pierzeja zachodnia

nr nieparzyste

pierzeja wschodnia

nr parzyste

Strona

główna

Kontakt

INDEKS

właściciele nieruchomości

INDEKS

przedsiębiorcy

Piotrkowska_200

Piotrkowska 200

nr hip. 577 (do 1850 r. – nr 37)

 

Na mocy kontraktu zawartego z Urzędem Municypalnym m. Łodzi, we wrześniu 1833 r., plac nr 37 przy ulicy Piotrkowskiej (dz. Piotrkowska 200), ze stojącym na froncie murowanym domem rządowym, objął tkacz przybyły z Saksonii, Franciszek Bierke.

 

Stosownie do umowy kupna-sprzedaży, zawartej w kwietniu 1867 r., sukcesorzy Franciszka Bierke sprzedali nieruchomość Ferdynandowi Ende, za kwotę 1466 rubli srebrem.

 

Kontraktem z maja 1881 r. Ende sprzedał nieruchomość Andrzejowi Busse, za kwotę 10.100 rubli.

Po 5 latach Busse wykupił grunt działki.

1886 - "O wykupie czynszów przez Andrzeja Busse z gruntu nr 37/577 w mieście Łodzi". [zobacz]

 

W lipcu 1887 r. Busse sprzedał część nieruchomości, od strony ulicy Piotrkowskiej, Gustawowi Müller, za kwotę 8500 rubli.

 

Na mocy kontraktu z kwietnia 1895 r. Müller sprzedał nieruchomość Rachmilowi Bronowskiemu.

Nowy właściciel wystawił wkrótce trzypiętrową kamienicę frontową z przyległymi oficynami, według projektu Ignacego Markiewicza z 1895 r.

 

W okresie następnych kilku lat, ok. 1899-1907, posesja należała do firmy budowlanej „Olszer i Szczeciński” (zobacz poniżej), której właścicielami byli Izrael Olszer (Olscher) i Hersz Szczeciński.

 

Ok. 1908 r. nieruchomość przy Piotrkowskiej 200 kupiło małżeństwo Chaji i Naftalego Bukiet.

Taryfa domów z 1920 r. wymienia nadal małżonków Bukiet jako właścicieli.

 

Archiwalne dokumenty budowlane:

1894 – „O budowie przez Gustawa Millera dwóch oficyn mieszkalnych: piętrowej i dwupiętrowej i murowanego, piętrowego budynku gospodarczego pod numerem 198/577 [powinno być 200/577] przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

1895 – „ O zatwierdzeniu projektu na budowę przez Rachmila Bronowskiego murowanego, trzypiętrowego domu z podobnymi oficynami i piętrowego budynku gospodarczego”. [zobacz]

1911 – „Projekt na wewnętrzną przebudowę przez Naftalego Bukieta murowanego, trzypiętrowego domu i oficyn z parterową przybudówką pod numerem 200 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

 

Ogłoszenia prasowe:

  • W. K. Gaede Farbiernia wełny i bawełny
  • Olszer i Szczeciński Przedsiębiorstwo robót budowlanych
  • S. Aulich Oleje, smary, tektura i papiery pakowe
  • M. Sroczyński Biuro techniczne i instalacyjne
  • Stefan Podgórski Magazyn obuwia
  • „Aqua” Budowa aparatów dla gospodarki wodnej
  • Ignacy Kozicki Pracownia futer

 

Izrael Olszer i firma budowlana "Olszer i Szczeciński"

Na działce o nr hip. 326a, pomiędzy ówczesną ulicą Cegielnianą i Południową (dz. Jaracza 66-70 i Rewolucji 1905 r. 59-59a), spółka „Olszer i Szczeciński” prowadziła przedsiębiorstwo robót budowlanych, oraz mechaniczną stolarnię i tartak. Firma Olszera i Szczecińskiego wystawiła, m.in., gmach Poczty Głównej, na rogu ulicy Widzewskiej i Przejazd (dz. Kilińskiego i Tuwima). W pierwszej dekadzie XX w. tereny przy Cegielnianej przeszły w ręce M. A. Wienera.

Działalność Izraela Olszera (firmowana zamiennie jako "Olszer i Szczeciński") dotyczyła również produkcji włókienniczej i była związana z 3 lokalizacjami:

  • obecna ulica Jaracza 27

Pod koniec lat 80-tych, w głębi działki przy Cegielnianej 1393 (później Cegielniana 63), należącej do spółki "Olszer i Szczeciński", wystawiono dwupiętrową przędzalnię.

1889 - "O budowie przez Izraela Olszera murowanej, dwupiętrowej przędzalni z poddaszem i innych budynków na nieruchomości pod numerem 1393 przy ulicy Cegielnianej w mieście Łodzi". [zobacz]

1890 - "O zabudowaniach fabrycznych Izraela Olszera z naniesieniem na plan przeprowadzonych zmian na nieruchomości 1393 przy ulicy Cegielnianej w mieście Łodzi". [zobacz]

Dawny obiekt fabryczny, podwyższony o jedno piętro, zachował się do dzisiaj - zobacz.

W pierwszej połowie lat 90-tych nieruchomość przy Cegielnianej 63 przeszła w ręce Chila Dawida Tempel. W obszarze frontowym, szczytem do ulicy Cegielnianej, Tempel wystawił budynek magazynowy.

1894 - "O budowie przez Chila Dawida Tempela murowanego, parterowego, podpiwniczonego magazynu i wiaty z ustępami pod numerem 61/1393 przy ulicy Cegielnianej w mieście Łodzi". [zobacz]

W 1909 r., po pożarze teatru "Victoria", obiekt magazynowy zaadaptowano na potrzeby Teatru Polskiego (MA). Po niespełna 2 latach teatr spłonął (MA). Po rocznej przerwie i odbudowie, w październiku 1912 r., Teatr Polski przy Cegielnianej 63 wznowił działalność (MA).

  • obecna ulica Praska 5/7

1901 - "O dobudowie przez Izraela Olszera do istniejącej, murowanej, parterowej tkalni nowej części takiej samej tkalni pod numerem 1055bb przy ulicy Suwalskiej w mieście Łodzi". [zobacz]

W połowie pierwszej dekady XX w. nieruchomość została sprzedana braciom Zeibert.

  • obecna ulica Żeligowskiego 3/5

Pierwsze zabudowania fabryczne zostały wystawione na tym terenie przez Mojżesza Donchina w połowie lat 90-tych XIX w.

1894 - "O budowie przez Mojżesza Donchina w mieście Łodzi, przy drodze prywatnej nazywanej Leszno pod numerem 320abr, murowanej, trzypiętrowej, podpiwniczonej mechanicznej przędzalni wełny z poddaszem i takiej samej mechanicznej tkalni z kotłownią i maszynownią oraz innych zabudowań". [zobacz]

Kilka lat później teren przy ówczesnej ulicy Leszno 3 przeszedł w ręce Izraela Olszera.

1903 - "O dobudowie przez Izraela Olszera nowej części murowanej, parterowej maszynowni pod numerem 3/320 przy ulicy Leszno w mieście Łodzi". [zobacz]

Nieruchomość został sprzedana ok. 1910 r. Hubertowi Mühle, który przeniósł tam przędzalnię wełny i wigonii z ulicy Benedykta 72 (dz. 6  Sierpnia 72).

 

MA (materiały archiwalne) - zobacz

 

28 marca 2015

Zostań PATRONEM piotrkowska-nr

________________________________________________________________________________________________________________________________________

 

piotrkowska-nr.pl

© Wszystkie prawa zastrzeżone