pierzeja zachodnia

nr nieparzyste

pierzeja wschodnia

nr parzyste

Piotrkowska_139

Piotrkowska 139

nr hip. 740 (do 1850 r. - 162)

 

W pierwotnym domu parterowym, w roku 1839, Alojzy Kober otworzył sklep z towarami korzennymi, określany zagadkowym mianem „szynku soli”. 

 

Zgodnie z informacjami zawartymi w taryfach domów, właścicielem posesji w latach 1870-1888 był Gottlieb Wünsche. Poniższy dokument, odnoszący się do wykupu gruntu działki przy Piotrkowskiej 139, wymienia również Ernesta Kindremanna, do którego ówcześnie należała sąsiednia posesja przy Piotrkowskiej 137. Być może wykup gruntu dotyczył dwóch części działki, która pierwotnie kończyła się na ulicy Wólczańskiej - części wschodniej, przy Piotrkowskiej i zachodniej, przy Wólczańskiej.

1880 - "O wykupie czynszów przez Ernesta Kindermanna i Gottlieba Wünsche z gruntu nr 162/740 w mieście Łodzi". [zobacz]

 

W następnych latach nieruchomość, wraz z sąsiednią pod nr 137, przeszła w ręce Gustawa Lorentza (do roku 1901), następnie Reinholda Rychtera (lata 1902-1904).

 

Taryfa domów z roku 1907 podaje już małżeństwo Klary Alwiny i Juliusza Roberta Kindermannów, jako właścicieli tej i sąsiedniej posesji (Piotrkowska 139 i 137).

Pałac Juliusza Roberta Kindermanna, syna Franciszka Kindermanna juniora, został wystawiony w latach 1907-09. Wykonawcą robót budowlanych była znana łódzka firma "Wende i Klause".

Rezydencja Juliusza i Klary (z domu Steigert, córki Teodora Steigerta) miała w zamierzeniu zająć front obu działek. Winieta przedsiębiorstwa Juliusza Kindermanna, ukazująca, trochę na wyrost, dom na Piotrkowskiej większy o symetryczną, prawą część, przedstawia również dalszy ciąg barwnego fryzu mozaikowego. Niestety, rodzina Kindermannów nie zrealizowała swojego zamierzenia. Miejsce pod numerem 137 do końca zajął parterowy drewniak.

Na zdjęciu przedstawiającym budynek frontowy Piotrkowskiej 141 widać jeszcze, w lewej części domu Kindermanna, drzwi w miejscu późniejszego otworu okiennego.

 

Dokumenty archiwalne:

1911 – „Zdjęty z natury plan murowanej, parterowej oranżerii znajdującej się na nieruchomości Juliusza Kindermana pod numerami 137-139/740-741 przy ulicy Piotrkowskiej w mieście Łodzi”. [zobacz]

 

Ogłoszenia prasowe:

  • Antoni Marszał Magazyn kapeluszy męzkich
  • Juliusz Kindermann Skład fabryczny

 

 

Juliusz Robert Kindermann

Juliusz Kindermann, podobnie jak dwaj jego bracia, Gustaw i Leopold, zasiadał w zarządzie fabryki ojca na ówczesnej ulicy Łąkowej 1 (dz. Andrzeja Struga 61/63). W odróżnieniu od rodzeństwa, Juliusz szedł równolegle własną drogą. W latach 90-tych XIX w., w obiektach wynajmowanych od Augusta Hüffera przy ulicy Pustej 10 (dz. Wigury 10, obiekty nie istnieją) prowadził tkalnię wyrobów wełnianych (zobacz ogłoszenie). Ówczesny kantor przedsiębiorstwa Juliusza Kindermanna mieścił się przy Piotrkowskiej 129 (podawany jest również adres Rozwadowska 2). Narożna posesja u zbiegu Piotrkowskiej i Rozwadowskiej należała do teścia Kindermanna, Teodora Steigerta. Kantor przy Piotrkowskiej 129 funkcjonował jeszcze w pierwszym okresie działalności fabryki przy Łąkowej 23. Został przeniesiony na Piotrkowską 139 ok. 1910 r., po ukończeniu budowy pałacu.

 

W 1897 . ruszyła budowa własnej fabryki Juliusza Kindermanna przy Łąkowej 23 (nr hip. 821ffa).

1897 - "Projekt budowy trzypiętrowej tkalni, maszynowni, kotłowni, komina, magazynów i ustępów przez Juliusza Kindermana, na nieruchomości przy ulicy Łąkowej pod numerem 821ffa w mieście Łodzi". [zobacz]

Na froncie Łąkowej powstał okazały gmach fabryczny, nawiązujący formą do budowli obronnych. Podobnie jak w przypadku pałacu przy Piotrkowskiej 139, winieta przedsiębiorstwa przedstawia frontowy obiekt tkalni większy o część południową. Zamierzenie również nie zostało zrealizowane.

Nowe przedsięwzięcie Juliusza Kindermanna wchodziło śmiało w nowe stulecie.

1897-99 - "O oświetleniu elektrycznym fabryki (tkalni mechanicznej) Juliusza Kindermana w mieście Łodzi". [zobacz]

Na przestrzeni następnych kilku lat zakłady przy Łąkowej 23 dynamicznie się rozwijały. Stanęły obiekty farbiarni i wykończalni. Kolejna rozbudowa miała miejsce na początku drugiej dekady XX w. W tym czasie Juliusz Kindermann zakupił sąsiedni teren przy Łąkowej 25 (nr hip. 829r), gdzie od końca lat 80-tych XIX w. funkcjonowała nieduża, mechaniczna fabryka wyrobów wełnianych Juliusza Panzera.

1910 - "Projekt budowy murowanej, parterowej, częściowo podpiwniczonej tkalni mechanicznej (szed), parterowej maszynowni, dwóch piętrowych magazynów przędzy, parterowych ustępów, parterowej wiaty i piętrowego budynku gospodarczego na nieruchomości Juliusza Kindermana pod numerami 821ffa/23, 829r/25 przy ulicy Łąkowej w mieście Łodzi". [zobacz]

Straty spowodowane I wojną światową stworzyły potrzebę utworzenia spółki akcyjnej. W 1922 r. powstały „Zakłady Przemysły Bawełnianego Juliusza Kindermanna Sp. Akc.”, z kapitałem założycielskim 4,6 mln złp, zatrudniające 1000 osób.

W latach 1909-10, na ulicy Letniskowej 6/12, w obszarze leżącym wtedy poza granicami Łodzi (dz. Letniskowa 20), Juliusz Kindermann zbudował podmiejską willę wypoczynkową. Obiekt powstał na działce kupionej na początku XX w. przez rodziców Juliusza, Matyldę i Franciszka Kindermannów, od Teodora Steigerta. „Villa Klara”, nazwana tak na cześć żony Juliusza, otoczona była zespołem parkowym ze sztuczną grotą. Obiekt, z pozostałościami zespołu parkowego, istnieje do dzisiaj.

W 1930 r., na sąsiedniej działce, wtedy Letniskowej 14/20, zbudował podmiejską willę Artur Kindermann, syn Juliusza i Klary. W 2008 r. obiekt spłonął i obecnie jest w stanie ruiny.

 

30 marca 2015

Zostań PATRONEM piotrkowska-nr

________________________________________________________________________________________________________________________________________

 

piotrkowska-nr.pl

© Wszystkie prawa zastrzeżone