pierzeja zachodnia

nr nieparzyste

pierzeja wschodnia

nr parzyste

Piotrkowska_90

Piotrkowska 90

nr hip. 521 (do 1850 r. – nr 95)

 

W 1874 r. posesję kupił Teodor Steigert (zobacz poniżej). Na froncie, jeszcze przez kolejne 20 lat, stał parterowy drewniak, a w podwórzu właściciel rozwijał przedsiębiorstwo włókiennicze. Początkowo mieściła się tu ręczna tkalnia wyrobów wełnianych. Okazała kamienica formtowa została wystawiona w 1894 r.

 

Po uruchomieniu nowej fabryki Steigertów przy ulicy Przędzalnianej, na Piotrkowskiej 90 mieściła się siedziba zarządu przedsiębiorstwa i skład wyrobów fabrycznych. Z biegiem lat wszystkie oficyny przeznaczono na cele mieszkalne.

Posesja była w rękach rodziny Steigertów do zakończenia II wojny.

 

Przez długi czas funkcjonowała pod tym adresem fabryka H. P. Gordina (tkalnia pluszu, później jedwabiu). Pod koniec lat 20-tych XX w. produkcja została przeniesiona do pomieszczeń dzierżawionych od Maksymiliana Szyffera, na ulicy Gdańskiej 132.

 

W sklepie firmowym prezentowała tutaj swoje wyroby firma meblarska Roberta Schultza. Meble wytwarzano w nowoczesnej fabryce wystawionej w 1910 r. przy ulicy Długiej/Gdańskiej 112 (dz. Gdańska 112/112a). W okresie międzywojennym zakład zatrudniał 70 robotników i osiągał roczne obroty rzędu 300 tys. złp.

Wcześniejsza produkcja R. Schultza była zlokalizowana na Piotrkowskiej 114, w obiektach przejętych po Wilhelmie Thiede, utytułowanym przedsiębiorcy tej samej branży.

 

W okresie międzywojennym działała od frontu Piotrkowskiej 90 elegancka kawiarnia i restauracja „Tivoli”.

 

Dokumenty archiwalne:

1888 – „O budowie przez Teodora Steigerta dwóch murowanych, piętrowych magazynów wełny pod numerem 521 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

1894 – „Projekt nadbudowy trzeciego piętra nad istniejącą dwupiętrową oficyną fabryczną na nieruchomości Teodora Steigerta pod numerem 521 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

1894 – „O budowie przez Teodora Steigerta murowanego, trzypiętrowego, podpiwniczonego domu i nadbudowie drugiego piętra na ścianach istniejącej piętrowej oficyny pod numerem 90/521 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

1895 – „Projekt budowy murowanej, dwupiętrowej, podpiwniczonej oficyny mieszkalnej z poddaszem, parterowych, murowanych ustępów i nadbudowy drugiego piętra z poddaszem nad istniejącą piętrową oficyną, na nieruchomości Teodora Steigerta pod numerem 521 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

 

Ogłoszenia prasowe:

  • Julius Wünsche Dom agenturowy
  • Teodor Steigert Fabryka chustek, kortów i serwet
  • Petersilge, Hessen i Manitius Drukarnia i litografia
  • H. P. Gordin i H. Jukel Fabryka wyrobów pluszowych
  • Józef A. Majer Dom agenturowy
  • „TIVOLI” Restauracja, kawiarnia
  • L. Drutowski i S-ka Dom handlowo-komisowy
  • Bank dla Handlu i Przemysłu w Warszawie Oddział w Łodzi
  • M. Zylberszac Wyrób i sprzedaż towarów bawełnianych i półwełnianych
  • Gordin, Lipszyc i S-ka Fabryka wyrobów jedwabnych

 

rodzina Steigert

Steigertowie, rolnicy z Wirtembergii, zostali sprowadzeni na ówczesne ziemie polskie zaboru pruskiego na początku XIX w. Przybyli, z innymi kolonistami niemieckimi, do założonej przez władze pruskie osady Nowosolna, położonej niedaleko malutkiego, rolniczego miasteczka, jakim była wtedy Łódź.

Jakub Steigert, urodzony w 1822 r., jako pierwszy osiedlił się w Łodzi. W latach 40-tych XIX w. prowadził niewielką tkalnię ręczną na Piotrkowskiej 233.

Dynamiczny rozwój przemysłowej potęgi rodziny Steigertów zapoczątkował syn Jakuba, Teodor.

Teodor Steigert (1849-1914) kupił w 1874 r. posesję na Piotrkowskiej 90. W oficynie poprzecznej, w głębi podwórza, uruchomił ręczną fabrykę wełnianą, produkującą kort, chustki, serwety i obrusy. W latach 90-tych fabrykę zmechanizowano, stawiając na Piotrkowskiej maszynę parową. Wąska działka w centrum Łodzi uniemożliwiała dalszą rozbudowę przedsiębiorstwa. W 1898 r. Teodor Steigert wystawił trzypiętrową przędzalnię bawełny na terenach przy ulicy Przędzalnianej (dz. Milionowa 55). W 1910 r. pracowało tam 500 robotników, a roczny obrót sięgał 1 mln rubli.

Po śmierci założyciela udziałowcami firmy, przekształconej w 1914 r. w spółkę akcyjną, zostali synowie Teodora, Teodor Albert (zm. 1939 r.) i Adolf (zm. 1923 r.), oraz córka Melida i zięć Juliusz Robert Kindermann.

Na terenie przemysłowym, pod obecnym adresem Milonowa 53, Adolf Steigert zbudował w 1911 r. willę. Obiekt istnieje do dzisiaj.

 

Ok. 1900 r., na ulicy Czarna Droga, w obszarze leżącym wtedy poza granicami Łodzi (dz. Popioły 49/51 w Rudzie Pabianickiej, w okresie międzywojennym ul. S. Żeromskiego), Teodor Steigert zbudował dom letniskowy. Obiekt istnieje do chwili obecnej.

 

26 marca 2015

Zostań PATRONEM piotrkowska-nr

________________________________________________________________________________________________________________________________________

 

piotrkowska-nr.pl

© Wszystkie prawa zastrzeżone