pierzeja zachodnia

nr nieparzyste

pierzeja wschodnia

nr parzyste

Strona

główna

Kontakt

INDEKS

właściciele nieruchomości

INDEKS

przedsiębiorcy

Piotrkowska_222

Piotrkowska 222

nr hip. 588 (do 1850 r. – nr 26)

 

Przynajmniej od lat 40-tych XIX w., nieruchomości o nr 26 i 25 przy ulicy Piotrkowskiej (dz. Piotrkowska 222 i 224), ze stojącymi na froncie dwoma murowanymi domami rządowymi, należały do kupca, Fryderyka Wilhelma Sommerfeld. Żoną Fryderyka Wilhelma była Joanna Krystyna Haussmann (ślub 1830 akt 55), córka Gottlieba Haussmann.

Dwa lata po śmierci Fryderyka Wilhelma (zm. 1848 akt 182), Joanna Krystyna wyszła powtórnie za mąż (akt 11), za Roberta Buhle (zobacz poniżej Rodzina Buhle) .

Na ręce policmajstra m. Łodzi Buhle złożył podanie następującej treści:

W roku 1850 ożeniłem się z wdową po kupcu Sommerfeldzie i od tego czasu zawiaduję dwoma domami po nim pozostałymi, a nie mając funduszu, bardzo trudno mi jest opłacić wszelkie ciężary. Sommerfeld posiadał konses na sprzedaż trunków krajowych i zagranicznych, który mnie przez intrygi byłego prezydenta był odebrany. [...] Założyłem więc kawiarnię, lecz ta nie przynosi potrzebnego dochodu, gdyż kawa i herbata w tej części miasta w której ja mieszkam, mniej są pożądane.

 

Na mocy dwóch kontraktów, spisanych w łódzkim Magistracie 14 kwietnia 1869 r., sukcesorzy Fryderyka Wilhelma Sommerfeld sprzedali nieruchomości przy Piotrkowskiej 222 i 224 Juliuszowi Bredschneider.

 

Taryfa domów z 1888 r. wymienia Wilhelma Frantz jako  właściciela posesji przy Piotrkowskiej 222.

 

Pod koniec lat 90-tych XIX w. zabudowania fabryczne Towarzystwa Akcyjnego Manufaktur "Juliusz Heinzel" rozciągały się na odcinku Piotrkowskiej 222-232 i zajmowały duży obszar, wyznaczony ulicą Piotrkowską, Brzeźną i Mikołajewską (dz. Sienkiewicza). Funkcjonujące tam farbiarnie, drukarnie i apretury zamykały ciąg technologiczny produkcji włókienniczej zlokalizowanej przy Piotrkowskiej 104

Po włączeniu nieruchomości Piotrkowskiej 222 do obszaru fabrycznego, dom frontowy został rozebrany, a w jego miejscu stanął drewniany parkan, oddzielający ulicę od terenu przemysłowego. Taki stan przedstawia zdjęcie domu frontowego przy Piotrkowskiej 224 - zobacz.

Fragment dawnej pierzei tego odcinka ulicy Piotrkowskiej, z widocznymi obiektami fabrycznymi w podwórzach posesji, prezentuje panorama z przełomu XIX i XX w.

 

W latach 30-tych XX w., po zakończeniu procesu upadłości przedsiębiorstwa rodziny Heinzel, obiekty fabryczne wyburzono i przygotowano rozległy teren, pomiędzy ulicą Piotrkowską, Brzeźną i Sienkiewicza, pod budownictwo mieszkaniowe.

Informację o zmianach w tej części Łodzi możemy znaleźć w czasopiśmie "Ilustracja Łódzka", z 1935 r. - zobacz. Z podobnego okresu pochodzi zdjęcie powstającej ulicy 10 Lutego, dające obraz wcześniejszego uprzemysłowienia tego terenu.

 

Obecna kamienica została wybudowana w latach 1936-37 przez Wilhelma Landau i Henryka Kosches. Autorem projektu był Izydor Feinberg. Obiekt posiadał 8 mieszkań.

 

Rodzina Buhle

Z małżeństwa postrzygacza, Augusta Buhle i Marianny Elżbiety, z domu Pohlmann, przyszli na świat bracia Robert, Henryk i Juliusz.

 

Robert (metrykalnie Wilhelm Robert) Buhle, drukarz, urodził się w 1827 r., w Aleksandrowie Łódzki (akt 88).

Henryk (metrykalnie Henryk Edward Albert) Buhle, drukarz, urodził się w 1828 r., w Aleksandrowie Łódzkim (akt 137).

Juliusz (metrykalnie Gottfryd Juliusz) Buhle, farbiarz, urodził się w 1836 r., w Konstantynowie Łódzkim (akt 23).

 

W 1855 r., po śmierci pierwszej żony w 1851 r., Henryk Buhle poślubił Henriettę Ludwikę Wojciechowską (akt 3). Z tego związku, w 1857 r., urodził się Gustaw (metrykalnie Gustaw August Oskar) Buhle (akt 267).

 

W 1865 r. Juliusz Buhle poślubił Juliannę Marię Nestler (akt 114).

Przynajmniej od lat 80-tych Juliusz był właścicielem nieruchomości przy obecnej Piotrkowskiej 238, gdzie prowadził niewielką farbiarnię.

1880 - "O wykupie czynszów przez Juliusza Buhle z gruntu nr 18/595 w mieście Łodzi". [zobacz]

1891 - "O budowie przez Juliusza Buhle murowanego, piętrowego budynku gospodarczego i suszarni na nieruchomości numerem 595 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi". [zobacz]

Z małżeństwa Julianny Marii i Juliusza Buhle urodził się, w 1868 r., Karol (metrykalnie Karol Teodor Oskar) Buhle (akt 684).

W 1895 r. Karol Buhle poślubił Lidię Schultz (akt 44), córkę Otto Juliusza Schultz. Karol Buhle zmarł w 1937 r. (MA).

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Na początku lat 90-tych XIX w. Gustaw Buhle wystawił obiekty fabryczne przy ówczesnej szosie Aleksandrowskiej (później Aleksandrowska 41, obecnie północna strona Limanowskiego przy Wrocławskiej) MA.

1892 - "O rozbudowie przez Gustawa Buhle farbiarni, a także budowie maszynowni i kotłowni, komina fabrycznego, filtrów i zamontowaniu parowego kotła na nieruchomości numer 38a położonej przy szosie Aleksandrowskiej we wsi Bałuty w powiecie łódzkim". [zobacz]

1914 - "Projekt budowy murowanej maszynowni, budowy murowanej, jednopiętrowej oficyny z podpiwniczeniem oraz nadbudowy pierwszego piętra na murowanej, parterowej oficynie z podpiwniczeniem, podwyższenia murowanego komina oraz budowy murowanego filtra na nieruchomości numer 41 przy ulicy Aleksandrowskiej w osadzie Bałuty przez właściciela Gustawa Buhle". [zobacz]

O nietypowym problemie syna Gustawa, Leonarda Buhle, donosi dziennik "Rozwój" z czerwca 1922 r. (MA).

 

Na początku lat 90-tych XIX w. Karol Buhle, w spółce ze szwagrem, Pawłem Schultz, prowadził farbiarnię przy Zawadzkiej 16, w obiektach wystawionych przez ojca Pawła, Otto Juliusza.

W drugiej połowie lat 90-tych XIX w. Schultz i Buhle kupili tereny w gminie Radogoszcz, gdzie wystawili obiekty fabryczne. Początkowo funkcjonowała tam, podobnie jak na Zawadzkiej, farbiarnia i apretura.

1899 - "O budowie przez firmę Buhle i Schultz w kolonii Radogoszcz pod numerem 1, murowanej farbiarni z apreturą, maszynowni i kotłowni, komina fabrycznego i kantoru". [zobacz]

Ok. 1903 r., po rozwiązaniu spółki, fabrykę na Radogoszczu (później pod adresem Hipotecznej 10, następnie Hipotecznej 7/9) prowadził samodzielnie Karol Buhle.

Rozwój zakładów na Hipotecznej zaowocował powstaniem dużego przedsiębiorstwa włókienniczego (od 1923 r. spółki akcyjnej), zatrudniającego w latach 30-tych XX w. ponad 2 tys. pracowników (MA).

W okresie międzywojennym produkcja funkcjonowała również w obiektach przy ulicy Mackiewicza 5.

W połowie pierwszej dekady XX w. Karol Buhle wystawił willę przy ulicy Hipotecznej (MA).

 

MA (materiały archiwalne) - zobacz

 

28 marca 2015

Zostań PATRONEM piotrkowska-nr

________________________________________________________________________________________________________________________________________

 

piotrkowska-nr.pl

© Wszystkie prawa zastrzeżone