pierzeja zachodnia

nr nieparzyste

pierzeja wschodnia

nr parzyste

Strona

główna

Kontakt

INDEKS

właściciele nieruchomości

INDEKS

przedsiębiorcy

Piotrkowska_85

Piotrkowska 85

nr hip. 767 (do 1850 r. - 135)

 

 

Stosownie do deklaracji z grudnia 1833 r. plac nr 135 przy ulicy Piotrkowskiej (dz. Piotrkowska 85) objął Jan Bebernitz.

 

W marcu 1842 r. Bebernitz sprzedał nieruchomość Antoniemu Fischer.

Na froncie Piotrkowskiej stał w tym czasie dom drewniany mieszkalny pod gontami mający długości łokci* 26, szerokości łokci 14, a wysokości łokci 4 nowej miary polskiej.

* - 1 łokieć = 0,576 m

 

Na mocy kontraktu sporządzonego we wrześniu 1856 r. Fischer sprzedał nieruchomość Augustowi Kerpert.

 

Kontraktem z kwietnia 1857 r. Kerpert sprzedał nieruchomość Michałowi Bernowicz.

 

Na mocy umowy kupna-sprzedaży spisanej w lipcu 1862 r. małżonkowie Michał i Krystyna Bernowicz sprzedali posesję małżonkom Franciszkowi i Teresie (z domu Geppert) Kindermann za summę dobrowolnie umówioną i ugodzoną rubli srebrem dwa tysiące dziewięćset dwadzieścia pięć.

Rodzicami Franciszka Kindermanna (ur. 1824) byli Franciszek i Anna Schmidt. Ślub Franciszka i Teresy miał  miejsce w 1851 r. (akt 70).

Na początku lat 90-tych właścicielem nieruchomości został syn Franciszka i Teresy, Edward Kindermann (1858 akt 650 - 1914 akt 215).

Kamienica została zbudowana przez Edwarda Kindermanna w 1897 r. W tym czasie w podwórzu funkcjonowała fabryka materiałów meblowych właściciela.

 

Pod koniec drugiej dekady XX w. nieruchomość przeszła w ręce Tobjasza Bialera (zobacz poniżej), oraz jego syna, Arona i pozostawała własnością rodziny Bialer do wybuchu II wojny światowej. Ostatnią właścicielką, wymienioną w księdze adresowej z lat 1937-39, była Basia Bialer.

 

W okresie międzywojennym mieścił się pod tym numerem Zakład Optyczno-Chirurgiczny Reinholda Rittera, oferujący aparaty elektromedyczne, meble szpitalne, szkło chemiczne i przyrządy laboratoryjne. W latach 1923-24 małżeństwo Klary i Reinholda Ritterów wystawiło willę na ulicy Kopernika 52. Willa istnieje do dzisiaj.

W tym samym czasie funkcjonował tutaj ceniony w Łodzi sklep braci Pawła i Maksa Szwalbe, oferujący galanterię męską.

 

Archiwalne dokumenty budowlane:

1893 – „O zatwierdzeniu planu na budowę przez Edwarda Kindermana trzypiętrowej oficyny na pomieszczenie ręcznych warsztatów tkackich i piętrowych zabudowań gospodarczych pod numerem 767 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

1896 – „Projekt budowy murowanego, trzypiętrowego, podpiwniczonego domu z poddaszem, podobnych dwóch oficyn, ustępu, a także trzypiętrowej oficyny z pomieszczeniem kantoru na parterze, a magazynami na pozostałych kondygnacjach na nieruchomości Edwarda Kindermana pod numerem 767 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

1910 – „Projekt budowy murowanej, trzypiętrowej, podpiwniczonej oficyny mieszkalnej z poddaszem i parterowych zabudowań gospodarczych na nieruchomości właściciela Edwarda Kindermana pod numerem 85/767 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

 

Ogłoszenia prasowe:

  • Edward Kindermann Fabryka materyj meblowych
  • Henryk Hoser Biuro elektrotechiczne, przedstawicielstwo firmy „Siemens i Halske”
  • Ernets Mogk Magazyn robót ręcznych i towarów galanteryjnych
  • Rozalia Zielke (właśc. A. Böhme) Skład zabawek i sklep galanteryjny
  • Henryk Szmulowicz Fabryka trykotaży i pończoch
  • „Hygiena”Usługi czyszczenia i sprzątania
  • R. Ritter Zakład Optyczno Chirurgiczny
  • „Dynamo” Biuro techniczne
  • Drukarnia Państwowa w Łodzi
  • R. Thomas i D. Rubinstein Dom ekspedycyjno-handlowy
  • B-cia P. i M. Schwalbe Magazyn bielizny męskiej, kapeluszy i galanterji
  • Sz. Hostyk Fabryka wyrobów włókienniczych
  • "FARIS" Fabryka akumulatorów

 

 

Tobiasz Bialer

Tobiasz Bialer, syn Aleksandra Bialera i zięć Joela Wegmeistera, rozpoczął działalność przemysłową w latach 80-tych XIX w. Można przypuszczać, iż pierwszym miejscem produkcji (w spółce z Chaimem Brombergiem) był teren pod ówczesnym adresem Długiej 842 (dz. Gdańska 156), gdzie w obiekcie wystawionym w głębi posesji funkcjonowała tkalnia tasiemek i wstążek. W pierwszej połowie lat 90-tych XIX w. obiekt tkalni został prawdopodobnie sprzedany spółce Jakuba Kwaśnera i Józefa Lindenfelda, którzy po gruntownej przebudowie dołączyli go do istniejącego już kompleksu tkalni i przędzalni wełny przy ulicy Karola 11 (później również Karola 13, dz. Żwirki 11-13). Co ciekawe, jedyny obiekt przemysłowy Kwaśnera i Lindenfelda, który zachował się do dzisiaj (widoczny od strony ulicy Żwirki 11 i Gdańskiej 156), to budynek stojący w miejscu dawnej tkalni tasiemek Bialera i Bromberga.   

Nowa fabryka Tobiasza Bialera i Chaima Bromberga, produkująca tasiemki i sznurki z wełny angorskiej i jedwabiu, została wzniesiona ok. 1894 r. przy Mikołajewskiej 113 (dz. Sienkiewicza 113). Więcej o fabryce Bialera i Blomberga przy Sienkiewicza 113, można przeczytać na stronie Piotrkowskiej 184.

W drugiej połowie lat 90-tych XIX w., równolegle do działań przy Mikołajewskiej 113, Tobiasz Bialer, już samodzielnie, posiłkując się pożyczką 35 tys. rubli (MA), przejął obiekty fabryczne przy ulicy Widzewskiej 1129 (dz. Kilińskiego 102, teren obecnego Urzędu Pracy). Istniejąca pod tym adresem mechaniczna przędzalnia wełny, należąca pierwotnie do Juliana Reinholda Schmidta, została zbudowana ok. 1893 r.

1893 - "O zatwierdzeniu projektu budowy przez Juliana Reinholda Szmidta w mieście Łodzi, przy ulicy Widzewskiej pod numerem 1129, mechanicznej przędzalni" [zobacz]

Do wybuchu I wojny światowej obiekty przy Widzewskiej zostały znacznie rozbudowane i zajęły obszar kończący się na ulicy Juliusza 26 (dz. Dowborczyków 19). 

1902 - "O dobudowie przez Tobiasza Bialera do istniejącej murowanej tkalni mechanicznej z przędzalnią nowej części takiej samej tkalni, celem powiększenia fabryki, a także budowy murowanego, parterowego budynku gospodarczego i stróżówki pod numerem 92/1129 przy ulicy Widzewskiej w mieście Łodzi". [zobacz]

1910 - "Projekt nadbudowy przez Tobiasza Bialer pierwszego piętra na istniejącym, murowanym, parterowym magazynie towarów i budowy murowanej, parterowej maszynowni pod numerem 92/1129 przy ulicy Widzewskiej w mieście Łodzi". [zobacz]

1912 - "Projekt budowy przez Tobiasza Bialera murowanego, parterowego warsztatu tkackiego pod numerem 92/1129 przy ulicy Widzewskiej w mieście Łodzi". [zobacz]

W styczniu 1929 r. miał miejsce poważny pożar w fabryce Bialera przy Kilińskiego 102 (MA).

Po śmierci Tobiasza Bialera w 1931 r. (MA), kierownictwo rodzinnego przedsiębiorstwa przejęli jego synowie Aron (ur. 1890 r. MA) i Izaak (ur. 1886 r. MA), wielokrotny radny łódzkiej rady miejskiej z ramienia frakcji syjonistycznej (MA).

W pierwszej połowie lat 30-tych XX w. fabryka przy Kilińskiego 102 przeszła w ręce Teodora Finstera, właściciela funkcjonującej po sąsiedzku fabryki dywanów, późniejszej "Łódzkiej Manufaktury Pluszu i Dywanów - Teodor Finster". Produkcja Bialerów została przeniesiona na Wólczańską 128, do obiektów wystawionych na początku XX w. przez synów Adolfa Daube.

W okresie międzywojennym prowadziła również działalność "Łódzka Czesalnia i Przędzalnia Wełny Sp. Akc.", w której zarządzie zasiadali Tobiasz i Aron Bialer. Produkcja spółki była ulokowana przy Sienkiewicza 61, na dawnej posesji fabrycznej Janasza Warszawskiego, później przy Bocznej 6/8 (dz. Sienkiewicza 171), w obiektach wystawionych przez Henryka Birnbauma (MA).

 

MA (materiały archiwalne) - zobacz

 

29 marca 2015

Zostań PATRONEM piotrkowska-nr

________________________________________________________________________________________________________________________________________

 

piotrkowska-nr.pl

© Wszystkie prawa zastrzeżone