pierzeja zachodnia

nr nieparzyste

pierzeja wschodnia

nr parzyste

Piotrkowska_92

Piotrkowska 92

nr hip. 522 (do 1850 r. – nr 94)

 

Anna Rynkowska, w książce "Ulica Piotrkowska", tak pisze:

W 1834 r. Samuel Majszac [Meischatz] wystawił wiatrak na swym placu przy Piotrkowskiej 92, na tyłach działki, w pobliżu ulicy Dzikiej [dz. Sienkiewicza].

W tyle posesji Piotrkowskiej 92 wiatrak z pewnością powstał, ale co do reszty, nasuwają się wątpliwości.

 

Na mocy Protokołu Deklaracyjnego podpisanego 7 listopada 1833 r. plac o nr 94 i 95 przy ulicy Piotrkowskiej w nowey osadzie rękodzielniczey tuteyszey [dz. Piotrkowska 92 i 90] objął młynarz, Fryderyk Wilhelm Günther. Nowy właściciel zobowiązał się do utrzymywania w ciągłym ruchu wiatraka dla dogodności publicznej do młena mającego się wystawić, oraz zbudowania na obranym jako wyżej placu domu według rysunku normalnego, do którego użyć się mające drzewo własnym kosztem zakupić.

Plac o nr 95 (dz. Piotrkowska 90) był w rękach Günthera przez krótki czas. Już w listopadzie 1836 r. Rząd Gubernialny przekazał go tkaczowi przybyłemu z Czech, Janowi Pilke.

 

Po 5 latach, w 1938 r., Günther sprzedał nieruchomość (z wiatrakiem?) przy Piotrkowskiej 92 młynarzowi, Samuelowi Meischatz.

 

Kontraktem z marca 1848 r. Meischatz sprzedał nieruchomość piekarzowi, Janowi Goltz.

 

Zgodnie z umową kupna-sprzedaży, spisaną w styczniu 1851 r., Goltz sprzedał nieruchomość piekarzowi, Dienegottowi Hanselmann.

W tym czasie na froncie stał dom drewniany mieszkalny pod gontami mający długości łokci* 27½, szerokości łokci 16, a wysokości łokci 4½ nowej miary polskiej.

* - 1 łokieć = 0,576 m

W podaniu do Magistratu, w kwietniu 1853 r., Hanselmann pisał:

Jako właściciel domu pod Nº 94 wy ulicy Piotrkowskiej [dz. Piotrkowska 92] drzewnianego, dla rozprzestrzenienia mieszkania, do tegoż domu w tyle zamierzyłem przybudować stancyę mieszkalną massiv.

Posesja była w rękach Hanselmanna przynajmniej do końca lat 60-tych.

 

W latach 80-tych i 90-tych XIX w. nieruchomość należała do Fiszela Weichselfisch.

Dwupiętrowa kamienica stała już w 1892 r.

 

Kontraktem z kwietnia 1901 r. Weichselfisch sprzedał nieruchomość Kazimierzowi Olszowskiemu, który pozostawał właścicielem posesji w okresie międzywojennym.

Kazimierz Olszowski, mąż Stefanii z Jasińskich, syn Gustawa i Wandy z Szaniorów, zmarł w 1933 r., w Ankarze (ówcześnie Angora), sprawując do końca stanowisko Ambasadora Rzeczpospolitej Polskiej w Turcji. W latach 20-tych Olszowski przebywał w Berlinie, gdzie pełnił funkcję Ministra Pełnomocnego i Posła Nadzwyczajnego Rzeczpospolitej Polskiej przy Rządzie Rzeszy Niemieckiej.

 

 

Archiwalne dokumenty budowlane:

1892 – „O budowie przez Fiszela Wajkselfisza murowanej, trzypiętrowej oficyny mieszkalnej z poddaszem na nieruchomości numer 522 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

1893 – „Projekt budowy murowanej, trzypiętrowej oficyny z mieszkalnymi suterenami, mieszczącej tkalnie ręczne i mieszkań dla pracowników na nieruchomości Wajkselfisza pod numerem 522 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

1910 – „Projekt na przebudowę przez Kazimierza Olszewskiego części parteru w istniejącym domu mieszkalnym wraz z poszerzeniem okien wystawowych i drzwi w domu pod numerem 92/522 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

 

Ogłoszenia prasowe:

  • A. Sefferyn Skład mebli własnej produkcji
  • Ch. K. Weikselfisz Fabryka chustek i serwet
  • „Klonowa” S. Hofman i S-ka Skład szyb
  • H. Faust Fabryka wyrobów wełnianych i półwełnianych
  • Cezar Matz Fabryka szczotek i pędzli
  • L. Wyszewiański Skład fabryki wyrobów wełnianych i kamgarnowych
  • Paweł Graf i S-ka Skład materiałów na garnitury i palta
  • I. Serbek Skład broni
  • B. Cites i S-ka Zakład malarsko-szyldowy
  • J. M. Kamieniecki Skład instrumentów muzycznych i nut
26 marca 2015

Zostań PATRONEM piotrkowska-nr

________________________________________________________________________________________________________________________________________

 

piotrkowska-nr.pl

© Wszystkie prawa zastrzeżone