pierzeja zachodnia

nr nieparzyste

pierzeja wschodnia

nr parzyste

Piotrkowska_168

Piotrkowska 168

nr hip. 562 (do 1850 r. – nr 53)

 

Stał tutaj murowany dom parterowy, zbudowany w 1836 r. przez Alojzego Kobera. Budynek przy Piotrkowskiej 168, podobny do rozpoczynających się dwie posesje dalej domów rządowych, został wyburzony w 1979 r. Ostatnie chwile domu Kobera uwiecznił na zdjęciach łódzki fotograf, R. Kasprowicz - zobacz.

 

Część z poniższych informacji pochodzi od Pani Magdaleny Cel, prawnuczki Edwarda Zella, przedstawiciela wymienionej poniżej rodziny Zell.

Alojzy Kober urodził się w Schönberg, obecnie czeskim Šumperk, w rodzinie katolickiej. W 1835 r., już w Łodzi, ożenił się z ewangeliczką, Amalią, starszą od siebie wdową. Ślub odbył się w kościele św. Trójcy.

Młodszy brat Alojzego, Franciszek Kober, ożenił się również z ewangeliczką, Dominą, z osiadłej w tym czasie w Pabianicach rodziny Zell.

Alojzy Kober był tkaczem. W zamian za otrzymanie parceli przy Piotrkowskiej 168, zobowiązał się do wybudowania domu mieszczącego 4 warsztaty tkackie. W 1836 r. powstał parterowy, murowany dom kryty dachówką, z pięcioma izbami na parterze, dwiema na poddaszu i wejściem od strony podwórza. Czy stanęły tam kiedykolwiek warsztaty, tego niewiadomo, ale jedno z pięciu okien frontowych, w lewym rogu budynku, właściciel przerobił na drzwi wejściowe i uruchomił sklep z artykułami korzennymi. W 1841 r. Kober wydzierżawił pomieszczenie sklepowe Wincentemu Orłowskiemu, aptekarzowi z Kłodawy i w ten sposób otworzyła podwoje jedna z pierwszych łódzkich aptek.

Działania handlowe Alojzego Kobera nie ograniczyły się do Piotrkowskiej 168. W 1839 r. Pan Alojzy otworzył sklep przy Piotrkowskiej 139, określany tajemniczym mianem „szynku soli”. Skąd wzięła się ta dziwna nazwa? Sprawę wyjaśnia podanie Kobera, jakie wystosował do burmistrza Łodzi, z prośbą o zezwolenie na otwarcie sklepu. Swoje zamierzenia motywował tak:

„ … publiczność miejscowa dotąd na utrudzenie żaląca się (bowiem o dwie i więcej wiorst po zakupowanie soli udawać się musiała) najwięcej dozna dogodności.

Burmistrz się zgodził i "szynk soli" otworzono.

Włókiennicze działania Alojzego Kobera miały miejsce parę parceli dalej, przy Piotrkowskiej 178, na posesji będącej również jego własnością.

Alojzy Kober był szanowaną w Łodzi postacią. W latach 1850-53 piastował funkcję starszego Zgromadzenia Majstrów Tkackich. Zmarł w 1877 r.

 

Po śmierci Kobera posesja przy Piotrkowskiej 168 przeszła w ręce Augusta Desselbergera. Nowy właściciel wykupił grunt działki.

1876-1877 - "O wykupie czynszów przez Augusta Degelbergera [powinno być: Desselbergera] z placu nr 53/562 w mieście Łodzi". [zobacz]

W latach 80-tych XIX w. nieruchomość należała do syna Augusta, Ludwika Desselbergera, później do wdowy po Ludwiku, Elizy Marii. Ok. połowy pierwszej dekady XX w. Eliza wyszła powtórnie za mąż i jako właścicielka figurowała pod nazwiskiem Elizy Marii Zoner.

Taryfy domów wymieniają E. M. Zoner do 1914 r., jednak już w 1910 r. Maurycy (Moritz) Bauer, właściciel sąsiednich nieruchomości przy Piotrkowskiej 170 i 172, rozwijał swoje przedsiębiorstwo metalowe w podwórzu posesji Piotrkowskiej 168.

 

Dokumenty archiwalne:

1889 – „O budowie przez Ludwika Desselbergera parterowego mieszkania dla stróża, stajni i obory na nieruchomości numer 562 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

1910 – „Projekt na dobudowę przez Maurycego Bauera murowanej piętrowej ślusarni i parterowego magazynu form pod numerami 168/562 i 170/563 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

 

Ogłoszenia prasowe:

  • Rudolf E. Neuman Piekarnia
27 marca 2015

Zostań PATRONEM piotrkowska-nr

________________________________________________________________________________________________________________________________________

 

piotrkowska-nr.pl

© Wszystkie prawa zastrzeżone