pierzeja zachodnia

nr nieparzyste

pierzeja wschodnia

nr parzyste

Strona

główna

Kontakt

INDEKS

właściciele nieruchomości

INDEKS

przedsiębiorcy

Piotrkowska_47

Piotrkowska 47

nr hip. 786 (do 1850 r. - 116)

 

Umową z sierpnia 1847 r. Jan Lebelt kupił nieruchomość wieczysto czynszową przy Piotrkowskiej 116 (dz. Piotrkowska 47). Lebelt (ur. 1801), przedsiębiorca budowlany, czy jak ówcześnie mawiano enterprener, po przybyciu na ziemie polskie osiedlił się w Zgierzu, gdzie w 1827 r. poślubił Ludwikę Prylińską (akt 15). Ogłoszony w 1826 r. przetarg na wykonanie robót budowlanych przy wznoszeniu ratusza na Nowym Rynku 1, wygrał Jan Lebelt.

W momencie zawierania wymienionej powyżej umowy kupna sprzedaży, w sierpniu 1847 r., u zbiegu Piotrkowskiej i Zielonej (wtedy jeszcze Dzielnej), stał już, budowany przez kupującego, niewykończony (bez zadaszenia) parterowy dom murowany. Budynek miał 26 łokci* długości, 16 łokci szerokości i 5 łokci wysokości.

* - 1 łokieć = 0,576 m

Powyższa umowa zawiera jeszcze jedną ciekawą informację, dotyczącą sprzedającego. Był nim nie kto inny, tylko sam Ludwik Geyer. Największy łódzki fabrykant posiadał w latach 40-tych XIX w. najwięcej ziemi przy Piotrkowskiej. Główne tereny należące do Geyera koncentrowały się w południowej części ulicy, ale widać, nie tylko. Nieprzypadkowa jest również transakcja pomiędzy Geyerem, a Lebeltem, właścicielem firmy budowlanej. Pan Ludwik, borykający się chronicznie z problemami finansowymi, płacił ziemią (działkami) za wykonywane na jego rzecz prace.

 

Kontraktem z października 1851 r. małżonkowie Zuzanna i Jan Lebelt sprzedali nieruchomość małżeństwu Henrietty i rzeźnika, Adama Fischer, za kwotę 1.875 rubli.

Po śmierci Adama, w październiku 1856 r., właścicielami nieruchomości zostali żona Henrietta, oraz czworo dzieci: Ludwik, Rozalia Wilhelmina Augusta, Gustaw Robert i Emilia.

W kwietniu 1873 r. jedynymi właścicielami nieruchomości przy Piotrkowskiej 47 zostali bracia Gustaw Robert i Ludwik Fischer.

 

W 1853 r., na powierzchni dzierżawionej od małżonków Fischer, otworzył cukiernię Fryderyk Sellin.

Poniższy fragment dokumentu archiwalnego pochodzi z książki "Ulica Piotrkowska", autorstwa Anny Rynkowskiej:

Frydrych Sellin cukiernię zamierza otworzyć w domu pod numerem 116 przy ulicy Piotrkowskiej [dziś Piotrkowska 47] w dzielnicy fabrycznej Łódka położonym i już właśnie w tym domu wynajął lokal na ten cel potrzebny. Pomieszczenie rzeczonej cukierni składa się z jednego bufetu, do którego wejście jest od frontu, oraz dwóch pokoi gościnnych.

Pan Sellin wypiekać będzie różnego gatunku i kształtu ciasta i cukry, które po cukierniach są wyrabiane. Utrzymywać będzie różnego rodzaju wódki słodkie i likwory przez siebie fabrykowane, które także zwykle po wszystkich cukierniach znajdują się, oprócz wszakże wódki ordynaryjnej; nadto utrzymywać będzie kawę, herbatę i poncz z arakiem krajowym, piwo krajowe oraz różne chłodzące napoje, jako to lemoniadę, oranżadę itp.

Sprzedaż pomienionych napojów uskuteczniać się ma częściowo — mianowicie wódek i likworów na kieliszki, zaś kawy, herbaty, ponczu itp. na szklanki.

Wszystkie te napoje przyspasabiane być mają w najlepszych gatunkach i to wyłącznie dla osób porządniejszych, którym jedynie ceny pomienionych napojów jako wyższe mogą być przystępnemi.

Całe urządzenie cukierni nastąpić ma w lepszym guście, z przyzwoitym umeblowaniem, a nadto pan Sellin obowiązany utrzymywać takową w przyzwoitym porządku i czystości z zabronieniem goszczenia się osobom niższej klasy robotniczej.

Utrzymywania trunków zagranicznych pan Sellin zupełnie się zrzekł.

Można przypuszczać, że cukiernia otworzona w 1855 r. przy Piotrkowskiej 91, w nowym, murowanym domu Ignacego Effenberger, należała do Fryderyka Sellina. W latach 60-tych cukiernia Sellina funkcjonowała przy Nowym Rynku 8 (dz. pl. Wolności 8).

 

W latach 70-tych XIX w. Fischerowie wykupili grunt działki.

1874-1876 - "O wykupie czynszów przez spadkobierców Adama Fiszera z gruntu nr 116/786 w mieście Łodzi". [zobacz]

W 1880 r. wzniesiono dwupiętrowy budynek frontowy, a w połowie lat 90-tych, po dobudowie od strony ulicy Zielonej, kamienica narożna uzyskała końcowy kształt. 

Nieruchomość przy Piotrkowskiej 47 pozostawała własnością rodziny Fischer, pomimo problemów finansowych w okresie międzywojennym, do 1939 r.

 

Na przełomie XIX i XX w., w pomieszczeniach późniejszej księgarni Fischerów, mieścił się znany w Łodzi skład papieru i materiałów piśmiennych M. J. Tybera, później A. J. Tybera, oraz księgarnia i skład nut R. Schatke (zobacz Piotrkowska 71).

 

Ludwik Fischer (1844 - 1900) rozpoczął samodzielną działalność księgarską dopiero w wieku 38 lat, w lokalu odkupionym od Cezara Richtera przy Piotrkowskiej 17. W 1884 r. przeniósł księgarnię na ulicę Zawadzką 1, a w 1896 r. ponownie na Piotrkowską, do obszernego lokalu pod numerem 48. Pod tym adresem księgarnia Fiszerów funkcjonowała do 1918 r., kiedy dokonano ostatniej przeprowadzki, tym razem do własnego domu przy Piotrkowskiej 47. Po przedwczesnej śmierci założyciela, rodzinną firmę księgarsko-wydawniczą „Ludwik Fiszer” przejęła żona Ludwika, Melania, a kierownictwo objął  jej brat, Paweł Miks (Mix).

W księgarni Fiszerów rozpoczął pracę (i kontynuował przez 35 lat) Włodzimierz Pfeiffer - propagator Łodzi, fotograf, esperantysta i bibliofil.

W 1932 r. księgarnia przeszła w ręce Szarlotty Seipelt, a Pfeiffer został doradcą właścicielki i kierownikiem działu literatury polskiej. W okresie II wojny Seipeltowie nie chcieli podpisać volkslisty i księgarnia została im odebrana.

 

Postać Ludwika Fischera, oraz 50-letnią działalność firmy ksiegarsko-wydawniczej "Ludwik Fischer", prezentuje artykuł dr Joanny Sosnowskiej "Działalność firmy księgarsko-wydawniczej Ludwika Fiszera na rzecz oświaty i szkolnictwa w Łodzi w latach 1882–1932" - zobacz (wersja autorska).

 

Archiwalne dokumenty budowlane:

1895 – „Projekt dobudowy murowanej, dwupiętrowej, podpiwniczonej części do domu frontowego, nadbudowy drugiego piętra nad istniejącą piętrową częścią domu i trzech pięter w istniejącej murowanej oficynie na nieruchomości Roberta Fischera pod numerem 786 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

1912 – „Projekt parterowej dobudówki i pogłębienie fundamentów przez spadkobierców Ludwika Fischera w murowanym, dwupiętrowym domu pod numerem 47/786 przy ulicach Piotrkowskiej i Zielonej w mieście Łodzi”. [zobacz]

 

Ogłoszenia prasowe:

  • M. J. Tyber Skład papieru i materiałów piśmiennych
  • J. Hermes Handel win i spirytualij
  • R. Schatke Księgarnia i skład nut
  • E. Gundelach Kwiaciarnia
  • Tow. Akc. Przemysłowe Juliusza Heinzel Filialny skład fabryczny
  • A. J. Tyber Skład papieru, materiałów piśmiennych i rysunkowych
  • J. Szmagier i E. Bartsch Cukiernia
  • „Watt” Biuro techniczne
  • „Maison Margot” Magazyn damski
  • B. Aronowicz Skład fabryki mebli żelaznych
  • Sz. Ewigkeit Krawiec męzki
  • Friedman i Morgenstern Skład przyborów fotograficznych
  • Leon Fruchtgarten Skład wyrobów tabacznych
  • M. Staroński Zakład fryzjerski
  • Ludwik Fischer Księgarnia i skład nut
  • I. Ringart i S-ka Fabryka chustek
  • S. Seipelt Księgarnia
  • „Versailles” Restauracja
29 marca 2015

Zostań PATRONEM piotrkowska-nr

________________________________________________________________________________________________________________________________________

 

piotrkowska-nr.pl

© Wszystkie prawa zastrzeżone