza, następnie A. Krafft.

 

Na Piotrkowskiej 165, w latach 20-tych XX w., miała swoją siedzibę, później oddział, spółka Przemysł Powroźniczy „Napęd”, której udziałowcem był Ignacy Rassalski (zobacz poniżej).

 

Otto Jan Schultz, syn Otto Juliusza Schultza, prowadzi tutaj Przedstawicielstwo Rosyjskiego Wzajemnego Związku Asekuracyjnego.

 

MA (materiały archiwalne) - zobacz

 

Dokumenty archiwalne:

1910 – „Projekt na nadbudowę przez Kasriela Milgroma drugiego i trzeciego piętra nad piętrowym domem i przebudowę wnętrz pod numerem 165/727 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

1910/11 - "Projekt na nadbudowę przez Kasriela Milgroma trzeciego piętra nad murowanym, dwupiętrowym domem pod numerem 165/727 na rogu ulic Piotrkowskiej i [św.] Anny w mieście Łodzi" [zobacz]

 

Ogłoszenia prasowe:

  • W. Borejsza Apteka
  • A. Krafft Apteka
  • B-cia Schultz Dom agenturowo-komisowy
  • Otto Jan Schultz Przedstawicielstwo Rosyjskiego Wzajemnego Związku Asekuracyjnego
  • E. Gundelach Kwiaciarnia
  • Przemysł Powroźniczy „Napęd” Oddział w Łodzi
  • Tow. Akc. Powszechne Towarzystwo Elektryczne
  • „Tanie Źródło” Magazyn ubiorów, bielizny, galanterii i obuwia
  • Stanisław Nowak Zakład krawiecki

 

Ignacy Rassalski

Przedstawiciele rodziny Rassalskich przybyli z Piątku i osiedlili się w Łodzi w pierwszej połowie XIX w.

Ignacy Rassalski, urodzony w 1887 r., nie wybrał zawodu ojca i dziadka, rzeźnictwa (sklep wędliniarski Rassalskich mieścił się, między innymi, przy Piotrkowskiej 54), lecz odkupił od teścia, w 1912 r., niewielka fabrykę lin transmisyjnych w Rudzie Pabianickiej.

W 1920 r. powstała spółka "Przemysł Powroźniczy Dresslerowie, Rassalski, Amer i Gesner" (w 1921 r. zmieniono nazwę na Przemysł Powroźniczy „Napęd”), mieszcząca się na Piotrkowskiej 165. W 1922 r. firma kupiła nieruchomości na ulicy Pustej (numery 4-6-8), oraz działkę na ulicy Napiórkowskiego 20/22 (dz. Przybyszewskiego 12). W latach 1923-25 wystawiono na Napiórkowskiego zabudowania fabryczne. W 1930 r., pod szyldem "Przemysł Powroźniczy Ignacy Rassalski i S-ka", firma zatrudniała 200 osób i produkowała liny transmisyjne, okrętowe, przędzę sizalową i szpagat do snopowiązałek.

Firma funkcjonowała nieprzerwanie w czasie II wojny i utrzymała nazwę do 1949 r. Zabudowania na Przybyszewskiego przetrwały do dzisiaj.

W 1923 r. Ignacy Rassalski odkupił od firmy parcele przy ulicy Pustej i w 1925 r. ukończył budowę willi pod numerem 4 (dz. Wigury 4/6). Autorem projektu, w stylu modernizmu historyzującego, był Leon Lubotynowicz. Urodę obiektu możemy podziwiać do dzisiaj.

 

30 marca 2015

Zostań PATRONEM piotrkowska-nr

________________________________________________________________________________________________________________________________________

 

piotrkowska-nr.pl

© Wszystkie prawa zastrzeżone