pierzeja zachodnia

nr nieparzyste

pierzeja wschodnia

nr parzyste

Piotrkowska_119

Piotrkowska 119

nr hip. 750 (do 1850 r. - 152)

 

Na froncie posesji stał parterowy dom murowany, który został wyburzony po II wojnie światowej.

Zgodnie z informacjami zawartymi w taryfach domów, w latach 1870 – 1888 właścicielem posesji był Henryk Hintz.

Na przełomie lat 80-tych i 90-tych XIX w. nieruchomość przeszła w ręce Zygmunta Jarocińskiego (patrz poniżej), później jego syna, Alberta. Taryfa domów z 1920 r. podaje nadal Alberta Jarocińskiego jako właściciela.

 

W podwórzu funkcjonowała fabryka Bernarda Neprosa.

 

Dokumenty archiwalne:

1895 – „Plan rozmieszczenia sieci przewodów i dynamomaszyny do budowanego oświetlenia elektrycznego i silnika elektrycznego na nieruchomości N 750 Alberta Jarocińskiego, dzierżawionej przez Bernarda Nieprosa, przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

 

Ogłoszenia prasowe:

  • Bronisław Gnieliński Fabryka mydła
  • B. Nepros i S-ka Dom agenturowo-komisowy artykułów technicznych
  • Adolf Ereciński Fabryka wyrobów metalowych
  • A. Neumann Remiza „Bristol” Wynajem karet i powozów
  • Wędrychowski i S-ka Zakłady kotlarskie i mechaniczne
  • I. H. Goldminc Sklep bławatny
  • S. Dominiak Zakład ślusarsko-mechaniczny

 

Zygmunt Jarociński (1823-1909) przybył do Łodzi z Kalisza. W rodzinnym mieście terminował u Ludwika Mamrotha jako subiekt handlowy. Łódzka kariera kupiecka Jarocińskiego, podobnie jak Hermana Konstadta i Jakuba Dobranickiego, miała swój początek na ulicy Nowomiejskiej. W latach 50-tych XIX w., jeszcze pod adresem ulicy Piotrkowskiej 238 (później Nowomiejskiej 238, obecnie Nowomiejskiej 3), Z. Jarociński otworzył skład wyrobów włókienniczych. Mimo skromnych początków, na przestrzeni 20 lat powstała prężnie działająca firma handlowa, czego dowodem może być reklama zamieszczona w kalendarzu Jana Petersilge z 1870 r.: Mój istniejący od roku 1851 stale zaopatrzony skład towarów krajowych i zagranicznych, bawełnianych, lnianych i wełnianych. Skład główny wybornie drukowanego katunu z fabryki B. Müllera w Turku. Ulica Piotrkowska 238, w moim własnym domu Sigismund Jarociński.

Dochody z dobrze prosperującej działalności kupieckiej pozwoliły Zygmuntowi Jarocińskiemu rozpocząć przygodę przemysłową. Jej początek nadszedł późno, dopiero w 1888 r., kiedy Jarociński kupił od Edwarda Herbsta obszar fabryczny przy ulicy Targowej 44 (dz. Targowa 28/30).

Na przełomie lat 70-tych i 80-tych XIX w. teren u zbiegu Targowej i Nawrot należał do Józefa Stegmana. Prawdopodobnie dopiero następny właściciel, Leon Werner, wystawił  w tym miejscu pierwsze budynki fabryczne. W 1884 r. Werner sprzedał nieruchomość Edwardowi Herbstowi za 60 tys. rubli.

Plany Jarocińskiego, dotyczące produkcji włókienniczej na nowo zakupionym terenie, wymagały inwestycji, ale był na to przygotowany. W krótkim czasie, w nowych i rozbudowanych obiektach przemysłowych ruszyła produkcja tkanin ubraniowych czesankowych, półwełnianych i bawełnianych.

Po śmierci założyciela w 1909 r., przedsiębiorstwem kierowali synowie - Albert (1856-1923), później Stanisław (1852-1934). Produkcja była prowadzona również w innych częściach Łodzi, między innymi w dawnej fabryce Ewalda Kerna przy Karola 17 (dz. Żwirki 17), oraz w dawnej fabryce Markusa Kutnera przy Elizy vel Ludwiki 55 (dz. Strz. Kaniowskich 61/63). W 1929 r. firma uzyskała status spółki akcyjnej.

W 1934 r., po śmierci Stanisława, rodzina Jarocińskich sprzedała swoje udziały w spółce.

W 1941 r. fabrykę kupił (przejął?Adolf  Kebsch, który otworzył tutaj filię swoich zakładów pończoszniczych na Sienkiewicza 65 (zabudowania fabryczne na Sienkiewicza widoczne od strony ulicy Nawrot).

Na uwagę zasługuje działalność filantropijna Zygmunta Jarocińskiego. Najlepszym jej przykładem jest gmach żydowskiej szkoły rzemieślniczej „Talmud Tora”, na ulicy Średniej 46/48 (dz. Pomorska 46/48). Powstanie tej placówki było głównie zasługą małżonków Berty i Zygmunta Jarocińskich - począwszy od przekazania placu, przez wyasygnowanie prawie całej sumy na budowę (drobna część pochodziła od Geyerów), po ufundowanie stypendium.

Warto wspomnieć w kilku słowach o koligacjach rodziny Jarocińskich. Syn Zygmunta Jarocińskiego, Albert, ożenił się z córką Hugo Wulffsohna, Liną, a córka, Mina, wyszła za mąż za Adama Ossera, właściciela fabryki pod ówczesnym adresem Widzewskiej 184-188 (dz. Kilińskiego 222-226). Drugi syn Zygmunta, Stanisław Jarociński, ożenił się z córką Adolfa Goldfedera, a druga córka, Anna, wyszła za mąż za Maksymiliana Goldfedera, młodszego brata Adolfa. Ach te koligacje.

 

30 marca 2015

Zostań PATRONEM piotrkowska-nr

________________________________________________________________________________________________________________________________________

 

piotrkowska-nr.pl

© Wszystkie prawa zastrzeżone